The Crossroads of Civilization Tripartite Exhibit at the Ayala Museum was very interesting and definitely one of a kind. Just a few days before classes begun, I was able to watch part of a documentary by the Probe Team on the gold treasures of the Philippines. Most of the items in the Gold of Ancestors Exhibit were featured there. The exhibit was arranged according to the life theme… birth, life and then death. I was particularly fascinated by two types of objects: the chastity covers and the diadems.

The gold chastity covers were triangular in shape although it was inverted. The top of the triangle had the facility for it to be placed on a string. It had beautiful repousse design. The design was mainly of swirls and circles. Had the item not been identifies as a chastity cover, I would have thought it was the center of an amulet. It was obviously not created or worn to be hidden. What interests me however is that, there is already this concept of protecting chastity in pre-Christian times, and that this value warranted such importance that a gold ornament would be created to announce a woman’s purity. I say this because the chastity cover did not look like it could in fact protect a woman from a man’s misplaced advances. It was more for show or ceremony rather than practical use. It is intriguing to me, who was born at a time where clothes are supposed to protect our modesty that maybe this concept of purity associated with the west may not have been foreign at all. It may have in fact already been present albeit in a different form.

Unlike the chastity covers which were supposedly used by the living, the diadems were ornamentation buried with the dead. Diadems were headbands of sorts. Those in the collection were simple and did not have much repousse detail, Instead the design was of woven gold as in a basket and of bent gold. According to our guide, it depicted the status of the dead person. While I knew our ancestors probably had some sort of head ornamentation, I could not have imagined it to be something crown-like. The diadems on display reminded me of drawings of Queen Guinevere of Camelot normally wearing a diadem. Unfortunately we have nothing to lead us to believe that diadems were used in everyday life. I was still struck by its similarity.

The Embroidered Multiples Exhibit is also part of the Crossroads of Civilization Tripartite Exhibit. The item which caught my attention was the embroidered Chinese silk men’s drawstring trousers called sayasaya on loan from the Netherlands. The trousers shown were dark blue with light blue or white embroidery at the legs hem and at the opening of its pockets. It depicted leaves, flowers and dragons reminiscent of Chinese designs. It wasn’t a very highly constructed piece of clothing in the sense that it is like the modern form fitting men’s pants. This type of clothing is not something I see being sold as traditional Filipino costume in stores. It seems our traditional clothing for men is either the barong paired with slacks or the camisa paired with rolled up pants (suggestive of a farmer’s costume). These silk trousers show that there is a wealth of divergence in traditional Filipino male fashion which will probably never go mainstream.

It is fantastic that the Ayala Museum has continued in its work over the past 50 years. It appears that with the support of various private entities it will continue to do so. The Embroidered Multiples exhibit for example was embarked with support from companies Unilever, Shell and Philips. I am sure that the Ayala Museum has other corporate supporters. Monique Perrot-Lanaud’s article “Heritage: Everyone’s Business” identifies businesses and the individuals behind it as prime movers in the heritage scene. In the Philippines, these same heads of business are the private owners of many heritage pieces. Much of the gold pieces in the Gold of Ancestors collection have been with the family of the now-deceased National Artist and architect Leonardo Locsin who have been waiting for 25 years for the right conditions to unveil this treasure. Half of the items on display in the Embroidered Multiples collection is privately owned by Rina Ortiz. Heritage belongs to everyone, hopefully with the example of these private collectors more will be motivated to share their collections and on the flip side those who appreciate such heritage will be motivated to demand access to heritage which has been kept hidden.


This was a paper for my Cultural Heritage class with Dr. Zialcita submitted last July 2008.

Une visite au musée d'Ayala
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Le carrefour de l'objet exposé tripartite de civilisation au musée d'Ayala était très intéressant et certainement un d'une sorte. Juste quelques jours devant des classes commencées, je pouvais observer une partie d'un documentaire par l'équipe de sonde sur les trésors d'or des Philippines. La plupart des articles dans l'or de l'objet exposé d'ancêtres ont été décrites là. L'objet exposé a été arrangé selon la naissance, la vie et puis la mort de thème de la vie…. J'ai été en particulier fasciné par deux types d'objets : les couvertures de chasteté et les diadèmes.

Les couvertures de chasteté d'or étaient triangulaires dans la forme bien qu'elle ait été inversée. Le dessus de la triangle a eu le service pour qu'il soit placé sur une corde. Il a eu la belle conception de repousse. La conception était principalement des remous et des cercles. A eu l'article non été identifie comme couverture de chasteté, j'aurait pensé que c'était le centre d'une amulette. Il n'a pas été évidemment créé ou n'a pas été porté pour être caché. Ce qui m'intéresse cependant est que, il y a déjà ce concept de chasteté protectrice en temps de pré-Chrétien, et que cette valeur a justifié une telle importance qu'un ornement d'or serait créé pour annoncer la pureté d'une femme. Je dis ceci parce que la couverture de chasteté n'a pas regardé comme elle pourrait en fait protéger une femme contre les avances mal placées d'un homme. C'était plus pour l'exposition ou la cérémonie plutôt qu'utilisation pratique. Il est intrigant à moi, qui est né à la fois où des vêtements sont censés protéger notre modestie que peut-être ce concept de la pureté lié à l'ouest a pu ne pas avoir été étranger du tout. Il a pu avoir en fait déjà été présent quoique sous une forme différente.

À la différence des couvertures de chasteté qui ont été censément employées par la vie, les diadèmes étaient ornement enterré avec les morts. Les diadèmes étaient des bandeaux des sortes. Ceux dans la collection étaient simples et n'ont pas eu beaucoup de détail de repousse, au lieu de cela la conception était d'or tissé comme dans un panier et d'or coudé. Selon notre guide, il a dépeint le statut de la personne morte. Tandis que je savais nos ancêtres ont probablement eu une certaine sorte d'ornement principal, je ne pourraient pas l'avoir imaginée pour être quelque chose couronne-comme. Les diadèmes sur l'affichage m'ont rappelé les schémas de la Reine Guinevere de Camelot portant normalement un diadème. Malheureusement nous n'avons rien à nous mener à croire que des diadèmes ont été employés dans la vie quotidienne. J'étais encore frappé par sa similitude.

