Yesterday, I wrote an entry where I mentioned leaving my heartaches in Tagaytay. As I was writing it, I realized I was lying to myself. There’s one heartache in particular (one which will remain unexplained for now) that I just couldn’t let go. Why? Because I’m not ready. I was forcing myself to accept my situation and move on. But I’m not ready–forcing myself is causing me even greater heartache. I actually cried on the first day of the year.

I’m experiencing a conflict of mind and heart. My mind knows what I must do…accept my situation and adjust course accordingly. However, my heart recognizes that there is hope-a minute possibility. Over the past three months I’ve tried to get my heart to cede to my mind’s logic. It just wasn’t working…so I thought I could “decide” it away (say goodbye to it and leave it in Tagaytay.) I was wrong. Decisions are best done with a full heart and a full mind… I was impatient, I just wanted to get it over and done with. I wanted my misery to end.

I’ve always valued people who have a ‘sense of urgency’ – that inner compunction for things to be quick whether it’s in moving from one spot to another or completing a certain task or assignment. But life isn’t like that…you can’t force things to happen even with just yourself.

I’ve been on overdrive for the past twelve years… rushing from one place to another, rushing on one task so I can complete another just as fast. I’ve been dealing with personal issues in the same way…asking myself ‘what’s the fastest way to get through this?’ In the past my answer was to lock it away in some recess of my mind and forget about it (so to speak). But that doesn’t work. It didn’t in the past… dealing with those locked away issues has been what 2010 was all about and I’m not even done with dealing with those yet.

Naturally, it wouldn’t work this time. I didn’t know it yesterday but I do know it today.  So I accept that I can’t rush myself. I recognize that I have to take time and be patient with myself. The time will come when both my heart and mind will come to terms. I trust myself that when that time comes, I will make good decisions.

Originally posted on Wisdom of a 20-Something

I love traditions…especially during the holidays. Traditions provide a sense of constancy year in and year out. It’s predictability is comforting. In the Philippines, media noche is a big family tradition. In our home that means spending time with my family, wearing polka-dotted clothes, gorging on a plethora of food, watching the neighbor’s fireworks, cringing at the inevitable ‘boom’ of firecrackers and jumping up and down when the clock strikes 12mn.

But this New Year’s Eve, the thought of keeping tradition felt heavy…an unwelcome obligation. I knew that I wanted to do something different, something really different and fun. If I kept tradition, I knew I wouldn’t be doing it with joy and I’d just feel frustrated throughout the celebration (and well my family would know and react in frustration as well).

I partnered up with a girlfriend who felt the same way and we sought to end 2010 with fun and start 2011 with a bang! We decided to forego our usual media noche with our families in exchange of a day and night of breaking tradition.

Joined by a couple more friends, we went to Tagaytay. We had a sumptuous and laughter filled lunch (bulalo, crispy pata, and the like) followed by a ride (or two) on the zip line (my first ever zip line ride. It wasn’t as scary as I imagined it would be. Then again I had my best friend with me. My heart would have probably skipped a beat if he wasn’t.)

That evening, my girlfriend and I dolled up and headed to a New Year’s Eve after party (or two) and danced the night away until the sunrise with random strangers.  Along with a new friend, we waited for a coffee shop to open up, had a bite to eat and then proceeded home. We were celebrating from 8am Dec. 31, 2010 until 11am Jan. 1, 2011. It was a hell of a day, night, dawn. As I write this (3pm), my girlfriend’s probably fast asleep.

Breaking tradition this New Year’s eve wasn’t just about having fun. Every New Year represents an opportunity to start fresh, to reinvent oneself. Logically though, one could reinvent himself whenever he wants to, New Year or not. I decided to reinvent myself with the help of the momentum of a New Year.

Over the years we have lived, we make decisions and live by them becoming who we are today. There are past decisions I am proud of and others that I am less proud of. But there are none that I regret (even the ones that are clearly ‘mistakes’) for they have brought me to where and who I am today. While I am comfortable with who I am presently, it does not mean who I am now is who I want to be tomorrow. Ultimately this is the ‘tradition’ I am breaking.

This 2011 I decided two things. First I decided I would leave the heartaches of 2010 in 2010. The year was filled with so many challenges-struggles, tears, frustration and pain in all the aspects of my life work, self, spirituality, love, friendship, family… I’ve definitely grown leaps and bounds this 2010 but there are loose ends. I needed to put closure to some things and the symbolic act of leaving things it Tagaytay was an opportunity to do that.

Second, I decided that I would enjoy life more this 2011 (which for me translates to planning less and being more spontaneous). There are two aspects to this. First, I am committing to doing more things for enjoyment’s sake (as opposed to finding enjoyment in the things I must or have to do.) I’m looking forward to spending time with friends, reading good books, watching TV and movies, good food, fantastic music, travel — good memories. Second, is to continue under scheduling. At the OneCore Christmas dinner last Dec. 2011, I committed to ‘under scheduling’ everyday. Under scheduling is basically leaving time everyday for just doing whatever comes to mind-being spontaneous. It’s given me wonderful memories so far, so I’m continuing with it this year.

This 2011, I’m starting a new tradition…a life better lived.

Prior to coming to the Ateneo, I studied at the Assumption College in Makati from kindergarten all the way to fourth year high school. Throughout my life, I have been under the formation of good teachers, curriculum, programs, etc. The accumulation of such formation (as well as the lack of it) has resulted in the me that I am today.
My experience is limited to Catholic institutions but I do not think it would be unwarranted to claim that all schools are formative. Echoing Foucault, schools, like prisons are disciplinary institutions which operate to constitute identity. Obvious parallels can be drawn on the constitution of the school and the prison in terms of observation, scheduling, calculability… Teachers are chosen and retained because they provide essential formative experiences to students with the goal of producing individuals according to a specific set of ideals, morals, identities. Everything from the subject matter to the students’ uniforms is designed towards that end. Everything is a mechanism for formation (for conditioning).

In the schools I have attended the goal of formation is to constitute the individual as a believer-a follower of Christ or a child of God – and as such to be a force of change in the world (so as to make real on Earth the Kingdom of God). I believe that I have striven towards realizing to some extent such an identity. As a president of the Ateneo Glee Club, I found myself executing mechanisms of disciplinarity: the use of schedules, uniforms, observations, examinations, and the like. All the while I knew why I was doing this. It was because the organization had an idea of the perfect organization member to which everyone was compared with. On my part as president, the school also drilled in me an idea of a good organization. As a result all the actions of my organization was directed at realizing that identity.

It is only now, after my term as president that I realize and regret that I was an unwitting took part in the system of formation. It is not as if the goals were not good, it was-the ideal Ateneo Glee Club member is a good identity to work toward. What I am uneasy about is the fact that I was so embedded in the system that I did not even bother to stop and ask myself if this is a good thing or not. That moment of hesitation matters because it signifies that I am empowered to choose, that I am free to choose.

We can argue that one always has a choice and this is a fact. However it is also a fact that being embedded in these social systems which create us, so are our choices also embedded. When faced with decisions, we make them instantly because we have been programmed to choose in that manner. Of course such programming is functional, making life more efficient. Without it we might spend a day trying to decide whether it is appropriate to have ice cream as an entrée or dessert. The danger is getting trapped in the comfort of the system which made us into what we are. Reality is many of us are trapped by our own comfort. We do not want to entertain the uneasiness that silently nudges us.

As president of the Ateneo Glee Club, I found myself doing the job of an operations manager-someone who ensured that the systems were functioning as it should be. This is off the mark from what I have been constituted by the Assumption and Ateneo. Supposedly, I am a force of change in the world, and I am a person in a position of leadership which can improve the lives of many. I actually took that identity to heart but found that in application I perpetuated the systems.

I am on my last semester of college and it is now that I find myself very skeptical of everything that I have unwittingly allowed to constitute me over the years of study. I highlight the phrase unwittingly allowed because although it was always chosen, its inevitability did not make it seem like a choice and thus something to refuse. After being constructed, I find myself deconstructing my reality and seeking the sense of each component as I reconstruct myself again.

In last Tuesday’s class, a point was made about empowerment being something always in the aftermath. I find myself in the aftermath uneasy but empowered. Its as if I have learned all the rules and now am transforming, breaking, bending, crafting them accordingly. It is a terrifying prospect because truthfully I could coast along comfortably. However, to not take advantage of this empowerment is to be stuck in an illusion that I already am what the system has designed me to be which I too have accepted. It is to say that there is nothing more beyond what is. In that case the system, the mechanism will never reach its nexus, it shall always fall short of its goals. It was also mentioned in class that systems are designed to self-destruct. It is the empowerment which allows that to happen. Throughout human history we find that it is innovators, empowered leaders that produce new ideas, inventions and realities. These are the people that are able to transform what is into what can and will be.

Jean Piaget says, “the principal goal of education is to create men who are capable of doing new things, not simply of repeating what other generations have done.” To be able to do that one must be empowered. Truly the challenge of an individual pursuing an education is to reach that stage of empowerment. Because there are so many that don’t get empowered, many educated people (those who are empowered) have been heard to utter clever quips critiquing education (see attached sheet of quotations about education). It is these people that are often the successful ones in their field. While I highly doubt that they would rather that they did not have an education at all, I surmise that their statements are rooted in their malaise for the education they received: because it boxed them in until they found their way out. The key therefore is to find your way out.

My opinion on education is that in any of its form and along with its disciplinary systems, education is vital because it structures our free form world and makes it easier for us to constitute ourselves. This is especially valuable in our younger years when our consciousness is simplistic. Education at the onset is a means of developing and training our consciousness according to the norms of society. At the same time, education puts ideas into our minds-nagging at our curiosity making us unsettled. It is in indulging in our unsettlement that we discover what is new and begin to participate in the adventure of life.

Education is a progressive discovery of our ignorance.
Will Durant (1885-1981)

Education … has produced a vast population able to read but unable to distinguish what is worth reading.
G. M. Trevelyan (1876-1962)

They say that we are better educated than our parents' generation. What they mean is that we go to school longer. They are not the same thing.
Douglas Yates

Men are born ignorant, not stupid; they are made stupid by education.
Bertrand Russell (1872-1970)

You can lade a man up to th' university, but ye can't make him think.
Finley Peter Dunne

Real education must ultimately be limited to men who insist on knowing–the rest is mere sheep-herding.
Ezra Loomis Pound (1885-1972)

Education is the process of casting false pearls before real swine.
Prof. Irwin Edman

Education is what remains when we have forgotten all that we have been taught.
George Savile (1633-1695)

[Education] consists mainly in what we have unlearned.
Mark Twain (1835-1910)

No man who worships education has got the best out of education... Without a gentle contempt for education no man's education is complete.
G. K. Chesterton (1874-1936)

Colleges are places where pebbles are polished and diamonds are dimmed.
Robert G. Ingersoll, Abraham Lincoln.