L'objet exposé brodé de multiples est également une partie du carrefour de l'objet exposé tripartite de civilisation. L'article qui a attrapé mon attention était le pantalon du cordon des hommes en soie chinois brodés appelé le sayasaya sur le prêt des Pays Bas. Le pantalon montré était bleu-foncé avec la broderie bleu-clair ou blanche au bord de jambes et à l'ouverture de ses poches. Il a dépeint des feuilles, des fleurs et des dragons réminiscents des conceptions chinoises. Ce n'était pas un morceau d'habillement très fortement construit du sens qu'il est comme le pantalon des hommes convenables de forme moderne. Ce type d'habillement n'est pas quelque chose que je vois être vendu sous le nom de costume philippin traditionnel dans les magasins. Il semble que notre habillement traditionnel pour les hommes est ou le barong appareillé avec des mous ou le camisa appareillé avec enroulé halète (suggestif du costume d'un fermier). Ces pantalon en soie prouve qu'il y a une richesse de divergence de mode masculine philippine traditionnelle ce qui n'ira probablement jamais.

Il est fantastique que le musée d'Ayala ait continué dans son travail au cours des 50 dernières années. Il apparaît cela avec l'appui de diverses entités privées qu'il continuera à faire ainsi. L'objet exposé brodé de multiples par exemple a été embarqué avec l'appui du monolevier, du Shell et du Philips de compagnies. Je suis sûr que le musée d'Ayala a d'autres défenseurs de corporation. Héritage d'article de Monique Perrot-Lanaud « : Chacun des affaires » identifie des entreprises et les individus derrière lui comme moteurs dans la scène d'héritage. Aux Philippines, ces mêmes chefs des affaires sont les propriétaires privées de beaucoup de morceaux d'héritage. Une grande partie des morceaux d'or dans l'or de la collection d'ancêtres ont été avec la famille de l'artiste et de l'architecte nationaux maintenant-décédés Leonardo Locsin qui avaient attendu 25 ans pour que les bonnes conditions dévoilent ce trésor. La moitié des articles sur l'affichage dans la collection brodée de multiples est en privé possédée par Rina Ortiz. L'héritage appartient à chacun, si tout va bien avec l'exemple de ces collecteurs privés davantage sera motivé pour partager leurs collections et du côté de chiquenaude ceux qui apprécient un tel héritage seront motivés pour exiger l'accès à l'héritage qui a été maintenu caché.


C'était un papier pour ma classe d'acquis culturel avec le Dr. Zialcita a soumis le juillet 2008 dernier.

Una visita al museo de Ayala
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
La encrucijada del objeto expuesto tripartito de la civilización en el museo de Ayala era muy interesante y definitivamente una de una clase. Apenas algunos días antes de las clases comenzadas, podía mirar la parte de un documentary por el equipo de la punta de prueba en los tesoros del oro de las Filipinas. La mayor parte de los artículos en el oro del objeto expuesto de los antepasados fueron ofrecidos allí. El objeto expuesto fue arreglado según el nacimiento, la vida y entonces la muerte del tema de la vida…. Dos tipos de objetos me fasciné particularmente: las cubiertas del chastity y los diadems.

Las cubiertas del chastity del oro eran triangulares en forma aunque fue invertida. La tapa del triángulo tenía la facilidad para que sea colocada en una secuencia. Tenía diseño hermoso del repousse. El diseño estaba principalmente de remolinos y de círculos. Tenía el artículo no sido identifica como cubierta del chastity, yo habría pensado que era el centro de un amulet. No fue creado ni fue usado obviamente para ser ocultado. Qué me interesa sin embargo es que, hay ya este concepto del chastity de protección en tiempos del pre-Cristiano, y que este valor autorizó tal importancia que un ornamento del oro sería creado para anunciar la pureza de una mujer. Digo esto porque la cubierta del chastity no miraba como podría de hecho proteger a una mujer contra los avances colocados mal de un hombre. Era más para la demostración o la ceremonia más bien que uso práctico. Es intrigante a mí, que nació a la vez donde las ropas se suponen para proteger nuestra modestia que quizá este concepto de la pureza asociado al oeste pudo no haber sido extranjero en todos. Pudo de hecho ya haber estado presente no obstante en una diversa forma.

Desemejante de las cubiertas del chastity que supuesto fueron utilizadas por la vida, los diadems eran ornamentation enterrado con los muertos. Diadems era vendas de clases. Ésos en la colección eran simples y no tenían mucho detalle del repousse, en lugar el diseño estaba de oro tejido como en una cesta y de oro doblado. Según nuestra guía, representó el estado de la persona muerta. Mientras que sabía nuestros antepasados tenían probablemente cierta clase de ornamentation principal, yo no habrían podido imaginarla para ser algo corona-como. Los diadems en la exhibición me recordaron dibujos de la reina Guinevere de Camelot que usaba normalmente un diadem. Desafortunadamente no tenemos nada conducirnos a creer que los diadems fueron utilizados en vida diaria. Su semejanza me todavía pulsé.

El objeto expuesto bordado de los múltiplos es también parte de la encrucijada del objeto expuesto tripartito de la civilización. El artículo que cogió mi atención era los pantalones del lazo de los hombres de seda chinos bordados llamados sayasaya en préstamo de los Países Bajos. Los pantalones demostrados eran azul marino con bordado azul claro o blanco en el dobladillo de las piernas y en la abertura de sus bolsillos. Representó las hojas, las flores y los dragones evocadores de diseños chinos. No era un pedazo muy altamente construido de arropar en el sentido que es como los pantalones de los hombres apropiados de la forma moderna. Este tipo de ropa no es algo que veo la venta como traje filipino tradicional en almacenes. Se parece que nuestra ropa tradicional para los hombres es o el barong apareado con las holguras o el camisa apareado con rodado para arriba jadeó (sugestivo del traje de un granjero). Estos pantalones de seda demuestran que hay una abundancia de la divergencia en la manera masculina filipina tradicional cuál probablemente nunca irá corriente principal.

Es fantástico que el museo de Ayala ha continuado en su trabajo sobre los últimos 50 años. Aparece eso con la ayuda de varias entidades privadas que continuará haciendo tan. El objeto expuesto bordado de los múltiplos por ejemplo fue emprendido la ayuda de la palanca de selección, de Shell y de Philips de las compañías. Soy seguro que el museo de Ayala tiene otros partidarios corporativos. Herencia del artículo de Monique Perrot-Lanaud “: Cada uno negocio” identifica a negocios y a individuos detrás de él como motores primeros en la escena de la herencia. En las Filipinas, estos mismos jefes del negocio son los dueños privados de muchos pedazos de la herencia. Mucho de los pedazos del oro en el oro de la colección de los antepasados ha estado con la familia del artista y del arquitecto nacionales ahora-difuntos Leonardo Locsin que han estado esperando 25 años para que las condiciones apropiadas revelen este tesoro. La mitad de los artículos en la exhibición en la colección bordada de los múltiplos es poseída privado por Rina Ortiz. La herencia pertenece a cada uno, esperanzadamente con el ejemplo de estos colectores privados será motivado más para compartir sus colecciones y en el lado del tirón motivarán los que aprecian tal herencia para exigir el acceso a la herencia que se ha mantenido ocultada.


Esto era un papel para mi clase del patrimonio cultural con el Dr. Zialcita sometió el pasado julio de 2008.

Una chiamata al museo di Ayala
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
La strada trasversale dell'esposizione tripartita di civilizzazione al museo di Ayala era molto interessante e definitivamente una di un genere. Appena alcuni giorni prima dei codici categoria cominciati, potevo guardare la parte di un documentary dalla squadra della sonda sui tesori dell'oro delle Filippine. La maggior parte degli articoli nell'oro dell'esposizione degli antenati sono stati descritti là. L'esposizione è stata organizzata secondo la nascita, la vita ed allora la morte di tema di vita…. Sono stato affascinato specialmente da due tipi di oggetti: coperture di chastity e i diadems.

Le coperture di chastity dell'oro erano triangolari nella figura anche se è stata invertita. La parte superiore del triangolo gli ha avuta la funzione affinchè sia disposta su una stringa. Ha avuto disegno bello del repousse. Il disegno era pricipalmente dei turbinii e dei cerchi. Ha avuto l'articolo non stato identifica come copertura di chastity, io avrebbe pensato che fosse il centro di un amulet. Ovviamente non è stato generato o non portato stato per essere nascosto. Che cosa lo interessa tuttavia è che, ci è già questo concetto di chastity di protezione nei tempi del pre-Cristiano e che questo valore ha garantito tale importanza che un ornamento dell'oro sarebbe generato per annunciare la purezza della donna. Dico questo perché la copertura di chastity non ha osservato come potrebbe in effetti proteggere una donna dagli avanzamenti malriposti dell'uomo. Era più per l'esposizione o la cerimonia piuttosto che uso pratico. È intrigante a me, che è stato sopportato alla volta dove i vestiti sono supposti per proteggere il nostro modesty che forse questo concetto della purezza connesso con l'ovest non può essere straniero affatto. Può in effetti già essere presente anche se in una forma differente.

Diverso delle coperture di chastity che presunto sono state usate dalla vita, i diadems erano ornamentation sepolto con i morti. Diadems era fasce delle specie. Quelli nell'accumulazione erano semplici e non hanno avuti molto particolare del repousse, invece il disegno era di oro tessuto come in un cestino e di oro piegato. Secondo la nostra guida, ha descritto la condizione della persona guasto. Mentre ho saputo i nostri antenati probabilmente hanno avuti certa specie di ornamentation capo, io non potrebbero immaginarli per essere qualcosa parte-come. I diadems su esposizione mi hanno ricordato delle illustrazioni della regina Guinevere di Camelot che porta normalmente un diadem. Purtroppo non abbiamo niente condurli credere che i diadems siano stati usati nella vita di tutti i giorni. Ancora sono stato colpito dalla relativa somiglianza.

L'esposizione ricamata di multipli fa parte inoltre della strada trasversale dell'esposizione tripartita di civilizzazione. L'articolo che ha interferito la mia attenzione era i pantaloni cinesi del drawstring degli uomini di seta ricamati denominati sayasaya sul prestito dai Paesi Bassi. I pantaloni indicati erano blu scuro con ricamo blu-chiaro o bianco al bordo dei piedini ed all'apertura delle relative tasche. Ha descritto i fogli, i fiori ed i draghi rievocativi dei disegni cinesi. Non era una parte di coprire molto altamente costruita del senso che è come i pantaloni degli uomini adatti della forma moderna. Questo tipo di vestiti non è qualcosa che veda essere venduto sotto il nome di costume Filipino tradizionale in depositi. Sembra che i nostri vestiti tradizionali per gli uomini sono o il barong accoppiato con gli allentamenti o il camisa accoppiato con rotolato in su ansima (indicativo del costume del coltivatore). Questi pantaloni di seta indicano che ci è una ricchezza di divergenza di modo maschio Filipino tradizionale quale non andrà probabilmente mai corrente principale.

È fantastico che il museo di Ayala è continuato nel relativo lavoro in questi ultimi 50 anni. Compare quello con il supporto di varie entità che riservate continuerà a fare così. L'esposizione ricamata di multipli per esempio è stata imbarcata con supporto dalla leva di regolazione, da Shell e da Philips delle aziende. Sono sicuro che il museo di Ayala ha altri sostenitori corporativi. Eredità dell'articolo del Monique Perrot-Lanaud “: Tutto il commercio„ identifica i commerci e gli individui dietro esso come motori primi nella scena di eredità. Nelle Filippine, queste stesse teste del commercio sono i proprietari riservati di molte parti di eredità. Gran parte delle parti dell'oro nell'oro dell'accumulazione degli antenati è stata con la famiglia dell'artista e dell'architetto nazionali ora-defunti Leonardo Locsin che stanno aspettando 25 anni affinchè le condizioni buone rivelassero questo tesoro. La metà degli articoli su esposizione nell'accumulazione ricamata di multipli è posseduta privatamente da Rina Ortiz. L'eredità appartiene a tutto, eventualmente con l'esempio di questi collettori riservati di più sarà motivato per ripartire le loro collezioni e dal lato di vibrazione coloro che apprezza tale eredità saranno motivati per richiedere l'accesso all'eredità che è stata mantenuta nascosta.


Ciò era una carta per il mio codice categoria di eredità culturale con il Dott. Zialcita ha presentato il luglio 2008 scorso.

Ein Besuch zum Ayala Museum
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Die Querstraße Zivilisation der Dreierausstellung am Ayala Museum war sehr interessant und definitiv eins einer Art. Gerade einige Tage vor den Kategorien, die angefangen wurden, war ich in der Lage, Teil eines Dokumentarfilms durch die Prüfspitze Mannschaft auf den Goldschätzen der Philippinen aufzupassen. Die meisten Einzelteilen im Gold der Vorfahren Ausstellung wurden dort gekennzeichnet. Die Ausstellung wurde entsprechend der Lebenthema… Geburt, -leben und dann -tod geordnet. Ich wurde besonders nach zwei Arten Gegenstände fasziniert: die Keuschheitabdeckungen und die diadems.