Perhaps the most valuable result of all education is the ability to make yourself do the thing you have to do, when it ought to be done, whether you like it or not; it is the first lesson that ought to be learned; and however early a man's training begins, it is probably the last lesson that he learns thoroughly.
Thomas Henry Huxley (1825-95)

I have never let my schooling interfere with my education.
Mark Twain (1835-1910)

[Education is] A form of self-delusion.
Elbert Hubbard (1856-1915)

In England … education produces no effect whatsoever. If it did, it would prove a serious danger to the upper classes, and would probably lead to acts of violence in Grosvenor Square.
Oscar Wilde (1856-1900)

Education is an admirable thing, but it is well to remember from time to time that nothing that is worth knowing can be taught.
Oscar Wilde (1856-1900)

Nothing in education is so astonishing as the amount of ignorance it accumulates in the form of inert facts.
Henry Brooks Adams (1828-1918)

[Education is] One of the chief obstacles to intelligence and freedom of thought.
Bertrand A. Russell (1872-1970)

One must search diligently to find laudatory comments on education (other than those pious platitudes which are fodder for commencement speeches). It appears that most persons who have achieved fame and success in the world of ideas are cynical about formal education. These people are a select few, who often achieved success in spite of their education, or even without it. As has been said, the clever largely educate themselves, those less able aren't sufficiently clever or imaginative to benefit much from education.
Edward Gibbon (1737-1794)

Essay submitted to Fr. Luis David July 2008

Mon éducation
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Avant de venir à l'Ateneo, j'ai étudié à l'université de prétention dans Makati de jardin d'enfants tout chemin vers le lycée de la quatrième année. Durant toute ma vie, j'ai été sous la formation de bons professeurs, de programme d'études, de programmes, etc. L'accumulation d'une telle formation (aussi bien que le manque de lui) a eu comme conséquence je que je suis aujourd'hui.
Mon expérience est limitée aux établissements catholiques mais je ne pense pas qu'elle serait sans garantie pour réclamer que toutes les écoles sont formatrices. Faire écho Foucault, écoles, comme des prisons sont des établissements disciplinaires qui opèrent pour constituer l'identité. Des parallèles évidents peuvent être dessinés sur la constitution de l'école et de la prison en termes d'observation, programmant, calculability… Des professeurs sont choisis et maintenus parce qu'ils fournissent des expériences formatrices essentielles aux étudiants en but de produire des individus selon un ensemble spécifique d'idéaux, morales, identités. Tout des thèmes uniformes à étudiants des' est conçu vers cette fin. Tout est un mécanisme pour la formation (pour conditionner).

Dans les écoles j'ai assisté au but de la formation doit constituer l'individu comme disciple de croyant-un du Christ ou d'un enfant de Dieu - et en tant que tels pour être une force de changement du monde (afin de faire vrai sur terre le royaume de Dieu). Je crois que j'ai tâché vers réaliser dans une certaine mesure une telle identité. En tant que président du club d'allégresse d'Ateneo, I trouvé exécutant des mécanismes de disciplinarity : l'utilisation des programmes, des uniformes, des observations, des examens, et des semblables. Tout moment j'ai su pourquoi je faisais ceci. Il était parce que l'organisation a eu une idée du membre parfait d'organisation au auquel chacun a été comparé. Sur ma partie comme président, l'école également m'a foré dedans une idée d'une bonne organisation. En conséquence toutes actions de mon organisation ont été dirigées à réaliser cette identité.

Il est seulement maintenant, après que ma limite comme président que je me rends compte et regrette que j'aie été un inconscient ait participé au système de la formation. Il n'est pas comme si les buts n'étaient pas bons, il était-le membre de club idéal d'allégresse d'Ateneo est une bonne identité à travailler vers. Ce qui je suis incommode environ est le fait que j'étais ainsi incorporé dans le système que je n'ai pas même pris la peine de m'arrêter et de se demander si c'est une bonne chose ou pas. Ce moment de l'hésitation importe parce qu'il signifie que je suis autorisé pour choisir, cela que je suis libre pour choisir.

Nous pouvons arguer du fait qu'on a toujours un choix et c'est un fait. Toutefois c'est également un fait qui étant enfoncé dans ces systèmes sociaux qui nous créent, sont ainsi nos choix également inclus. Une fois confrontés aux décisions, nous les faisons immédiatement parce que nous avons été programmés choisir de cette façon. Naturellement une telle programmation est fonctionnelle, rendant la vie plus efficace. Sans lui nous pourrions passer un jour essayant de décider s'il est approprié d'avoir la crême glacée comme entrée ou dessert. Le danger obtient a emprisonné dans le confort du système qui nous a transformés en ce que sommes nous. La réalité est bon nombre d'entre nous sont emprisonnées par notre propre confort. Nous ne voulons pas amuser l'inquiétude qui nous pousse du coude silencieusement.

Comme président du club d'allégresse d'Ateneo, I trouvé faisant le travail de l'opérations directeur-quelqu'un qui s'est assuré que les systèmes fonctionnaient comme il devrait être. C'est outre de la marque de ce que j'ai été constitué par la prétention et l'Ateneo. Censément, je suis une force de changement du monde, et je suis une personne en position de la conduite qui peut améliorer les vies de beaucoup. J'ai pris réellement qu'identité au coeur mais constatée que dans l'application j'ai perpétué les systèmes.

Je suis mon dernier semestre de l'université et il est maintenant que je la trouvaille moi-même très sceptique de tout cela que j'ai inconsciemment laissé me constituer au cours des années de l'étude. J'accentue l'expression inconsciemment permise parce que bien qu'elle ait été toujours choisie, son inévitabilité ne l'a pas faite sembler comme un choix et ainsi quelque chose de refuser. Après avoir été construit, moi trouvaille moi-même deconstructing ma réalité et cherchant le sens de chaque composant comme je me reconstruis encore.

Dans la classe du mardi passé, une remarque a été faite au sujet de l'habilitation étant quelque chose toujours dans la conséquence. Je trouvaille moi-même dans la conséquence incommode mais autorisée. Son comme si j'ai appris tous règles et maintenant AM transformant, se cassant, recourbement, les ouvrant en conséquence. C'est une perspective terrifiante parce que sincèrement je pourrais marcher le long confortablement. Cependant, ne pas tirer profit de cette habilitation doit être coincé dans une illusion que je déjà AM ce que pour être le système m'a conçu ce qui j'aussi ai accepté. Il est de dire qu'il n'y a rien davantage au delà de ce qui est. Du fait le cas le système, le mécanisme n'atteindra jamais sa connexion, il fera défaut toujours à ses buts. On lui a également mentionné dans la classe que des systèmes sont conçus individu-détruisent. C'est l'habilitation qui permet à cela de se produire. Dans toute l'histoire humaine nous constatons que c'est des innovateurs, les chefs autorisés qui produisent de nouvelles idées, inventions et réalités. Ce sont le peuple qui peuvent transformer ce qui est dans ce que pouvez et soyez.

Jean Piaget dit, « le but principal de l'éducation est de créer les hommes qui sont capables de faire de nouvelles choses, pas simplement de répéter ce que d'autres générations ont fait. » Pour pouvoir faire qu'on doit être autorisé. Vraiment le défi d'un individu poursuivant une éducation est d'atteindre cette étape d'habilitation. Puisqu'il y a tellement beaucoup qui n'obtiennent pas autorisé, beaucoup de personnes instruites (ceux qui sont autorisées) ont été entendues pour pousser intelligent raillent l'éducation critiquing (voir la feuille jointe de citations au sujet d'éducation). C'est ces personnes qui sont souvent les réussies dans leur domaine. Tandis que je doute fortement de qu'ils plutôt qu'ils n'ont pas eu une éducation du tout, je conjecture que leurs rapports sont enracinés dans leur malaise pour l'éducation qu'ils ont reçue : parce qu'il les a enfermés dans une boîte dedans jusqu'à ce qu'ils aient trouvé leur sortie. La clef est donc de trouver votre sortie.

Mon avis sur l'éducation est celui dans n'importe laquelle de sa forme et avec ses systèmes disciplinaires, l'éducation est essentielle parce qu'elle structure notre monde libre de forme et le facilite pour que nous se constituent. C'est particulièrement valable en nos plus jeunes années où notre conscience est simpliste. L'éducation au début est des moyens de développer et de former notre conscience selon les normes de la société. En même temps, l'éducation met des idées dans notre esprit-harceler à notre curiosité nous faisant ébranlés. Il est en se livrant à notre unsettlement que nous découvrons ce qu'il y a de neuf et commençons à participer à l'aventure de la vie.

L'éducation est une découverte progressive de notre ignorance.
Éducations de Durant de volonté 1885-1981)

(… ont produit une vaste population capable lire mais incapable de distinguer ce qui vaut la peine la lecture.
G. M. Trevelyan (1876-1962)

ils disent que nous mieux sommes instruits que la génération de nos parents. Ce que signifient elles est que nous allons à l'école plus longtemps. Ils ne sont pas la même chose.
Les hommes de Douglas

Yates sont ignorants soutenu, non stupide ; ils sont rendus stupides par éducation.
Bertrand Russell (1872-1970)

vous pouvez charger un homme jusqu'à l'université de th, mais le ye ne peut pas l'inciter à penser.
La vraie éducation de Finley

Peter Dunne doit finalement être limitée aux hommes qui insistent pour le repos connaissant-le sont seul mouton-vivre en troupe.
Éducations de livre d'Ezra Loomis 1885-1972)

(sont le processus de mouler les perles fausses avant de vrais porcs.
Prof. L'éducation d'Irwin

Edman est ce qui reste quand nous avons oublié tous que nous avons été enseignés.
George Savile (1633-1695)

[éducation] consiste principalement en ce que nous avons désappris.
Marquez Twain (1835-1910)

aucuns hommes qui adore l'éducation a le meilleur hors de l'éducation… Sans mépris doux pour l'éducation l'éducation d'aucun homme est complète.
G. K. 1874-1936) universités de Chesterton

(sont des endroits où des cailloux sont polis et des diamants sont obscurcis.
Robert G. Ingersoll, Abraham Lincoln.

Peut-être le résultat le plus valable de toute l'éducation est la capacité de se faire faire la chose que vous devez faire, quand elle doit être faite, que vous l'aimiez ou pas ; c'est la première leçon qui doit être apprise ; et cependant tôt la formation d'un homme commence, il est probablement la dernière leçon qu'il apprend complètement.
Henry Huxley de Thomas (1825-95) que

j'avons ne laissons jamais mon instruire à interférer mon éducation.
Marquez Twain (1835-1910)

[l'éducation est] forme d'A d'aveuglement.
Elbert Hubbard (1856-1915)

dans l'éducation de l'Angleterre… ne produit aucun effet quelque. S'il, il prouverait un danger sérieux aux classes aristocratiques, et mènerait probablement aux actes de violence dans la place de Grosvenor.
Éducations de Wilde d'oscar 1856-1900)

(sont une chose excellente, mais elle est bien de se rappeler de temps en temps que rien qui vaut la peine de savoir ne peut être enseignée.
L'oscar Wilde (1856-1900)

rien dans l'éducation est si étonnant comme la quantité d'ignorance qu'elle s'accumule sous forme de faits inertes.
Ruisseaux Adams (1828-1918) d'Henry

[l'éducation est] un des obstacles en chef à l'intelligence et à la liberté de pensée.
Bertrand A. Russell (1872-1970)

un doit rechercher diligemment pour trouver des commentaires élogieux sur l'éducation (autre que ces platitudes pieuses qui sont fourrage pour des discours de commencement). Il s'avère que la plupart des personnes qui ont réalisé la renommée et le succès dans le monde des idées sont cyniques au sujet de l'enseignement conventionnel. Ces personnes sont des choisies peu, qui ont souvent réalisé le succès malgré leur éducation, ou même sans elle. Comme a été dit, les intelligents s'instruisent en grande partie, ces moins capables ne sont pas suffisamment intelligents ou imaginatifs pour bénéficier beaucoup de l'éducation.
Gibbon d'Edouard (1737-1794)

Essai soumis à la vue. Luis David le juillet 2008

Mi educación
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Antes de venir al Ateneo, estudié en la universidad de la asunción en Makati del jardín de la infancia hasta el final a la High School secundaria del cuarto año. A través de mi vida, he estado bajo formación de buenos profesores, del plan de estudios, de programas, del etc. La acumulación de tal formación (así como la carencia de ella) ha dado lugar a yo que soy hoy.
Mi experiencia se limita a las instituciones católicas pero no pienso que sería injustificable demandar que todas las escuelas son formativas. El repetir Foucault, escuelas, como prisiones es las instituciones disciplinarias que funcionan para constituir identidad. Los paralelos obvios se pueden dibujar en la constitución de la escuela y de la prisión en términos de observación, programar, calculability… Eligen y se conservan a los profesores porque proporcionan experiencias formativas esenciales a los estudiantes de la meta de producir a individuos según un sistema específico de los ideales, moralejas, identidades. Todo del tema uniformes de los estudiantes los' se diseña hacia ese extremo. Todo es un mecanismo para la formación (para condicionar).