Die Goldkeuschheitabdeckungen waren- in der Form dreieckig, obgleich sie umgekehrt wurde. Die Oberseite des Dreiecks hatte den Service, damit sie auf eine Zeichenkette gesetzt werden kann. Es hatte schönes repousse Design. Das Design war hauptsächlich von den Strudeln und von den Kreisen. Hatte das nicht gewesene Einzelteil kennzeichnet als Keuschheitabdeckung, ich würde gedacht haben, daß es die Mitte eines amulet war. Es wurde offensichtlich versteckt zu werden verursacht nicht oder getragen. Was mich jedoch interessiert, ist, daß, es bereits dieses Konzept der schützenden Keuschheit in den VorChrist Zeiten gibt und daß dieser Wert solchen Wert gewährleistete, daß eine Goldverzierung hergestellt würde, um die Reinheit einer Frau zu verkünden. Ich sage dieses, weil die Keuschheitabdeckung nicht schaute, wie sie eine Frau vor den verlegten Fortschritten eines Mannes tatsächlich schützen könnte. Es war mehr für Erscheinen oder Zeremonie anstatt praktischer Gebrauch. Es ist zu mir faszinierend, der hintereinander geboren war, wo Kleidung unsere Bescheidenheit schützen soll, daß möglicherweise dieses Konzept der Reinheit verbunden mit dem Westen möglicherweise nicht an allen fremd gewesen sein kann. Es kann in einer anderen Form anwesend tatsächlich bereits obwohl gewesen sein.

Anders als die Keuschheitabdeckungen, die angenommen durch das Leben benutzt wurden, waren die diadems die Verzierung, die mit den Toten begraben wurde. Diadems waren Stirnbänder von Art. Die in der Ansammlung waren einfach und hatten nicht viel repousse Detail, stattdessen war das Design von gesponnenem Gold wie in einem Korb und von verbogenem Gold. Entsprechend unserem Führer stellte es den Status der toten Person bildlich dar. Während ich wußte, hatten unsere Vorfahren vermutlich irgendeine Art der Hauptverzierung, ich konnten nicht sie sich vorgestellt haben, um etwas Krone-wie zu sein. Die diadems auf Anzeige erinnerten mich an Zeichnungen der Königin Guinevere von Camelot ein diadem normalerweise tragend. Leider haben wir nichts, uns zu führen, zu glauben, daß diadems im täglichen Leben benutzt wurden. Ich wurde noch durch seine ähnlichkeit angeschlagen.

Die gestickte Mehrfachverbindungsstellen Ausstellung ist auch Teil der Querstraße Zivilisation der Dreierausstellung. Das Einzelteil, das meine Aufmerksamkeit sich verfing, war die gestickten chinesischen silk Drawstringhose der Männer, die sayasaya auf Darlehen von den Niederlanden genannt wurde. Die Hose, die gezeigt wurde, war mit hellblauer oder weißer Stickerei am Beinrand und an der öffnung seiner Taschen dunkelblau. Es stellte die Blätter, Blumen und Drachen bildlich dar, die von den chinesischen Designs erinnernd sind. Es war nicht ein sehr in hohem Grade konstruiertes Stück des Kleidens in der Richtung, daß es wie der die Hosen Männer der modernen Form passenden ist. Diese Art von Kleidung ist nicht etwas, die ich verkauft werden als traditionelles Filipino Kostüm in den Speichern sehe. Es scheint, daß unsere traditionelle Kleidung für Männer entweder das barong ist, das mit Durchhängen zusammengepaßt wird, oder das camisa, das mit oben gerollt zusammengepaßt wird, keucht (andeutend das Kostüm eines Landwirts). Diese silk Hose zeigt, daß es eine Fülle der Abweichung auf traditionelle Filipino männliche Art und Weise gibt, welches vermutlich nie Mainstream geht.

Es ist fantastisch, daß das Ayala Museum in seiner Arbeit über den letzten 50 Jahren fortgefahren ist. Es erscheint das mit der Unterstützung der verschiedenen privaten Wesen, die sie fortfährt, so zu tun. Die gestickte Mehrfachverbindungsstellen Ausstellung zum Beispiel wurde mit Unterstützung vom Firmen Ausrichthebel, Shell und Philips eingeschifft. Ich bin sicher, daß das Ayala Museum andere korporative Verfechter hat. Monique Perrot-Lanauds Artikel „Erbe: Jeder Geschäft“ kennzeichnet Geschäfte und die Einzelpersonen hinter ihm als Primärkräfte in der Erbeszene. In den Philippinen sind diese gleichen Köpfe des Geschäfts die privaten Inhaber vieler Erbestücke. Viel der Goldstücke im Gold der Vorfahren Ansammlung sind mit der Familie des jetzt-gestorbenen nationalen Künstlers und des Architekten Leonardo Locsin gewesen-, die gewartet haben, daß 25 Jahre, vorstellen damit die guten Bedingungen diesen Schatz. Hälfte der Einzelteile auf Anzeige in der gestickten Mehrfachverbindungsstellen Ansammlung wird privat von Rina Ortiz besessen. Erbe gehört jeder, hoffnungsvoll mit dem Beispiel dieser privaten Kollektoren mehr wird motiviert, um ihre Ansammlungen zu teilen und auf der Schlagseite werden die, die solches Erbe schätzen, motiviert, um Zugang zum Erbe zu verlangen, dem versteckt gehalten worden ist.


Dieses war ein Papier für meine Kategorie des kulturellen Erbes mit Dr. Zialcita reichte Juli 2008 ein.

Uma visita ao museu de Ayala
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
O Crossroads da exibição Tripartite da civilização no museu de Ayala era muito interessante e definitivamente um de um tipo. Apenas alguns dias antes das classes começadas, eu podia prestar atenção à parte de um documentary pela equipe da ponta de prova nos tesouros do ouro das Filipinas. A maioria dos artigos no ouro da exibição dos antepassados foram caracterizados lá. A exibição foi arranjada de acordo com o nascimento, a vida e então a morte do tema da vida…. Eu fui fascinado particularmente por dois tipos de objetos: as tampas do chastity e os diadems.

As tampas do chastity do ouro eram triangulares na forma embora fosse invertida. O alto do triângulo teve a facilidade para que seja colocado em uma corda. Teve o projeto bonito do repousse. O projeto era principalmente dos redemoinhos e dos círculos. Teve o artigo não sido identifica como uma tampa do chastity, mim pensaria que era o centro de um amulet. Não foi criado nem não foi desgastado obviamente para ser escondido. O que me interessa entretanto é que, há já este conceito do chastity protegendo em tempos do pre-Cristão, e que este valor autorizou tal importância que um ornament do ouro estaria criado para anunciar o purity de uma mulher. Eu digo este porque a tampa do chastity não olhou como poderia no fato proteger uma mulher dos avanços misplaced de um homem. Era mais para a mostra ou o ceremony melhor que uso prático. É intrigante a mim, que foi carregado em um momento onde a roupa fosse suposta para proteger nosso modesty que talvez este conceito do purity associado com o oeste não pode ter sido extrangeiro em tudo. Pode ter no fato já estado atual albeit em um formulário diferente.

Ao contrário das tampas do chastity que foram usadas suposta pela vida, os diadems eram ornamentation enterrado com os mortos. Diadems era headbands das sortes. Aqueles na coleção eram simples e não tinham muito detalhe do repousse, Instead o projeto era do ouro tecido como em uma cesta e de ouro curvado. De acordo com nossa guia, descreveu o status da pessoa inoperante. Quando eu soube nossos antepassados tiveram provavelmente alguma sorte do ornamentation principal, mim não poderiam tê-la imaginado para ser algo coroa-como. Os diadems na exposição lembraram-me dos desenhos da rainha Guinevere de Camelot que desgasta normalmente um diadem. Infelizmente nós não temos nada conduzir-nos acreditar que os diadems estiveram usados na vida diária. Eu fui golpeado ainda por sua similaridade.

A exibição bordada dos múltiplos é também parte do Crossroads da exibição Tripartite da civilização. O artigo que travou minha atenção era os trousers do drawstring dos homens de seda chineses bordados chamados sayasaya no empréstimo dos Países Baixos. Os trousers mostrados eram - azul com luz - embroidery azul ou branco escuro no hem dos pés e na abertura de seus bolsos. Descreveu as folhas, as flores e os dragons reminiscent de projetos chineses. Não era uma parte muito altamente construída de vestir-se no sentido que é como as calças dos homens apropriados do formulário moderno. Este tipo de roupa não é algo que eu v ser vendido como o traje Filipino tradicional nas lojas. Parece que nossa roupa tradicional para homens é ou o barong emparelhado com as folgas ou o camisa emparelhado com rolado acima pants (suggestive do traje de um fazendeiro). Estes trousers de seda mostram que há uma riqueza do divergence na forma masculina Filipino tradicional qual provavelmente nunca irá mainstream.

É fantástico que o museu de Ayala continuou em seu trabalho sobre os 50 anos passados. Aparece isso com a sustentação de várias entidades que confidenciais continuará a fazer assim. A exibição bordada dos múltiplos por exemplo embarked com sustentação da alavanca de seleção, do Shell e do Philips das companhias. Eu sou certo que o museu de Ayala tem outros supporters incorporados. Heritage do artigo de Monique Perrot-Lanaud “: Todos negócio” identifica negócios e os indivíduos atrás dele como motores principais na cena do heritage. Nas Filipinas, estas mesmas cabeças do negócio são os proprietários confidenciais de muitas partes do heritage. Muita das partes do ouro no ouro da coleção dos antepassados foi com a família do artista e do arquiteto nacionais agora-falecidos Leonardo Locsin que têm esperado 25 anos para que as circunstâncias direitas unveil este tesouro. A metade dos artigos na exposição na coleção bordada dos múltiplos é possuída confidencialmente por Rina Ortiz. O Heritage pertence a todos, esperançosamente com o exemplo destes coletores confidenciais mais motivated para compartilhar de suas coleções e no lado da aleta aqueles que apreciam tal heritage motivated para exijir o acesso ao heritage que foi mantido escondido.


Este era um papel para minha classe do Heritage Cultural com Dr. Zialcita submeteu último julho 2008.

Ett besök till det Ayala museet
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Tvärgatorna av den Tripartite utställningen för civilisationen på det Ayala museet var mycket intressant och bestämt en av en sort. Rättvist klassificerar några dagar för börjat, mig var kompetent till klockadelen av en dokumentär vid sondlaget på de guld- skatterna av Filippinerna. Mest av objekten i det guld- av förfaderutställningen presenterades där. Utställningen var ordnad enligt födelsen, livet och därefter döden för livtema…. Jag fascinerades bestämt av två typer av anmärker: kyskheten täcker och diademsna.

Den guld- kyskheten täcker var triangulär formar in, även om den inverterades. Det bästa av triangeln hade lättheten för att den förläggas på en stränga. Det hade härlig repoussedesign. Designen var av virvlar runt och cirklar främst. Hade varaa objektet det inte-identifierar, som en kyskhet täcker, mig skulle har tänkt att det var centrera av en amulett. Det självfallet skapades inte eller ha på sig för att döljas. Vad intresserar mig emellertid, är att, det finns redan detta begrepp av skyddande kyskhet i pre-Kristen tider, och att detta värderar garanterade sådan betydelse som en guld- prydnad skulle skapas för att meddela en kvinna renhet. Något att säga I detta, därför att kyskheten täcker, såg inte något liknande som den kunde i faktum skydda en kvinna från en man felplacerade framflyttningar. Det var mer för show eller ceremoni i stället för praktiskt bruk. Det fascinerar till mig, som var fött i sänder var kläder är förment att skydda vår modesty att kanske detta begrepp av renhet som är tillhörande med det västra inte kan ha varit utländskt alls. Det kan ha i faktumet som ar redan vart närvarande i ett olikt, bildar albeit.

I motsats till kyskheten täcker, som användes förmodligen av uppehället, diademsna var ornamentation som begravas med deadna. Diadems var huvudbindlar av sorterar. De i samlingen var enkla och hade inte mycket repousse att specificera, i stället var designen av vävt guld- som i en korg och av vridet guld-. Enligt vårt vägleda, det visade statusen av den döda personen. Stunder I visste våra förfäder hade antagligen något att sortera av head ornamentation, mig inte kunde ha föreställt att den som är något kröna-gillar. Diademsna på skärm påminde mig av teckningar av drottningen Guinevere av Camelot som ha på sig normalt en diadem. Tyvärr har vi ingenting att leda oss för att tro att diadems användes i vardagsliv. Jag sloggs fortfarande av dess likhet.