En las escuelas he atendido a la meta de la formación debo constituir al individuo como seguidor del believer-uno de Cristo o de un niño del dios - y como tal para ser una fuerza del cambio en el mundo (para hacer verdadero en la tierra el reino de dios). Creo que me he esforzado hacia realizar hasta cierto punto tal identidad. Como presidente del club del Glee de Ateneo, I que ejecuta mecanismos del disciplinarity: el uso de horario, de uniformes, de observaciones, de examinaciones, y de los similares. Todo el rato sabía porqué hacía esto. Era porque la organización tenía una idea del miembro perfecto de la organización con a quien cada uno fue comparado. En mi parte como presidente, la escuela también me perforó adentro una idea de una buena organización. Consecuentemente todas las acciones de mi organización fueron dirigidas en realizar esa identidad.

Solamente ahora está, después de que mi término como presidente que realizo y lamento que era un involuntario participara en el sistema de la formación. No es como si las metas no eran buenas, él era- miembro de club ideal del Glee de Ateneo es una buena identidad a trabajar hacia. Cuál soy inquieto alrededor es el hecho de que era así que encajado en el sistema que incluso no incomodé parar y pedirse a si esto es una buena cosa o no. Ese momento de la vacilación importa porque significa que me autorizan para elegir, eso que estoy libre elegir.

Podemos discutir que uno tenga siempre una opción y esto es un hecho. No obstante es también un hecho que que es encajado en estos sistemas sociales que nos creen, están tan nuestras opciones también encajadas. Cuando están hechos frente con decisiones, las hacemos inmediatamente porque nos han programado elegir de esa manera. Por supuesto tal programación es funcional, haciendo vida más eficiente. Sin él puede ser que pasemos un día que intentaba decidir si es apropiado tener helado como un entrée o postre. El peligro está consiguiendo atrapó en la comodidad del sistema que nos hizo en cuáles somos. La realidad es muchos de nosotros es atrapada por nuestra propia comodidad. No deseamos entretener la intranquilidad que nudges silenciosamente nos.

Como presidente del club del Glee de Ateneo, I que hace el trabajo del operaciones encargado-alguien que se aseguraron de que funcionaran los sistemas como deben ser. Esto está de la marca de lo que el Ateneo me he constituido la asunción y. Supuesto, soy una fuerza del cambio en el mundo, y soy una persona en una posición de la dirección que pueda mejorar las vidas de muchos. Tomé realmente que identidad al corazón pero encontrada que en el uso perpetué los sistemas.

Estoy en el mi semestre pasado de la universidad y es ahora que yo encontrarme a mí mismo muy escéptico de todo eso que he permitido involuntariamente para constituirme sobre los años del estudio. Destaco la frase permitida involuntariamente porque aunque fue elegida siempre, su inevitabilidad no hizo que se parece como una opción y así algo de rechazar. Después ser construido, de mí encontrarme a mí mismo deconstructing mi realidad y que busca el sentido de cada componente como me reconstruyo otra vez.

En la clase del martes pasado, un punto fue hecho sobre el empowerment que estaba algo siempre en las consecuencias. Yo encontrarme a mí mismo en las consecuencias inquietas pero autorizadas. Su como si haya aprendido todas las reglas y ahora que transformaban, rompiéndose, flexión, haciéndolas a mano por consiguiente. Es una perspectiva aterrorizante porque podría costear verazmente adelante comfortablemente. Sin embargo, no aprovecharse de este empowerment debe ser pegado en una ilusión que yo ya qué el sistema me ha diseñado para ser cuál he aceptado también. Es decir que no hay nada más más allá de cuál es. En que el caso el sistema, el mecanismo nunca alcanzará su nexo, faltará siempre sus metas. También fue mencionado en clase que los sistemas están diseñados uno mismo-destruct. Es el empowerment que permite que suceda eso. A través de historia humana encontramos que es innovadores, los líderes autorizados que producen nuevas ideas, invenciones y realidades. Éstas son la gente que puede transformar cuál está en lo que pueda y sea.

Jean Piaget dice, “la meta principal de la educación es crear a los hombres que son capaces de hacer nuevas cosas, no simplemente de repetir lo que han hecho otras generaciones.” Para poder hacer que uno debe ser autorizado. El desafío de un individuo que persigue una educación es verdad alcanzar esa etapa del empowerment. Porque hay tan muchos que no consiguen autorizada, han oído a mucha gente educada (ésas se autoriza que) para pronunciar listo quips la educación critiquing (véase la hoja unida de citas sobre la educación). Es esta gente que está a menudo las acertadas en su campo. Mientras que dudo altamente que algo que no tenían una educación en todos, conjeturo que sus declaraciones están arraigadas en su malestar para la educación que recibieron: porque los encajonó adentro hasta que encontraron su salida. La llave por lo tanto es encontrar su salida.

Mi opinión sobre la educación está ésa en cualquiera de su forma y junto con sus sistemas disciplinarios, la educación es vital porque estructura nuestro mundo libre de la forma y lo hace más fácil para que nos constituyamos. Esto es especialmente valioso en nuestros años más jóvenes en que nuestro sentido es simplista. La educación en el inicio es los medios de desarrollar y de entrenar nuestro sentido según las normas de la sociedad. Al mismo tiempo, la educación pone ideas en nuestro mente-regañar en nuestra curiosidad que nos hace sin resolver. Consiste en la complacencia en nuestro unsettlement que descubramos cuál es nuevo y comencemos a participar en la aventura de la vida.

La educación es un descubrimiento progresivo de nuestra ignorancia.
Educaciones de Durant de la voluntad 1885-1981)

(… han producido a población extensa capaz de leer pero incapaz distinguir qué vale el leer.
G. M. Trevelyan (1876-1962)

dicen que nos educan mejor que la generación de nuestros padres. Qué él significa es que vamos a la escuela más de largo. No son la misma cosa.
Los hombres de Douglas

Yates son ignorantes nacido, no estúpido; son hechos estúpidos por la educación.
Bertrand Russell (1872-1970)

ustedes pueden cargar a un hombre hasta universidad del th, pero el ye no puede hacer que él piensa.
La educación verdadera de Finley

Peter Dunne se debe limitar en última instancia a los hombres que insisten en resto que sabe- son oveja-reunión mera.
Educaciones de la libra de Ezra Loomis 1885-1972)

(son el proceso de echar las perlas falsas antes de cerdos verdaderos.
Profesor. La educación de Irwin

Edman es qué sigue siendo cuando nos hemos olvidado de todos que nos han enseñado.
George Savile (1633-1695)

[educación] consiste principalmente en lo que unlearned.
Marque a Twain (1835-1910)

ningunos hombres que adore la educación tenga el mejor fuera de la educación… Sin un desprecio apacible para la educación la educación de ningún hombre es completa.
G. K. 1874-1936) universidades de Chesterton

(son los lugares en donde se pulen los guijarros y se amortiguan los diamantes.
Roberto G. Ingersoll, Abraham Lincoln.

Quizás el resultado más valioso de toda la educación es la capacidad de hacerse que hace la cosa que usted tiene que hacer, cuando ought ser hecho, si usted tiene gusto de ella o no; es la primera lección que ought ser aprendido; y sin embargo el entrenamiento de un hombre comienza temprano, él es probablemente la lección pasada que él aprende a fondo.
Henrio Huxley de Thomas (1825-95) que

tenemos nunca dejamos mi enseñar a interferir con mi educación.
Marque a Twain (1835-1910)

[la educación es] forma de A de autoengaño.
Elbert Hubbard (1856-1915)

en la educación de Inglaterra… no produce ningún efecto cualesquiera. Si lo hiciera, probaría un peligro serio a las clases altas, y conduciría probablemente a los actos de la violencia en el cuadrado de Grosvenor.
1856-1900) educaciones de Oscar Wilde

(son una cosa admirable, pero es bien recordar de vez en cuando que nada que vale el saber puede ser enseñada.
Oscar Wilde (1856-1900)

nada en la educación es así que asombroso como la cantidad de ignorancia que acumula bajo la forma de hechos inertes.
Arroyos Adams (1828-1918) del Henrio

[la educación es] uno de los principales obstáculos a la inteligencia y a la libertad del pensamiento.
Bertrand A. Russell (1872-1970)

uno debe buscar diligente para encontrar comentarios elogiosos sobre la educación (con excepción de esos tópicos piadosos que son forraje para los discursos del comienzo). Aparece que la mayoría de las personas que han alcanzado fama y éxito en el mundo de ideas son cínicas sobre la enseñanza convencional. Esta gente es una selecta pocos, que alcanzaron a menudo éxito a pesar de su educación, o aún sin ella. Como se ha dicho, el listos se educan en gran parte, esos menos capaces no son suficientemente listos o imaginativos beneficiar mucho de la educación.
Gibbon de Edward (1737-1794)

Ensayo sometido al capítulo. Luis David el julio de 2008

La mia formazione
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Prima del venire al Ateneo, ho studiato all'università di presupposto in Makati dall'asilo tutto il senso alla High School di anno di quarto. Durante la mia vita, sono stato sotto la formazione di buoni insegnanti, del programma di studi, dei programmi, ecc. L'accumulazione di tale formazione (così come la mancanza di esso) ha provocato me che sono oggi.
La mia esperienza è limitata alle istituzioni cattoliche ma non penso che sia stata ingiustificata sostenere che tutte le scuole sono formative. Echeggiare Foucault, scuole, come le prigioni è istituzioni disciplinari che funzionano per costituire l'identità. I paralleli evidenti possono essere disegnati sulla costituzione della scuola e della prigione in termini di osservazione, programmante, calculability… Gli insegnanti sono scelti e mantenuti perché forniscono le esperienze formative essenziali agli allievi l'obiettivo di produrre gli individui secondo un insieme specifico degli ideali, le morali, identità. Tutto dal tema uniformi agli allievi' è progettato verso quell'estremità. Tutto è un meccanismo per formazione (per il condizionamento).

Nelle scuole ho assistito all'obiettivo di formazione devo costituire l'individuo come seguicamma del believer-un di Christ o di un bambino del dio - e come tali per essere una forza di cambiamento nel mondo (in modo da per rendere reale su terra il regno del dio). Credo che mi sia sforzato verso la realizzazione in parte deuna tal identità. Come presidente del randello di Glee di Ateneo, I trovata che esegue i meccanismi del disciplinarity: l'uso dei programmi, delle uniformi, delle osservazioni, degli esami e dei simili. Tutto l'istante ho saputo perchè stavo facendo questo. Era perché l'organizzazione ha avuta un'idea del membro perfetto di organizzazione a cui tutto è stato paragonato. Sulla mia parte come presidente, la scuola inoltre lo ha perforato dentro un'idea di buona organizzazione. Di conseguenza tutte le azioni della mia organizzazione sono state dirette a realizzare quell'identità.

È soltanto ora, dopo che il mio termine come presidente che mi rendo conto e mi rammarico che sia stato un unwitting abbia partecipato al sistema di formazione. Non è come se gli obiettivi non abbiano stati buoni, esso era- membro di randello ideale di Glee di Ateneo è una buona identità da funzionare verso. Che cosa sono uneasy circa è il fatto che ero in modo da incastonato nel sistema che neppure non mi sono preoccupato di arrestarmi e chiedermi se questa è una buona cosa oppure no. Quel momento dell'esitazione importa perché indica che sono autorizzato per scegliere, quello che sono libero scegliere.