Den broderade multipelutställningen är också delen av tvärgatorna av den Tripartite utställningen för civilisationen. Objektet, som fångade min uppmärksamhet, var de broderade den kinesiska silk man drawstringbyxan som kallades sayasayaen på lån från Nederländerna. Den visade byxan var mörkblå med ljusblå, eller vitbroderi på lägger benen på ryggen fållen, och på öppningen av dess stoppa i fickan. Det visade lämnar, blommor och drakar som var som påminner om av kinesiska designer. Det var inte som konstruerades mycket högt, lappar av att bekläda i avkänningen att det är likt det modernt bildar passande man byxor. Denna typ av att bekläda är inte något som jag ser att säljas som den traditionella filippinska dräkten i diversehandel. Det verkar vårt traditionella bekläda för manar är endera barongen som paras med spelrum, eller camisaen som paras med hoprullad byxor (som är suggestiv av en bonde dräkt). Dessa silk byxa visar att det finns en rikedom av divergensen i traditionell filippinsk manlig danar ska vilket går antagligen aldrig huvudströmmen.

Det är fantastiskt att det Ayala museet har fortsatt i dess arbete över förflutnan 50 år. Det verkar som om det med servicen av olika privata enheter som den ska fortsätta för att göra så. Den broderade multipelutställningen for example gicks ombord med service från företagsunileveren, Shell och Philips. Säker förmiddag I att det Ayala museet har andra företags supportrar. Monique Perrot-Lanauds artikel”arv: Alla affären” identifierar affärer och individerna bak den som främsta movers i arvplatsen. I Filippinerna är dessa samma huvud av affären de privata ägarna av många arvet lappar. Mycket av det guld- lappar i det guld- av förfäder som samlingen har varit med familjen av nu-avliden medborgarekonstnären, och arkitekten Leonardo Locsin, som har väntat 25 år för rätten, villkorar för att avtäcka denna skatt. Halvan av objekten på skärm i den broderade multipelsamlingen ägas privat av Rina Ortiz. Arvet hör hemma till alla, hopefully med exemplet av dessa mer ska privata samlarear motiveras för att dela deras samlingar, och på flipsidan motiveras de, som uppskattar det ska sådan arvet, för att begära tar fram till arvet som har hållits dolt.


Detta var ett pappers- för mitt kulturarv klassificerar med dr.en Zialcita sände sist Juli 2008.

Посещение к музею Ayala
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Распутье экспоната цивилизации трехраздельного на музее Ayala было очень интересно и определенно одн вида. Как раз немного дней перед начатыми типами, я мог наблюдать часть репортажноого-документальн командой зонда на сокровищах золота Philippines. Большой часть из деталей в золоте экспоната родоначальницев была отличена там. Экспонат был аранжирован согласно рождениу, жизни и после этого смерти темы жизни…. Я определенно был fascinated 2 типами предметов: крышки целомудрия и diadems.

Крышки целомудрия золота были триангулярны в форме хотя она была перевернута. Верхняя часть треугольника имела средство для ее, котор нужно поместить на шнуре. Оно имело красивейшую конструкцию repousse. Конструкция была главным образом свирлей и кругов. Имел деталь, котор будут определяет как крышка целомудрия, я подумал было центром amulet. Оно очевидно не было создано или не несено быть спрятанным. Интересует меня однако что, будет уже эта принципиальная схема защищая целомудрия в временах pre-Кристиан, и что это значение гарантировало такую важность что орнамент золота был создан для того чтобы объявить очищенность женщины. Я говорю это потому что крышка целомудрия не посмотрела как она смогла в действительности защитить женщину от выдвижений человека misplaced. Было больше для выставки или церемонии rather than практически пользой. Оно intriguing к мне, который был рожден одновременно где предположены, что защищают одежды нашу скромность что возможно эта принципиальная схема очищенности связанная с западом не может быть чужой на всех. Оно может в действительности уже присутствовать albeit в по-разному форме.

Не похоже на крышкам целомудрия supposedly были использованы прожитием, diadems было ornamentation похороненное с умершими. Diadems было держателями видов. Те в собрании были просто и не имели много деталь repousse, вместо конструкция была сплетенного золота как в корзине и изогнутого золота. Согласно нашему направляющему выступу, оно показало состояние мертвой персоны. Пока я знал наши родоначальницы вероятно имели некоторый вид головного ornamentation, я не смогли представить его для того чтобы быть что-то крон-как. Diadems на индикации reminded я чертежей ферзя Guinevere Camelot нормальн нося diadem. Несчастливо мы не имеем ничего вести нас верить что diadems были использованы в повседневной жизни. Я все еще был поражен своим сходством.

Вышитым экспонатом многократных цепей будет также часть распутья экспоната цивилизации трехраздельного. Деталем уловил мое внимание были вызванные брюки drawstring вышитых китайских silk людей sayasaya на займе от Нидерланды. Показанные брюки были сини с embroidery света - голубым или белым на рубчике ног и на отверстии своих карманов. Оно показало выходит, цветки и драконы reminiscent китайских конструкций. Не было очень высоки построенной частью одежды в чувстве что оно как кальсоны людей самомоднейшей формы fitting. Этот тип одежды не что-то, котор я вижу быть проданным как традиционный Filipino costume в магазинах. Оно кажется наша традиционная одежда для людей будет или barong спаренным с слабинами или camisa спаренное с после того как я свернуто вверх задохнулось (вызывающе мысли costume хуторянина). Эти silk брюки показывают что будет богатство расхождения в традиционном Filipino мыжском способе вероятно никогда не пойдет mainstream.

Оно сказово что музей Ayala продолжался в своей работе над прошлыми 50 летами. Оно появляется то с поддержкой различных частное юридическое лицо, котор она будет продолжаться сделать так. Вышитый экспонат многократных цепей например был embarked с поддержкой от Unilever, раковины и Philips компаний. Я уверен что музей Ayala имеет других корпоративных сторонниц. Наследие статьи Monique Perrot-Lanaud «: Каждое дело» определяет дела и индивидуалы за им как основные движенцы в месте наследия. В Philippines, этими такими же головками дела будут приватные предприниматели много частей наследия. Много из частей золота в золоте собрания родоначальницев с семьей теперь-deceased национальных художника и архитектора Leonardo Locsin ждали 25 лет для правых условий для того чтобы раскрыть это сокровище. Половина деталей на индикации в вышитом собрании многократных цепей приватно имеется Rina Ortiz. Наследие принадлежит к каждому, hopefully с примером этих приватных сборников больше motivated для того чтобы делить их собрания и на стороне flip те которые appreciate такое наследие будут motivated для того чтобы потребовать доступу к наследию которое было сдержано после того как оно спрятано.


Это было бумагой для моего типа культурного наследия с Др. Zialcita представило последнее июль 2008.

Een bezoek aan het Ayala Museum
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
De kruispunten van het Driezijdige Tentoongestelde voorwerp van de Beschaving bij het Ayala Museum waren zeer interessant en absoluut één van een soort. Enkel een paar dagen vóór begonnen met klassen, kon ik op een deel van een documentaire door het Team van de Sonde op de gouden schatten van de Filippijnen letten. De meeste punten in het Goud van het Tentoongestelde voorwerp van Voorvaderen werden daar gekenmerkt. Het tentoongestelde voorwerp werd geschikt volgens de het de geboorte, leven en dan dood van het het levensthema…. Ik werd in het bijzonder gefascineerd door twee types van voorwerpen: de chastity dekking en diadems.

De gouden chastity dekking was driehoekig in vorm hoewel het omgekeerd was. De bovenkant van de driehoek had de faciliteit voor het dat op een koord moet worden geplaatst. Het had mooi repousseontwerp. Het ontwerp was hoofdzakelijk van wervelingen en cirkels. Had het punt niet identificeert zich aangezien een chastity dekking, ik zou gedacht hebben het het centrum van amulet was. Het werd duidelijk niet gecre�ërd of werd gedragen om worden verborgen. Welke belangen me nochtans ben dat, er reeds dit concept het beschermen van chastity in pre-christelijke tijden is, en dat deze waarde dergelijk belang rechtvaardigde dat een gouden ornament worden gecre�ërd om de zuiverheid van een vrouw aan te kondigen. Ik zeg dit omdat de chastity dekking niet als het kon een vrouw tegen in feite beschermen man misplaatste vooruitgang keek. Het was meer voor toont of ceremonie eerder dan praktisch gebruik. Het intrigeert aan me, die in een tijd geboren was waar de kleren verondersteld zijn om onze bescheidenheid te beschermen dat misschien dit concept zuiverheid verbonden aan het westen niet buitenlands bij allen kan geweest zijn. Het kan in feite reeds alhoewel in een verschillende vorm aanwezig geweest zijn.

In tegenstelling tot de chastity dekking die vermoedelijk door te leven werd gebruikt, waren diadems ornamentation die met de doden wordt begraven. Diadems waren hoofdbanden van soorten. Die in de inzameling waren eenvoudig en hadden veel repoussedetail niet, in plaats daarvan was het ontwerp van geweven goud zoals in een mand en van gebogen goud. Volgens onze gids, schilderde het de status van de dode persoon af. Terwijl ik het wist hadden onze voorvaderen waarschijnlijk één of andere soort van hoofdornamentation, kon ik niet het verondersteld hebben om te zijn kroon-als iets. Diadems op vertoning herinnerden me aan tekeningen van Koningin Guinevere die van Camelot normaal diadem draagt. Jammer genoeg hebben wij niets om ons ertoe te brengen om te geloven dat diadems in het dagelijkse leven werden gebruikt. Ik werd nog geslagen door zijn gelijkenis.

Het geborduurde Tentoongestelde voorwerp van Veelvouden is ook een deel van de Kruispunten van het Driezijdige Tentoongestelde voorwerp van de Beschaving. Het punt dat mijn aandacht ving was de drawstring broeken van de geborduurde Chinese zijdemensen genoemd sayasaya op lening van Nederland. De getoonde broeken waren donkerblauw met lichtblauw of wit borduurwerk bij de benenboord en bij het openen van zijn zakken. Het schilderde bladeren, bloemen en draken herinnerend van Chinese ontwerpen af. Het was geen zeer hoogst geconstrueerd stuk van kleding in de betekenis dat het als de broek van de moderne mensen van de vormmontage is. Dit type van kleding is niet iets ik wordt verkocht als traditioneel Filipijns kostuum in opslag zie. Het schijnt onze traditionele kleding voor mensen of barong die met verslapping in paren wordt gerangschikt of camisa die met opgerolde suggestieve broek (van het kostuum van een landbouwer) is in paren wordt gerangschikt. Deze zijdebroeken tonen aan dat er een rijkdom aan divergentie op traditionele Filipijnse mannelijke manier is die waarschijnlijk nooit heersende stroming zal gaan.

Het is fantastisch dat het Ayala Museum in zijn werk in de loop van de afgelopen 50 jaar is verdergegaan. Het blijkt dat met de steun van diverse privé entiteiten het zal blijven dit doen. Het geborduurde tentoongestelde voorwerp van Veelvouden was bijvoorbeeld ingescheept met steun van bedrijven Unilever, Shell en Philips. Ik ben zeker dat het Ayala Museum andere collectieve verdedigers heeft. Erfenis van het artikel van Monique Perrot-Lanaud's de „: De Zaken van iedereen“ identificeren ondernemingen en de individuen achter het als eerste verhuizers in de erfenisscène. In de Filippijnen, zijn deze zelfde hoofden van zaken de privé eigenaars van vele erfenisstukken. Veel gouden stukken in het Goud van de inzameling van Voorvaderen is met de familie van nu-overleden Nationaal Leonardo Locsin geweest van de Kunstenaar en van de architect die 25 jaar voor de juiste voorwaarden hebben gewacht om deze schat te onthullen. De helft punten op vertoning in de Geborduurde inzameling van Veelvouden is privé- door Rina Ortiz. De erfenis behoort tot iedereen, hopelijk met het voorbeeld van deze privé collectoren meer zal worden gemotiveerd om hun inzamelingen te delen en aan de tikkant hen die dergelijke erfenis waarderen zullen worden gemotiveerd om toegang tot erfenis te eisen die verborgen is gehouden.


Dit was een document voor mijn klasse van het Cultureel erfgoed met Dr. Voorgelegde Zialcita laatste Juli 2008.