Possiamo sostenere che uno ha sempre una scelta e questo è un fatto. Comunque è inoltre un fatto che che è incastonato in questi sistemi sociali che li generano, così sono le nostre scelte anche incluse. Una volta affrontati alle decisioni, le facciamo immediatamente perché siamo stati programmati scegliere in quel modo. Naturalmente tale programmazione è funzionale, rendendo la vita più efficiente. Senza esso potremmo spendere un giorno che prova a decidere se è adatto avere gelato come un entrée o dessert. Il pericolo sta ottenendo ha intrappolato nella comodità del sistema che li ha trasformati che cosa siamo. La realtà è molti di noi è bloccata dalla nostra propria comodità. Non desideriamo intrattenere il uneasiness che nudges silenziosamente noi.

Come presidente del randello di Glee di Ateneo, I trovata che fa il lavoro dell'funzionamenti responsabile-qualcuno che si accerti che i sistemi stessero funzionando come dovrebbe essere. Ciò è fuori del contrassegno da che cosa sono stato costituito dal presupposto e dal Ateneo. Presunto, sono una forza di cambiamento nel mondo e sono una persona in una posizione di direzione che può migliorare le durate di molti. Realmente ho preso che identità a cuore ma trovata che nell'applicazione ho perpetuato i sistemi.

Sono sul mio ultimo semestre dell'università ed è ora che io ritrovamento io stesso molto scettico di tutto quello che ho conceduto unwittingly costituirlo nel corso degli anni dello studio. Evidenzio la frase permessa unwittingly perché anche se è stata scelta sempre, la relativa inevitabilità non la ha fatta sembrare come una scelta e così qualcosa rifiutare. Dopo la costruzione, io ritrovamento io stesso che deconstructing la mia realtà e che cerca il senso di ogni componente come mi ricostruisco ancora.

Nel codice categoria dell'ultimo martedì, un punto è stato fatto sempre circa empowerment che è qualcosa nel guaime. Io ritrovamento io stesso nel guaime uneasy ma autorizzato. Relativo come se impari tutti i regole ed ora che trasformano, rompendosi, piegarsi, mettente li di conseguenza in forma. È un prospetto terrificante perché potrei costeggiare sincero confortevolmente avanti. Tuttavia, non approfittare di questo empowerment deve essere attaccato in un'illusione che io già che cosa il sistema lo ha progettato per essere quale anche ho accettato. È di dire che ci è niente più oltre che cosa è. In quanto il caso il sistema, il meccanismo non raggiungerà mai il relativo nesso, sarà a corto sempre di relativi obiettivi. Inoltre è stato accennato nel codice categoria che i sistemi sono progettati auto-destruct. È il empowerment che permette che quello accada. Durante storia umana troviamo che è innovatori, capi autorizzati che producono le nuove idee, invenzioni e realtà. Queste sono la gente che può trasformare che cosa è in che cosa possa e sia.

Jean Piaget dice, “l'obiettivo principale di formazione è di generare non semplicemente gli uomini che sono capaci di fare le nuove cose, di ripetere che cosa altre generazioni hanno fatto.„ Per potere fare che si deve essere autorizzato. Allineare la sfida di un individuo che persegue una formazione è di raggiungere quella fase di empowerment. Poiché ci sono tanti che non ottengano autorizzati, molta gente istruita (coloro che è autorizzato) è stata sentita per utter intelligente quips la formazione critiquing (veda il foglio allegato delle citazioni circa formazione). È questa gente che è spesso quelle riuscite nel loro campo. Mentre altamente dubito di che piuttosto che non hanno avuti una formazione affatto, congetturo che le loro dichiarazione sono sradicate nel loro malaise per la formazione che hanno ricevuto: perché li ha inscatolati dentro fino a che non trovino la loro uscita. La chiave quindi è di trovare la vostra uscita.

Il mio parere su formazione è quello in c'è ne della relativa forma e con i relativi sistemi disciplinari, la formazione è vitale perché struttura il nostro mondo libero della forma e lo rende più facile affinchè noi si costituisca. Ciò è particolarmente importante durante i nostri anni più giovani in cui la nostra coscienza è semplicistica. La formazione all'inizio è mezzi di sviluppare e di addestramento della nostra coscienza secondo le norme della società. Allo stesso tempo, la formazione mette le idee nel nostro mente-nagging alla nostra curiosità che li rende non fissi. È nel dedicarsi in il nostro unsettlement che scopriamo che cosa è nuovo e cominciamo a partecipare all'avventura di vita.

La formazione è una scoperta progressiva della nostra ignoranza.
Formazioni di Durant di volontà 1885-1981)

(… hanno prodotto una popolazione ampia in grado di leggere ma incapace distinguersi che cosa vale la pena di leggere.
G. M. Trevelyan (1876-1962)

dicono che siamo istruiti più meglio che la generazione dei nostri genitori. Che cosa significano è che andiamo più lungamente alla scuola. Non sono la stessa cosa.
Gli uomini della Douglas

Yates sono ignaro sopportato, non stupido; sono resi stupidi da formazione.
Bertrand Russell (1872-1970)

potete caricare un uomo fino all'università del th, ma il ye non può incitarlo a pensare.
La formazione reale del Finley

Peter Dunne deve infine essere limitata agli uomini che insistono su resto sapente- sono pecora-herding puro.
Formazioni della libbra del Ezra Loomis 1885-1972)

(sono il processo di lanciare le perle false prima dei maiali reali.
Prof. La formazione del Irwin

Edman è che cosa rimane quando abbiamo dimenticato tutti che siamo stati insegnati.
George Savile (1633-1695)

[formazione] è costituito pricipalmente in che cosa unlearned.
Contrassegni Twain (1835-1910)

nessun uomini che adora la formazione ha il la cosa migliore da formazione… Senza un contempt delicato per formazione formazione di nessun uomo è completa.
G. K. 1874-1936) università di Chesterton

(sono posti in cui i ciottoli sono lucidati ed i diamanti sono oscurati.
Robert G. Ingersoll, Abraham Lincoln.

Forse il risultato più importante di tutta la formazione è la capacità di farsi fare la cosa che dovete fare, quando deve essere fatta, se la gradite oppure no; è la prima lezione che deve essere imparata; e tuttavia presto l'addestramento dell'uomo comincia, esso è probabilmente l'ultima lezione che impara completamente.
Henry Huxley del Thomas (1825-95) che

abbiamo mai non lasciamo la mia istruzione da interferire con la mia formazione.
Contrassegni Twain (1835-1910)

[formazione è] forma di A di self-delusion.
Elbert Hubbard (1856-1915)

nella formazione dell'Inghilterra… non produce effetto qualunque. Se, dimostrerebbe un pericolo serio ai codici categoria superiori e probabilmente condurrebbe agli atti della violenza nel quadrato di Grosvenor.
1856-1900) formazioni del Oscar Wilde

(sono una cosa eccellente, ma è bene di ricordarsi di tanto in tanto di che niente che valga la pena di sapere può essere insegnata.
Oscar Wilde (1856-1900)

niente nella formazione è così astonishing come la quantità di ignoranza che si accumula sotto forma d'i fatti inerti.
Ruscelli Adams (1828-1918) di Henry

[formazione è] uno degli ostacoli principali ad intelligenza ed a libertà di pensiero.
Bertrand A. Russell (1872-1970)

uno deve cercare diligente per trovare le osservazioni elogiatorie su formazione (tranne quelle banalità pious che sono foraggio per i discorsi di inizio). Sembra che la maggior parte delle persone che hanno realizzato la fama ed il successo nel mondo delle idee siano ciniche circa educazione scolastica. Questa gente è un prescelto pochi, che abbiano realizzato spesso il successo nonostante la loro formazione, o persino senza esso. Come si è detto, l'intelligenti in gran parte si istruiscono, quegli meno in grado non sono sufficiente intelligenti o immaginativi trarre giovamento molto da formazione.
Gibbon del Edward (1737-1794)

Saggio presentato alla pagina. Luis David il luglio 2008

Meine Ausbildung
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Vor dem Kommen zum Ateneo, studierte ich an der Annahme-Hochschule in Makati vom Kindergarten vollständig zur High School des vierten Jahres. Während meines Lebens bin ich unter der Anordnung der guten Lehrer, des Lehrplans, der Programme, des etc. gewesen. Die Ansammlung solcher Anordnung (sowie den Mangel an ihm) hat ich ergeben, daß ich heutiger Tag bin.
Meine Erfahrung wird auf katholische Anstalten begrenzt, aber ich denke nicht, daß sie unbefugt sein würde, zu behaupten, daß alle Schulen formativ sind. Das Widerhallen Foucault, Schulen, wie Gefängnisse sind disziplinäre Anstalten, die funktionieren, um Identität festzusetzen. Offensichtliche ähnlichkeiten können auf die Beschaffenheit der Schule und des Gefängnisses in Beobachtung ausgedrückt gezeichnet werden und festlegen, calculability… Lehrer werden gewählt und behalten, weil sie wesentliche formative Erfahrungen zu den Kursteilnehmern mit dem Ziel des Produzierens der Einzelpersonen entsprechend einem spezifischen Satz Idealen, Moral, Identitäten zur Verfügung stellen. Alles vom Thema zu den Kursteilnehmern' Uniformen ist in Richtung zu diesem Ende entworfen. Alles ist eine Einheit für Anordnung (für die Konditionierung).

In den Schulen habe ich mich das Ziel der Anordnung soll die Einzelperson als Gläubiger-ein Nachfolger von Christ oder von Kind des Gottes - und als solcher festsetzen, um eine Kraft der änderung in der Welt zu sein gesorgt (damit real auf Masse das Königreich bilden vom Gott). Ich glaube, daß ich mich in Richtung zu solch eine Identität gewissermassen verwirklichen bemüht habe. Als Präsident der Ateneo Freude-Vereins, I gefunden Einheiten von disciplinarity durchführend: der Gebrauch der Zeitpläne, der Uniformen, der Beobachtungen, der Prüfungen und dergleichen. Alle Weile wußte ich, warum ich dies tat. Es war, weil die Organisation eine Idee des vollkommenen Organisation Mitgliedes hatte, mit dem jeder mit verglichen wurde. Auf meinem Teil als Präsidenten, bohrte die Schule innen mich auch eine Idee einer guten Organisation. Infolgedessen wurden alle Tätigkeiten meiner Organisation an der Verwirklichung dieser Identität verwiesen.

Es ist nur jetzt, nachdem meine Bezeichnung als Präsident, dem ich feststelle und bedauere, daß ich unwitting war, am System der Anordnung teilnahm. Es ist nicht als ob die Ziele nicht gut waren, es war-d idealer Ateneo Freude-Vereinsmitglied ist eine gute Identität, zum in Richtung zu zu arbeiten. Was ich ungefähr unbehaglich bin, ist die Tatsache, daß ich also eingebettet im System war, um um das ich nicht sogar störte, zu stoppen und sich zu bitten, wenn dieses eine gute Sache oder nicht ist. Dieser Moment des Zögerns macht aus, weil er, daß ich bevollmächtigt werde, um zu wählen, das bedeutet, das ich frei bin zu wählen.

Wir können argumentieren, daß ein immer eine Wahl hat und dieses eine Tatsache ist. Gleichwohl es auch eine Tatsache ist die, die in diesen Sozialsystemen eingebettet wird, die uns herstellen, sind so unsere auch eingebetteten Wahlen. Wenn sie mit Entscheidungen gegenübergestellt werden, bilden wir sie sofort, weil wir programmiert worden sind, in dieser Weise zu wählen. Selbstverständlich ist solche Programmierung funktionell und bildet das Leben leistungsfähiger. Ohne es konnten wir einen Tag versuchend verbringen, zu entscheiden, ob es angebracht ist, Eiscreme als entrée oder Nachtisch zu haben. Die Gefahr erhält einschloß im Komfort des Systems, das uns bildete in, was wir sind. Wirklichkeit ist viele von uns werden eingeschlossen durch unseren eigenen Komfort. Wir möchten nicht das uneasiness unterhalten, das uns still schubst.

Als Präsident der Ateneo Freude-Vereins, I gefunden die Arbeit von erledigend Betriebe Manager-jemand, das sicherstellte, daß die Systeme arbeiteten, wie sie sein sollte. Dieses ist weg von der Markierung von, was mir durch die Annahme und das Ateneo festgesetzt worden bin. Angenommen bin ich eine Kraft der änderung in der Welt, und ich bin eine Person in einer Position der Führung, die die Leben von vielen verbessern kann. Ich nahm wirklich daß die Identität zum Herzen aber gefunden, daß in der Anwendung ich die Systeme verewigte.

Ich bin auf meinem letzten Semester der Hochschule und es ist, nun da ich die Entdeckung selbst sehr skeptisch von alles das, das ich unwittingly mich über den Jahren der Studie habe festsetzen gedurft. Ich hebe die unwittingly erlaubte Phrase hervor, weil, obgleich sie immer gewählt wurde, seine Unvermeidlichkeit sie nicht wie eine Wahl und folglich etwas scheinen ließ abzulehnen. Nach konstruiert werden, mir Entdeckung selbst, die meine Wirklichkeit deconstructing und die Richtung jedes Bestandteils gesucht worden sein würden, wie ich mich wieder wieder aufbaue.

In der Kategorie letzten Dienstages wurde ein Punkt über die Ermächtigung gebildet, die etwas immer in der Nachmahd ist. Ich Entdeckung selbst in der Nachmahd unbehaglich aber bevollmächtigt. Sein, als ob ich alle Richtlinien und jetzt morgens erlernt habe, die umwandelt, brechend, Verbiegen und dementsprechend machen sie in Handarbeit. Es ist eine terrifying Aussicht, weil truthfully ich entlang bequem die Küste entlangfahren könnte. Jedoch diese Ermächtigung nicht soll zu nutzen in einer Illusion gehaftet werden daß ich bereits morgens, was das System mich entworfen hat, um zu sein, welches ich auch angenommen habe. Es ist, zu sagen, daß es nichts mehr gibt über, was hinaus ist. Dadurch, daß Fall das System, die Einheit nie seine Verbindung erreicht, schreitet es immer von seinen Zielen unter. Es wurde auch in der Kategorie erwähnt, daß Systeme Selbst-zerstören entworfen sind. Es ist die Ermächtigung, die die geschehen läßt. Während der menschlichen Geschichte finden wir, daß es Pioniere, bevollmächtigte Führer ist, die neue Ideen, Erfindungen und Wirklichkeiten produzieren. Diese sind die Leute, die sind, umzuwandeln, was ist in, was können Sie und seien Sie.

Jean Piaget sagt, „das Hauptziel der Ausbildung ist, Männer nicht einfach herzustellen, die zum Tun der neuen Sachen fähig sind, des Wiederholens, was andere Erzeugungen haben getan.“ Tun, daß man bevollmächtigt werden muß. Wirklich ist die Herausforderung einer Einzelperson, die eine Ausbildung ausübt, dieses Stadium der Ermächtigung zu erreichen. Weil es so viele gibt, die nicht bevollmächtigt erhalten, sind viele gebildete Leute (die, die bevollmächtigt werden), gehört worden, um gescheites zu äußern witzeln critiquing Ausbildung (sehen Sie angebrachtes Blatt von Preisangabe über Ausbildung). Es ist diese Leute, die häufig die erfolgreichen in ihrem auffangen sind. Während ich in hohem Grade bezweifele, daß sie eher wurden, daß sie eine Ausbildung nicht an allen hatten, vermute ich, daß ihre Aussagen in ihrem Unwohlsein für die Ausbildung verwurzelt werden, die sie empfingen: weil es sie innen schachtelte, bis sie ihren Ausweg fanden. Der Schlüssel ist folglich, Ihren Ausweg zu finden.

Meine Meinung über Ausbildung ist die in irgendwelchen seiner Form und zusammen mit seinen disziplinären Systemen, ist Ausbildung lebenswichtig, weil sie unsere freie Formwelt strukturiert und sie einfacher bildet, damit wir uns festsetzen. Dieses ist in unseren jüngeren Jahren besonders wertvoll, als unser Bewußtsein stark vereinfacht ist. Ausbildung am Angriff ist Mittel des Entwickelns und der Ausbildung unseres Bewußtseins entsprechend den Normen der Gesellschaft. Gleichzeitig setzt Ausbildung Ideen in unser VerstandGezeter an unserer Neugier, die uns unerledigt bildet. Es ist beim Hingeben unserem unsettlement, dem wir entdecken, was neu ist und anfangen, am Abenteuer des Lebens teilzunehmen.

Ausbildung ist eine progressive Entdeckung unserer Unwissenheit.
WilleDurant (1885-1981)

Ausbildung… hat eine beträchtliche Bevölkerung produziert, die fähig ist zu lesen aber nicht imstande, zu unterscheiden, was wert ist zu lesen.
G. M. Trevelyan (1876-1962)

sie sagen, daß wir besser als Erzeugung unserer Eltern erzogen werden. Was sie bedeuten, ist, daß wir zur Schule länger gehen. Sie sind nicht die gleiche Sache.
Douglas Yates

Männer sind getragenes unwissendes, nicht dumm; sie werden dumm durch Ausbildung gebildet.
Bertrand Russell (1872-1970)

Sie können lade einen Mann bis zur th Universität, aber ye kann nicht ihn denken lassen.
Finley Peter Dunne

reale Ausbildung muß auf Männer schließlich begrenzt werden, die auf wissendem-d Rest ist bloßes Schaf-In Herden leben bestehen.
Ezra, den Loomis (1885-1972) Ausbildung

zerstoßen, ist der Prozeß des Werfens der falschen Perlen vor realen Schweinen.
Prof. Irwin Edman

Ausbildung ist, was bleibt, als wir alle vergessen hatten, daß wir unterrichtet worden sind.
George Savile (1633-1695)

[Ausbildung] besteht hauptsächlich in, was wir unlearned.
Kennzeichnen Sie Twain (1835-1910)

kein Mann, der anbetet Ausbildung hat das beste aus Ausbildung heraus… Ohne eine leichte Verachtung für Ausbildung ist Ausbildung keines Mannes komplett.
G. K. Chesterton (1874-1936)

Hochschulen sind Plätze, in denen Kiesel poliert werden und Diamanten verdunkelt werden.
Robert G. Ingersoll, Abraham Lincoln.

Möglicherweise ist das wertvollste Resultat aller Ausbildung die Fähigkeit, sich die Sache tun zu lassen, die Sie tun müssen, wenn sie erfolgt werden soll, ob Sie es oder nicht mögen; es ist die erste Lektion, die erlernt werden soll; und jedoch früh fängt das Training eines Mannes, es ist vermutlich die letzte Lektion an, die er gänzlich erlernt.
Thomas Henry Huxley (1825-95), das

ich lasse nie mein Schulen habe, meine Ausbildung zu behinderen.
Kennzeichnen Sie Twain (1835-1910)

[Ausbildung ist,], A Form von Self-delusion.
Elbert Hubbard (1856-1915)

England… in der Ausbildung produziert keinen Effekt whatsoever. Wenn es, würde es eine ernste Gefahr zu den oberen Kategorien prüfen und würde vermutlich zu Gewaltakte im Grosvenor Quadrat führen.
Oscar Wilde (1856-1900)

Ausbildung ist eine bewundernswerte Sache, aber sie ist gut, gelegentlich daran zu erinnern, daß nichts, die ist zu wissen, unterrichtet werden kann.
Oscar Wilde (1856-1900)

nichts in der Ausbildung ist also erstaunlich, wie die Menge von Unwissenheit, die sie in Form von trägen Tatsachen ansammelt.
Henry-Bäche Adams (1828-1918)

[Ausbildung ist], eins der Haupthindernisse zur Intelligenz und zur Freiheit des Gedankens.
Bertrand A. Russell (1872-1970)

man muß mit Sorgfalt suchen, um lobende Anmerkungen zur Ausbildung zu finden (anders als jene pious Platitüden, die Futter für Anfang Reden sind). Es scheint, daß die meisten Personen, die Ruhm und Erfolg in der Welt von Ideen erzielt haben, über formale Ausbildung zynisch sind. Diese Leute sind wenige, die häufig Erfolg trotz ihrer Ausbildung erzielten, oder sogar ohne sie ein auserwähltes. Wie gesagt worden ist, erziehen sich die gescheiten groß, sind jene weniger fähigen nicht genug gescheit oder phantasiereich, viel von der Ausbildung zu profitieren.
Edward Gibbon (1737-1794)

Versuch eingereicht beim Feld. Luis David Juli 2008

Minha instrução
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Antes da vinda ao Ateneo, eu estudei na faculdade da suposição em Makati do jardim de infância toda a maneira à High School do quarto ano. Durante todo minha vida, eu estive sob a formação de professores bons, de curriculum, de programas, etc. A acumulação de tal formação (as well as a falta dela) resultou no mim que eu sou hoje.
Minha experiência é limitada às instituições Catholic mas eu não penso que seria unwarranted reivindicar que todas as escolas são formativas. Ecoar Foucault, escolas, como prisões é as instituições disciplinary que se operam para constituir a identidade. As paralelas óbvias podem ser extraídas no constitution da escola e da prisão nos termos da observação, programando, calculability… Os professores são escolhidos e retidos porque fornecem experiências formativas essenciais aos estudantes com o objetivo de produzir indivíduos de acordo com um jogo específico dos ideals, morais, identidades. Tudo da matéria sujeita uniformes aos estudantes' é projetado para essa extremidade. Tudo é um mecanismo para a formação (para condicionar).

Nas escolas eu atendi ao objetivo da formação devo constituir o indivíduo como um seguidor do believer-um de Christ ou de uma criança do deus - e como esta'n para ser uma força da mudança no mundo (para fazer real na terra o reino do deus). Eu acredito que eu striven para realizar a alguma extensão tal identidade. Como um presidente do clube do Glee de Ateneo, I encontrado myself que executa mecanismos do disciplinarity: o uso das programações, dos uniformes, das observações, das examinações, e do gosto. Todo o quando eu soube porque eu fazia este. Era porque a organização teve uma idéia do membro perfeito da organização a que todos foi comparado com. Em minha parte como o presidente, a escola perfurou-me também dentro uma idéia de uma organização boa. Em conseqüência todas as ações de minha organização foram dirigidas em realizar essa identidade.

É somente agora, depois que meu termo como o presidente que eu realizo e lamento que eu era um unwitting fêz exame da parte no sistema da formação. Não é como se os objetivos não eram bons, ele estava- membro de clube ideal do Glee de Ateneo é uma identidade boa a trabalhar para. O que eu sou inquieto aproximadamente é o fato que eu era assim que encaixado no sistema que eu não me incomodei mesmo parar e se pedir myself se esta fosse uma coisa boa ou não. Esse momento da hesitação importa porque significa que eu empowered para escolher, isso que eu estou livre escolher.

Nós podemos discutir que um tem sempre uma escolha e este é um fato. Porém é também um fato que que está sendo encaixado nestes sistemas sociais que nos críam, são assim nossas escolhas encaixadas também. Quando enfrentados com decisões, nós fazemo-las imediatamente porque nós fomos programados escolher nessa maneira. Naturalmente tal programação é funcional, fazendo a vida mais eficiente. Sem ele nós pudemos gastar um dia que tenta decidir-se se é apropriado ter o creme de gelo como um entrée ou um dessert. O perigo está começando prendeu no conforto do sistema que nos fêz em o que nós somos. A realidade é muitos de nós é prendida por nosso próprio conforto. Nós não queremos entertain o uneasiness que nudges silenciosamente nos.