زيارة إلى [ألا] متحف
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
كان المفترق طريق من حضارة معرض ثلاثيّة في [ألا] متحف جدّا ممتعة وبالتّأكيد واحدة من نوع. فقط [ا فو] أيام قبل أصناف يبدأ, كان أنا يمكن أن يراقب جزء من برنامج وثائقيّ بالتحقيق فريق على النوع ذهب ثروة من فليبين. أظهرت أكثر من المواد في النوع ذهب من أسلاف معرض كان هناك. رتّبت المعرض كان وفقا ل الحياة موضوع… ولادة, حياة وبعد ذلك موت. فتنت أنا كان بشكل خاصّ باثنان أنواع الأشياء: العفة تغطيات والأكاليل.

النوع ذهب عفة كان تغطيات مثلّثيّة في شكل رغم أنّ هو كان عكست. تلقّى الأعلى من المثلث التسهيل ل هو أن يكون وضعت على خيط. هو تلقّى جميلة [ربووسّ] تصميم. كان التصميم في الدّرجة الأولى من دوامة ودوائر. تلقّى المادة لا [ب] يعيّن كعفة تغطية, أنا فكّر كان هو المركز من تعويذة. لم يخلق هو كان بوضوح أو ارتديت أن يكون أخفيت. ماذا يهمّني مهما أنّ, هناك سابقا هذا مفهوم من يحمي عفة في [بر-كريستين] أوقات, وأنّ ضمن هذا قيمة هذا أهمية أنّ نوع ذهب حلية كنت خلقت أن يعلن إمرأة نقاوة. أنا أقول هذا لأنّ العفة تغطية لم ينظر مثل هو استطاع [إين فكت] حميت إمرأة من رجل يساء تقدمات. هو كان أكثر لعرض أو مرسم [رثر ثن] إستعمال عمليّة. هو محيّرة إلى ي, الذي كان [بورن] [أت ا تيم] حيث ملابس يكون افترضت أن يحمي تواضعنا أنّ ربّما هذا مفهوم النقاوة يصحب مع الالغرب يمكن لا يتلقّى كنت أجنبيّة في كلّ. هو يمكن يتلقّى [إين فكت] سابقا كنت حاضرة وإن كان في شكل مختلفة.

بخلاف العفة تغطيات أيّ كان بافتراض استعملت بالمعيشة, كان الأكاليل زخرفة يدفن مع الموتى. [ديدمس] كان عصائب الأنواع. كان أنّ في التجميع بسيطة ولم يتلقّى كثير [ربووسّ] تفصيل, بدلا من ذلك التصميم كان من يحاك نوع ذهب بما أنّ في سلة ومن نوع ذهب مصمّم على. وفقا ل مرشدتنا, وصف هو الوضع من ال [دد برسن]. بينما أنا عرفت تلقّى أسلافنا على الأرجح بعض نوع من زخرفة رئيسيّة, أنا استطاع لم يتلقّى تخيّلت هو أن يكون شيء [كروون-ليك]. ذكّرني الأكاليل على عرض من رسوم الملكة [غينفر] من [كملوت] عادة يرتدي إكليل. لسوء الحظّ يتلقّى نحن لاشيء أن يقودنا أن يصدق أنّ أكاليل كان استعملت في [إفردي ليف]. [ستروك] أنا كان بعد بتشابهه.

ال يطرّز مضاعفات معرض أيضا جزء من المفترق طريق من حضارة معرض ثلاثيّة. كان المادة أيّ مسك إنتباهي ال يطرّز صينيّة حريريّة رجال تكة سراويل يدعى [سسا] على قرض من هولندا. كان السراويل يبدى [درك-بلو] مع [ليغت-بلو] أو تطريز بيضاء في السيقان هدب وفي الفتحة من جيبه. هو وصف أوراق, زهرات وتنانين تذكّريّة من تصاميم صينيّة. هو [ب] لم جدّا جدّا يبنى قطعة من يلبّي في الإحساس أنّ هو مثل الحديثة شكل مناسبة رجال لهاث. ليس هذا نوع اللباس شيء أنا أرى يكون يباع كزي تقليديّة فليبينيّة في مخازن. هو يبدو لباسنا تقليديّة لرجال إمّا ال [برونغ] يقرن مع فترة ركود أو يلهث ال [كميسا] يقرن مع يلفّ فوق (موح من مزارعة زي). يبدي هذا سراويل حريريّة أنّ هناك ثروة الاختلاف في نمط تقليديّة فليبينيّة ذكريّة أيّ على الأرجح أبدا سيذهب تيّار رئيسيّ.

هو عجيبة أنّ [ألا] قد استمرّ متحف في عمله على السابقة 50 سنون. هو يظهر أنّ مع الدعم من ذاتية مختلفة خاصّة هو سيستمرّ أن يتمّ هكذا. ال يطرّز مضاعفات ركبت معرض مثلا كان مع دعم من شركات [أونيلفر], قشرة قذيفة وفيليبس. أنا يوقن أنّ [ألا] يتلقّى متحف أخرى مؤيدات متضامنة. [مونيقو] [برّوت-لنود] مادة "ميراث: يعيّن [إفرون'س] عمل" أعمال والفردات خلف هو ك [بريم موفر] في الميراث مشهد. في فليبين, هذا نفسه رؤوس العمل المالكات خاصّة من كثير ميراث قطعات. قد كان كثير من النوع ذهب قطعات في النوع ذهب من أسلاف تجميع مع الأسرة من ال [نوو-دسسد] وطنيّة فن ومعماري ليوناردو [لوكسن] الذي يتلقّى يكون ينتظر ل 25 سنون ل ال يصحّ شروط أن كشف نقاب هذا ثروة. امتلكت نصف من المواد على عرض في ال يطرّز مضاعفات تجميع سرّا ب [رينا] [أرتيز]. سيحثّ ميراث ينتسب إلى كلّ شخص, بكل أمل مع المثال من هذا مجمعات خاصّة أكثر كنت أن يشارك تجميعهم وعلى النقف جانب أنّ الذي يقدّم هذا ميراث كنت سيحثّ أن يطلب منفذة إلى ميراث أيّ يتلقّى يكون حافظت يخفى.


هذا كان ورقة ل ي [كلتثرل هريتج] صنف مع [در.]. [زيلستا] قدّم يوليو-تمّوز متأخّرة 2008.