Como o presidente do clube do Glee de Ateneo, I encontrado myself que faz o trabalho do operações gerente-alguém que se asseguraram de que os sistemas funcionassem como devem ser. Isto está fora da marca de o que eu fui constituído pela suposição e pelo Ateneo. Suposta, eu sou uma força da mudança no mundo, e eu sou uma pessoa em uma posição da liderança que possa melhorar as vidas de muitos. Eu fiz exame realmente que identidade ao coração mas encontrada que na aplicação eu perpetuated os sistemas.

Eu estou em meu último semester da faculdade e é agora que mim o achado eu mesmo muito skeptical de tudo que eu reservei unwittingly para me constituir sobre os anos do estudo. Eu destaco a frase permitida unwittingly porque embora seja escolhido sempre, seu inevitability não o fêz parecer como uma escolha e assim algo recusar. Após ser construído, mim achado eu mesmo que deconstructing minha realidade e que procura o sentido de cada componente como eu reconstruct myself outra vez.

Na classe de última terça-feira, um ponto foi feito sobre o empowerment que está algo sempre no aftermath. Mim achado eu mesmo no aftermath inquieto mas empowered. Seu como se eu aprendi todas as réguas e agora am que transformam, quebrando, dobra, crafting os conformemente. É um prospeto estarrecente porque truthfully eu poderia costear longitudinalmente confortavelmente. Entretanto, não fazer exame da vantagem deste empowerment deve ser furado em um illusion que mim já am o que o sistema me projetou ser qual eu demasiado aceitei. É dizer que não há nada mais além de o que é. Que o caso o sistema, o mecanismo nunca alcançará seu nexo, cairá sempre brevemente de seus objetivos. Mencionou-se também na classe que os sistemas estão projetados self-destruct. É o empowerment que permite que aquele aconteça. Durante todo a história humana nós encontramos que é innovators, os líderes empowered que produzem idéias, invenções e realidades novas. Estes são os povos que podem transformar o que é em o que possa e será.

Jean Piaget diz, “o objetivo principal da instrução é criar não simplesmente os homens que são capazes de fazer coisas novas, de repetir o que outras gerações fizeram.” Fazem que se deve empowered. Verdadeiramente o desafio de um indivíduo que persegue uma instrução é alcançar esse estágio do empowerment. Porque há assim muitos que não começam empowered, muitos povos educados (aqueles que empowered) foram ouvidos para expressar inteligente quips a instrução critiquing (veja a folha unida de citações sobre a instrução). É este pessoa que está frequentemente bem sucedidos em seu campo. Quando eu duvidar altamente que rather que não tiveram uma instrução em tudo, eu surmise que suas indicações estão enraizadas em seu malaise para a instrução que receberam: porque os encaixotou dentro até que encontrarem sua maneira para fora. A chave é conseqüentemente encontrar para fora sua maneira.

Minha opinião na instrução está aquela em algum de seu formulário e junto com seus sistemas disciplinary, a instrução é vital porque estrutura nosso mundo livre do formulário e o faz mais fácil para que nós se constituam. Este é especialmente artigo de valor em nossos anos mais novos em que nosso consciousness é simplistic. A instrução no início é meios de desenvolver e de treinar nosso consciousness de acordo com as normas da sociedade. Ao mesmo tempo, a instrução põe idéias no nosso mente-nagging em nossa curiosidade que faz nos unsettled. Está em indulging em nosso unsettlement que nós descobrimos o que é novo e começamos a participar na aventura da vida.

A instrução é uma descoberta progressiva de nosso ignorance.
Instruções de Durant da vontade 1885-1981)

(… produziram uma população vasta capaz de ler mas incapaz de distinguir o que vale a pena ler.
G. M. Trevelyan (1876-1962)

dizem que nós estamos educados mais melhor do que a geração dos nossos pais. O que significa é que nós vamos à escola mais por muito tempo. Não são a mesma coisa.
Os homens de Douglas

Yates são ignorant carregado, nao stupid; são feitos stupid pela instrução.
Bertrand Russell (1872-1970)

você podem lade um homem até a universidade do th, mas o ye não pode fazê-lo pensar.
A instrução real de Finley

Peter Dunne deve finalmente ser limitada aos homens que insistem no descanso sabendo- são mero carneiro-se agrupar.
Instruções da libra de Ezra Loomis 1885-1972)

(são o processo de moldar pérolas falsas antes dos suínos reais.
Prof. A instrução de Irwin

Edman é o que remanesce quando nós nos esquecemos de tudo que nós estivemos ensinados.
George Savile (1633-1695)

[instrução] consiste principalmente em o que nós unlearned.
Marque Twain (1835-1910)

nenhuns homens que adora a instrução tem o mais melhor fora da instrução… Sem um contempt delicado para a instrução a instrução de nenhum homem está completa.
G. K. 1874-1936) faculdades de Chesterton

(são os lugares onde os seixos são lustrados e os diamantes são escurecidos.
Robert G. Ingersoll, Abraham Lincoln.

Talvez o resultado o mais valioso de toda a instrução é a abilidade de fazer-se yourself fazer a coisa que você tem que fazer, quando ought ser feito, se você gosta d ou não; é a primeira lição que ought ser aprendido; e entretanto cedo o treinamento de um homem começa, ele é provavelmente a última lição que aprende completamente.
Henry Huxley de Thomas (1825-95) que

eu temos nunca deixamos meu educar a interferir com minha instrução.
Marque Twain (1835-1910)

[a instrução é] formulário de A do self-delusion.
Elbert Hubbard (1856-1915)

na instrução de Inglaterra… não produz nenhum efeito qualquer. Se, provaria um perigo sério às classes superiores, e conduzi-lo-ia provavelmente aos atos de violência no quadrado de Grosvenor.
1856-1900) instruções de Oscar Wilde

(são uma coisa admirable, mas é bem recordar do tempo ao tempo que nada que vale a pena saber pode ser ensinada.
Oscar Wilde (1856-1900)

nada na instrução é assim que astonishing como a quantidade de ignorance que acumula no formulário de fatos inertes.
Ribeiros Adams do Henry (1828-1918)

[a instrução é] um dos obstáculos principais à inteligência e à liberdade do pensamento.
Bertrand A. Russell (1872-1970)

uns deve procurarar diligently para encontrar comentários laudatory na instrução (à excepção daqueles platitudes pious que são fodder para discursos do começo). Parece que a maioria de pessoas que conseguiram a fama e o sucesso no mundo das idéias são cínicas sobre a instrução formal. Estes povos são uns seletos poucos, que conseguiram frequentemente o sucesso apesar de sua instrução, ou nivelam sem ela. Como foi dito, o inteligentes educam-se pela maior parte, aqueles mais menos capazes não são suficientemente inteligentes ou imaginative beneficiar muito da instrução.
Gibbon de Edward (1737-1794)

Essay submetido ao quadro. Luis David julho 2008

Min utbildning
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Före kommande till Ateneoen I som är utstuderat på antagandehögskolan i Makati från dagis hela vägen till den fjärde årshögstadiet. Alltigenom mitt liv, har jag varit under bildandet av bra lärare, programmet, program, Etc. Ackumulationen av sådan bildande (as well as bristen av den) har resulterat i mig att I-förmiddagen i dag.
Mitt erfara begränsas till katolska institutioner, men jag inte funderare som det skulle är obefogat att fordra att allt skolar är formative. Eka Foucault, skolar, gillar fängelser är disciplinära institutioner som fungerar för att utgöra identitet. Tydliga paralleller kan dras på konstitutionen av skola, och fängelset benämner in av observation och att scheduling, calculabilityen…, Lärare väljs, och den behållna, därför att de ger, nödvändiga formativen erfar till deltagare med målet av att producera individer enligt en specifik uppsättning av ideal, moral, identiteter. Allt från betvingamaterien likformig till för deltagarna' planläggs in mot det avslutar. Allt är en mekanism för bildande (för att villkora).

I skolar mig har deltagit i målet av bildande är att utgöra individen som en troende-enanhängare av Kristus eller ett barn av guden - och som sådan för att vara en styrka av ändring i världen (för att att göra verkligt på för att jorda en kontakt kungariket av guden). Jag tror att jag har strävat in mot realisering till en någon sådan identitet för grad. Som en president av den Ateneo Gleeklubban grundar I jag själv utföra mekanism av disciplinarityen: bruket av scheman, likformig, observationer, undersökningar och något liknande. Alla stunder visste jag varför jag gjorde denna. Det var, därför att organisationen hade en idé av göra perfektorganisationsmedlemmen som alla jämfördes till med. På min del som president skola som borras också i mig en idé av en bra organisation. Som ett resultat alla handlingar av min organisation riktades på realisering av den identitet.

Det är endast nu, efter mitt benämna som presidenten, som jag realiserar, och beklaga att jag var ett unwitting tog del i systemet av bildande. Det är inte som, om målen inte var bra, det var- medlemmen för klubban för idealAteneo Glee är en bra identitet som fungerar in mot. Vad den oroliga I-förmiddagen är omkring faktumet att jag var så, inbäddat i systemet som jag besvärade inte ens för att stoppa och fråga jag själv, om detta är ett bra ting eller inte. Det ögonblick av tvekan betyder, därför att det betyder att I-förmiddagen som bemyndigas för att välja, det I-förmiddagen fritt som ska väljas.

Vi kan argumentera att en har alltid ett primat och detta är ett faktum. However det är också ett faktum som som bäddas in i dessa sociala system som skapar oss, är så våra val också inbäddade. När vi vändas mot med beslut, gör vi dem ögonblickligen, därför att vi har programmerats för att välja däri sätt. Naturligtvis sådan är programmera funktionellt, effektivare danandeliv. Utan det kan vi spenderar en pröva dag för att avgöra att huruvida det är anslår för att ha glass som en entrée eller en efterrätt. Faran får fångade i komforten av systemet som gjorde oss in i vad vi är. Verklighet är många av oss fångas av vår egna komfort. Vi önskar inte att underhålla olusten som knuffar tyst oss.

Som presidenten av den Ateneo Gleeklubban grundar I jag själv göra jobbet av funktioner chef-någon som såg till att systemen fungerade, som det bör vara. Detta är av markera från vad jag har utgj橬一j av antagandet och Ateneoen. Förmodligen I-förmiddag en styrka av ändring i världen och I-förmiddag en person i en placera av ledarskap som kan förbättra liven av många. Jag tog den identitet till hjärta men grundar faktiskt det i applikation som jag förevigade systemen.

Förmiddag I på min sist termin av högskolan och det är nu att jag finner jag själv mycket skeptical av allt att jag har unwittingly tillåtet som utgör mig över åren av studien. Jag markerar den tillåtna formulera unwittingly, därför att, även om den valdes alltid, dess inevitability inte gjorde den att verka likt ett primat och thus något för att vägra. Når jag har konstruerats finner jag jag själv deconstructing min verklighet och söka avkänningen av varje som är del-, som jag rekonstruerar jag själv igen.

I den sist tisdagen klassificera, en peka gjordes om bemyndigande som är något alltid i efterdyningen. Jag finner jag själv i den oroliga efterdyningen men bemyndigade. Dess som, om jag har lärt alla, härskar och nu förmiddagen som omformar och att bryta, att böja som därmed tillverkar dem. Det är en skräckinjagande utsikt, därför att truthfully jag kunde segla utmed kusten along bekvämt. Emellertid ska att inte ta fördel av detta bemyndigande klibbas i en illusion den förmiddag för I redan vad systemet har planlagt mig för att vara vilken jag har accepterat för. Det är till något att säga att det finns ingenting mer det okända vad är. Isåfall når systemet, den ska mekanismen aldrig dess nexus, det alltid nedgångkort stavelse av dess mål. Det nämndes också in klassificerar att system planläggs själv-destruct. Det är bemyndigandet som låter det hända. Alltigenommänniskahistoria som vi finner, att det är innovatörer, bemyndigade ledare som nya idéer, uppfinningar och verklighetar för jordbruksprodukter. Dessa är folket som är kompetent att omforma vad är in i vad kunna och ska för att vara.

Jean Piaget något att säga, ”det främsta målet av utbildning är att skapa manar, som är kapabla av att göra ny saker, inte enkelt av att upprepa vad andra utvecklingar har gjort.”, Gör att man måste bemyndigas. Riktigt är utmaningen av en individ som förföljer en utbildning, att nå som arrangerar av bemyndigande. (Se fäst för att täcka av quotations om utbildning), därför att det finns så många som inte får bemyndigade, har många utbildat folk (de som bemyndigas), hörts för att yttra klyftiga spydigheter som ger kritik utbildning. Det är dessa folk som är de lyckade i deras sätter in ofta. Stunder I tvivlar högt att de skulle ganska, att de inte hade en utbildning alls, mig surmise att deras meddelanden rotas i deras olustkänsla för utbildningen som de mottog: grunda deras utfart, därför att det boxades dem in till dem. Det nyckel- är därför att finna din utfart.

Min åsikt på utbildning är det i några av dess bildar, och tillsammans med dess disciplinära system, är utbildning livsviktig, därför att den strukturerar vårt fritt bildar världen och gör den lättare för att oss ska utgöra oss själva. Denna är speciellt värdesaken i våra mer unga år, då vår medvetenhet är alltför förenklad. Utbildning på starten är hjälpmedel av framkallning och utbildning av vår medvetenhet enligt normsna av samhälle. Samtidigt sätter utbildning idéer in i vårt vara besvärad-tjata på vår kuriositetdanande oss som är oreglerade. Det är, i att skämma bort i vår unsettlement som vi upptäcker vad är ny och börjar att delta i affärsföretag av liv.

Utbildning är en progressiv upptäckt av vår okunnighet.
Ska Durant (1885-1981)

utbildning… har producerat en vast befolkning som är kompetent att läsa men oförmöget att skilja vad är läsvärd.
G. M. Trevelyan (1876-1962)

dem något att säga, att vi är bättre bildadt, än våra förälder utveckling. Vad de betyder, är att vi går att skola longer. De är inte det samma tinget.
Douglas Yates

manar är fött okunnigt, inte dumt; de göras dumma av utbildning.
Bertrand Russell (1872-1970)

kan du lade en thuniversitetar för man upp till, men ye kan inte göra honom funderare.
Finley Peter Dunne

måste verklig utbildning ultimately begränsas till manar som insisterar på att veta- vilar är bara får-samlas.
Ezra som Loomis dunkar (1885-1972)

utbildning, är det processaa av falska pärlor för rollbesättning för verkliga swine.
Prof. Irwin Edman

utbildning är vad återstår när vi har glömt alla att vi har undervisats.
George Savile (1633-1695)

[utbildning] består främst i vad vi har unlearned.
Markera Twain (1835-1910)

ingen man som tillber utbildning har fått det bäst ut ur utbildning…, Utan ett stillaförakt för utbildning ingen man är utbildning färdig.
G. K. Chesterton (är 1874-1936

) högskolar förlägger var pebbles poleras och diamanter fördunklas.
Robert G. Ingersoll Abraham Lincoln.

Kanske är den mest utbildningen för värdesakresultatet allra kapaciteten att göra sig yourself att göra tinget som du måste att göra, när den ought att göras, huruvida dig gillar den eller inte; det är den första kursen som ought att vara lärd; och emellertid är tidig sort som en man utbildning börjar, det, antagligen den sist kursen som han lärer grundligt.
Thomas Henry Huxley (1825-95) som

jag har låter aldrig min skolgång störa med min utbildning.
Markera Twain (1835-1910)

[utbildning är,], bildar A av self-delusion.
Elbert Hubbard (1856-1915)

i England… utbildning producerar inget verkställer vad som. Om det, skulle det bevisar en allvarlig fara till överklassarna, och skulle antagligen bly- till agerar av våld i Grosvenor kvadrerar.
Oscar Wilde (är 1856-1900

) utbildning ett beundransvärt ting, men den är väl att minnas ibland att ingenting, som är att veta för värd kan undervisas.
Oscar Wilde (1856-1900)

ingenting i utbildning är så göra häpen, som beloppet av okunnighet som det ackumulerar i form av inert fakta.
Henrybäckar Adams (1828-1918)

[utbildning är], ett av de högsta hindren till intelligens och frihet av tanke.
Bertrand A. Russell (1872-1970)

en måste söka arbetsamt för att finna berömms kommentarer på utbildning (annan än de fromma plattityder som är fodder för avslutninganföranden). Det verkar som om mest personer, som har uppnått berömmelse och framgång i världen av idéer är cyniska om formell utbildning. Dessa folk är ett valt fåtal, som uppnådde ofta framgång trots deras utbildning, eller even utan den. Som har sagts, utbildar sig det klyftigt i hög grad, är det mindre kompetent inte tillräckligt klyftigt eller fantasirikt att gynna mycket från utbildning.
Edward Gibbon (1737-1794)

Essä som sänds till ramen. Luis David Juli 2008

Мое образование
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Перед приходить к Ateneo, я изучил на коллеже предположения в Makati от детсада полностью к старшим клаччам средней школы четвертого года. В течении моей жизни, я находился под образованием хороших учителей, учебной программы, программ, cEtc. Накопление такого образования (также, как отсутсвие его) приводило к в я что я буду сегодня.
Мой опыт ограничен к католическим заведениям но я не думаю он было unwarranted для того чтобы востребовать что все школы формообразовательны. Втора Foucault, школы, как тюрьмы будет подштрафными заведениями которые работают для того чтобы образовать тождественность. Очевидные параллели можно нарисовать на конституции школы и тюрьмы in terms of замечание, планируя, calculability… Выбраны и сохранены учителя потому что они снабубегут необходимые формообразовательные опыты студенты с целью производить индивидуалов согласно специфически комплекту ideals, нравственностей, тождественностей. Все от содержания к формы студентам' конструировано к тому концу. Все будет механизм для образования (для подготовлять).

В школах я присутствовал на цели образования должен образовать индивидуала как следующий верующего- Christ или ребенка бога - и как такие для того чтобы быть усилием изменения в мире (сделать реально на земле королевство бога). Я верю что я стремился к осуществлять to some extent такую тождественность. Как президент клуба Ateneo Glee, считаемое I исполняя механизмы disciplinarity: польза план-графиков, форм, замечаний, рассмотрений, и cThe cLike. Весь промежуток времени я знал почему я делал это. Оно было потому что организация имела идею совершенного члена организации к каждое было сравнено с. На моей части как президент, школа также просверлила внутри меня идея хорошей организации. В результате все действия моей организации были направлены на осуществлять ту тождественность.

Оно только теперь, после того как моя термина как президент которому я осуществляю и жалею что я был unwitting приняла участие в системе образования. Оно не если цели не были хороши, оно было- идеально клубом Ateneo, котор Glee член будет хорошая тождественность, котор нужно работать к. Я uneasy около будет фактом что я был поэтому после того как я врезан в системе я даже не докучал остановить и спросить если это будет хорошая вещь или не. Тот момент hesitation имеет значение потому что он знаменует что я empowered для того чтобы выбрать, то, котор я свободно выбрать.

Мы можем поспорить что одно всегда имеет выбор и это будет факт. Тем ме менее будет также фактом будучи врезанным в этих социальный строй создают нас, так наши также врезанные выборы. После того как я посмотрены с решениями, мы делаем их немедленно потому что мы были запрограммированы выбрать в том образе. Of course такой программировать функциональн, делающ жизнь эффективно. Без его мы могли проводить день пытаясь решить ли соотвествующее иметь мороженое как entrée или десерт. Опасность получает поглотила в комфорте системы сделала нас в мы. Реальность много из нас поглощена нашим собственным комфортом. Мы не хотим развлечь uneasiness то молчком nudges мы.

Как президент клуба Ateneo Glee, считаемое I делая работу деятельности менеджер-кто-то которое обеспечило что системы действовали по мере того как она должна быть. Это с метки от я был образован предположением и Ateneo. Supposedly, я буду усилием изменения в мире, и я буду персоной в положении водительства которое может улучшить жизни много. Я фактическ принял что тождественность к сердцу но найденная что в применении я perpetuated системы.

Я нахожусь на моем последнем семестре коллежа и он now that я находка себя очень скептичная всего то, котор я unwittingly позволял для того чтобы образовать меня над летами изучения. Я выделяю unwittingly позволенную фразу потому что хотя она всегда была выбрана, своя неотвратимость не сделала ее показаться как выбор и таким образом что-то отказать. После быть построенным, мной находка себя deconstructing моя реальность и изыскивая чувство каждого компонента по мере того как я реконструирую снова.

В типе последнего вторника, пункт был сделан о empowerment что-то всегда в отаве. Я находка себя в empowered отаве uneasy но. Сво если я учил все правила и теперь am преобразовывая, ломающ, гнуть, производя их соответственно. Будет terrifying перспективностью потому что правдиво я смог поплавать вдоль побережья вперед удобно. Однако, take advantage of это empowerment должна быть вставленным в иллюзионе что я уже am система конструировала меня для того чтобы быть я слишком принимал. Оно должна сказать что ничего больше за. В что случай система, механизм никогда не будет достигать свой nexus, он всегда будет fall short своих целей. Также было упомянуто в типе что системы конструированы к собственной личности-destruct. Это будет empowerment позволяет то случиться. В течении людской истории мы находим что это будет рационализаторами, empowered руководителями которые производят новые идеи, вымыслы и реальности. Эти будут людьми могут преобразовать в смогите и будет.

Джин Piaget говорит, «главным образом цель образования должна создать людей которые способны делать новые вещи, просто повторять другие поколения делали.» Сделайте что одно необходимо empowered. Поистине возможность индивидуала следуя образование должна достигнуть тот этап empowerment. Потому что настолько много не получают empowered, были услышаны, что проронят много educated людей (те которые empowered) ухищренные quips critiquing образование (см. прикрепленный лист цитат о образовании). Это будет этими людьми часто успешно одними в их поле. Пока я высоки сомневаюсь что они и довольно что они не имели образование на всех, я догадываюсь что их заявления укоренены в их malaise для образования, котор они получили: потому что оно положило их в коробку внутри до тех пор пока они не найти их way out. Ключ поэтому должен найти ваше way out.

Мое мнение на образовании то в любой из своей формы и вместе с своими подштрафными системами, образование существенн потому что оно составляет наш свободно мир формы и делает его легко для нас образовать. Это специально ценно в наших более молодых летах когда наше сознавание simplistic. Образование на onset середины начинать и тренировки наше сознавание согласно нормам общества. В то же самое время, образование кладет идеи в наш разум-nagging на нашем любопытстве делая нас непросадочно. Оно находится в потакать в нашем unsettlement мы открываем ново и начинаем участвовать в приключении жизни.

Образованием будет прогрессивное открытие нашего незнания.
Образований Durant воли 1885-1981)

(… производило более обширную населенность способную для того чтобы прочитать но неспособно для того чтобы различить be worth прочитать.
G. M. Trevelyan (1876-1962)

их говорят что мы более лучше даны образование чем поколение наших родителей. Они намереваются что мы идем к школе более длиной. Ими не будет такая же вещь.
Люди Дуглас

Yates принесенные невежественными, тупоумно; они сделаны тупоумно образованием.
Bertrand Russell (1872-1970)

вас можете lade человек до университета th, но ye не может сделать его думать.
Образование Finley Питер

Dunne реальное необходимо предельно ограничиваться к людям настаивают на зная- остальных простой овц-табунить.
Образованиями фунта Ezra Loomis 1885-1972)

(будет процесс бросать ложные перлы перед реальными swine.
Prof. Образование Irwin

Edman остает когда мы забывали все что мы были научены.
Джордж, котор Savile (1633-1695)

[образование] состоит главным образом в мы имеем unlearned.
Марк Twain (1835-1910)

отсутствие человек поклоняется образование has got самое лучшее из образования… Без нежно презрительности для образования образование никакого человека законченн.
G. K. 1874-1936) коллежей Chesterton

(будут местами где камушки отполированы и диаманты затемнены.
G. Роберт. Ingersoll, Abraham Lincoln.

Возможно самым ценным результатом всего образования будет способность сделать сделать вещь, котор вы должны сделать, когда они ought быть сделаны, любите ли вы он или не; будет первым уроком ought быть выучен; и однако раньше тренировкой человека начинает, оно будет вероятно последний урок который он учит тщательно.
Thomas Генри Huxley (1825-95), котор

меня имею никогда не препятствую мой обучать, котор нужно помешать с моим образованием.
Форма Марк Twain (1835-1910

) [образование] a самообольщения.
Elbert Hubbard (1856-1915)

в образовании Англии… не производит никакое влияние whatsoever. Если оно сделало, то оно доказало бы серьезную опасность к высшим классам, и вероятно вело бы к насильственным действиям в квадрате Grosvenor.
1856-1900) образованиями Оскар Wilde

(будет admirable вещь, но оно должно наилучшим образом вспомнить время от времени что ничего которое be worth знать можно научить.
Оскар Wilde (1856-1900)

ничего в образовании поэтому удивительнейше по мере того как количество незнания, котор оно аккумулирует in the form of инертные факты.
Ручейки Adams Генри (1828-1918)

[образование] одно главных препон к сведении и свободе мысли.
A. Bertrand. Russell (1872-1970)

одних должно искать старательно для того чтобы найти хвалебные комментарии на образовании (за исключением тех свято platitudes будут кормом для речей commencement). Оно кажется что большинств люди достигали fame и успеха в мире идей цинически о официальном образовании. Эти люди отборным несколько, которые часто достигали успеха in spite of их образование, or even без его. Как говорит, ухищренные больш дают образование, те более менее способные не достаточно ухищренны или imaginative для того чтобы помочь много от образования.
Эдвард Gibbon (1737-1794)

Эссе представленное к рамке. Луис Дэвид июль 2008

Mijn Onderwijs
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Voorafgaand aan komst aan Ateneo, bestudeerde ik bij de Universiteit van de Veronderstelling in Makati van kleuterschool al manier aan het vierde jaar hoge school. Door mijn leven, ben ik onder de vorming van goede leraren, leerplan, programma's, enz. geweest. De accumulatie van dergelijke vorming (evenals het gebrek aan het) hebben in me geresulteerd dat ik vandaag ben.
Mijn ervaring is beperkt tot Katholieke instellingen maar ik denk niet het ongerechtvaardigd zou zijn om te beweren dat alle scholen vormend zijn. Het weergalmen Foucault, scholen, als gevangenissen is disciplinaire instellingen die werken om identiteit te vormen. De duidelijke parallellen kunnen op de grondwet van de school en de gevangenis in termen van observatie, het plannen, calculability worden getrokken… De leraren worden gekozen en behouden omdat zij essentiële vormende ervaringen aan studenten van het doel voorzien om individuen volgens een specifieke reeks ideals, moraal, identiteiten te produceren. Alles van de inhoud aan de studenten' uniformen wordt ontworpen tegen dat eind. Alles is een mechanisme voor vorming (voor het conditioneren).

In de scholen heb ik het doel van vorming ben bijgewoond het individu als te vormen een believer-aanhanger van Christus of een kind van God - en als dusdanig om een kracht van verandering in de wereld (om ter wereld Echt het Koninkrijk van God te maken) te zijn. Ik geloof dat ik naar in zekere mate het realiseren van zulk een identiteit heb gestreefd. Als voorzitter van de Club van de Vreugde Ateneo, vond ik me uitvoerend mechanismen van disciplinarity: het gebruik van programma's, uniformen, observaties, onderzoeken, en dergelijke. Al tijdje wist ik waarom ik dit deed. Het was omdat de organisatie een idee van het perfecte organisatielid had waarbij iedereen met werd vergeleken. Van mijn kant als voorzitter, boorde de school in me ook een idee van een goede organisatie. Dientengevolge werden alle acties van mijn organisatie geleid bij het realiseren van die identiteit.

Het is, na mijn termijn als voorzitter slechts nu dat ik realiseer en betreur dat ik onwetend deelnam aan het systeem van vorming was. Het is niet alsof de doelstellingen niet goed waren, is het het -ideale lid van de Club van de Vreugde Ateneo een goede identiteit om te ijveren voor. Wat ik moeilijk ben over is het feit dat ik zo in het systeem werd ingebed geen dat ik zelfs hinderde om tegen te houden en te vragen als dit of niet een goede zaak is. Dat ogenblik van aarzeling is van belang omdat het betekent dat ik gemachtigd om ben te kiezen, dat ik kan kiezen.

Wij kunnen debatteren dat één altijd een keus heeft en dit is een feit. Nochtans is het ook een feit dat wordt ingebed in deze sociale systemen die tot ons leiden, zodat onze ook ingebedde keuzen zijn. Wanneer geconfronteerd met besluiten, onmiddellijk maken wij hen omdat wij om op die manier zijn geprogrammeerd te kiezen. Natuurlijk is dergelijke programmering functioneel, makend het leven efficiënter. Zonder het zouden wij een dag kunnen doorbrengen proberend om te besluiten of het aangewezen is om roomijs als entrée of dessert te hebben. Het gevaar wordt opgesloten in het comfort van het systeem dat ons maakte in wat wij zijn. De werkelijkheid is velen van ons wordt opgesloten door ons eigen comfort. Wij willen niet uneasiness onderhouden die ons stil aanstoot.

Als voorzitter van de Club van de Vreugde Ateneo, vond ik me doend het werk van verrichtingen manager-iemand wie ervoor zorgde dat de systemen functioneerden aangezien het zou moeten zijn. Dit is van het teken van wat ik door de Veronderstelling en Ateneo ben gevormd. Vermoedelijk, ben ik een kracht van verandering in de wereld, en ik ben een persoon in een positie van leiding die het leven van velen kan verbeteren. Ik nam eigenlijk dat de identiteit aan hart maar vond dat in toepassing ik de systemen bestendigde.

Ik ben op mijn laatste semester van universiteit en het is nu ik me zeer van alles sceptisch vind dat ik onbewust heb toegestaan om me in de loop van de jaren van studie te vormen. Ik benadruk de onbewust toegestane uitdrukking omdat hoewel het altijd werd gekozen, zijn onvermijdelijkheid het niet maakte als een keus en zo te weigeren iets schijnen. Na wordt geconstrueerd, vind ik me deconstructing mijn werkelijkheid en strevend naar de betekenis van elke component aangezien ik me opnieuw opnieuw opbouw.

In de klasse van de vorige Dinsdag, werd een punt over empowerment gemaakt die iets altijd in de nasleep is. Ik vind me in de nasleep moeilijk maar gemachtigd. Zijn alsof ik al regels en nu am omzettend, het breken, buigen heb geleerd, die hen dienovereenkomstig bewerkt. Het is een angst aanjagend vooruitzicht omdat eerlijk ik kust langs comfortabel kon. Nochtans, uit dit empowerment moet voordeel halen niet in een illusie worden geplakt dat ik reeds am wat het systeem me om welk heeft ontworpen te zijn ik ook heb goedgekeurd. Het moet zeggen dat er niets meer zijn voorbij wat is. In dat geval zal het systeem, het mechanisme nooit zijn samenhang bereiken, zal het altijd van zijn doelstellingen te kort schieten. Men vermeldde in klasse ook dat de systemen aan zelfvernietiging worden ontworpen. Het is empowerment die dat om toestaat te gebeuren. De hele geschiedenis door menselijke vinden wij dat het vernieuwers is, machtigden leiders die nieuwe ideeën, uitvindingen en werkelijkheid veroorzaken. Dit zijn de mensen die kunnen omzetten wat is in wat kan en zal zijn.

Jean Piaget zegt, het „belangrijkste doel van onderwijs is mensen te creëren die nieuwe dingen, niet eenvoudig kunnen doen van het herhalen van wat andere generaties.“ hebben gedaan Kunnen doen dat moet worden gemachtigd. Echt de uitdaging van een individu dat een onderwijs nastreeft is dat stadium van empowerment te bereiken. Omdat er zo velen zijn die niet gemachtigd worden, zijn vele opgeleide mensen (hen die) gemachtigd zijn gehoord knappe quips uiten die onderwijs critiquing (zie blad in bijlage van citaten over onderwijs). Het is deze mensen die vaak de succesvolle op hun gebied zijn. Terwijl ik betwijfel hoogst of zij eerder dat zij een onderwijs helemaal niet hadden, vermoed ik dat hun verklaringen in hun malaise voor het onderwijs wortel worden geschoten dat zij hebben ontvangen: omdat het hen binnen in dozen deed tot zij hun uitweg vonden. De sleutel moet daarom uw uitweg vinden.

Mijn advies over onderwijs is dat in om het even welk van zijn vorm en samen met zijn disciplinaire systemen, het onderwijs essentieel is omdat het onze vrije vormwereld structureert en het voor ons gemakkelijker maakt om te vormen. Dit is vooral waardevol in onze jongere jaren wanneer ons bewustzijn simplistisch is. Het onderwijs bij het begin is een middel om ons bewustzijn volgens de normen van de maatschappij te ontwikkelen en op te leiden. Tezelfdertijd zet het onderwijs ideeën in onze mening-zeurderig bij onze nieuwsgierigheid die ons onzeker maakt. Het is in het tevreden stellen in onze unsettlement dat wij wat nieuw is ontdekken en aan het avontuur van het leven beginnen deel te nemen.

Het onderwijs is een progressieve ontdekking van onze onwetendheid.
Zal (1885-1981) Onderwijs

Durant… heeft geproduceerd een enorme bevolking bekwaam te lezen maar onbekwaam om te onderscheiden wat de moeite waard is lezend.
G. M. Trevelyan (1876-1962)

Zij zeggen dat wij beter dan de generatie van onze ouders worden opgeleid. Wat zij betekenen is dat wij naar langere school gaan. Zij zijn niet het zelfde ding.
De Mensen van Douglas

Yates zijn geboren onwetend, niet stom; zij worden gemaakt stom door onderwijs.
Bertrand Russell (1872-1970)

U kunt een mens tot universiteit laden th, maar ye kan niet hem maken denken.
Peter Dunne moet

het Real van Finley onderwijs uiteindelijk tot mensen worden beperkt die aandringen op de kennen-rest zuivere schaap-hoedt is.
Het Onderwijs van Loomis van Ezra van het Pond (1885-1972

) is het proces om valse parels vóór echte varkens te gieten.
Prof. Het Onderwijs van Edman

van Irwin is wat blijft wanneer wij dat alles hebben vergeten wij zijn onderwezen.
George Savile (1633-1695)

[Onderwijs] bestaat hoofdzakelijk uit wat wij hebben afgeleerd.
Het teken Twain (1835-1910)

Geen mens die onderwijs aanbidt heeft het beste uit onderwijs… Zonder zachte contempt voor onderwijs is geen man onderwijs volledig.
G. K. Van Chesterton (1874-1936)

de Universiteiten zijn plaatsen waar de kiezelstenen opgepoetst zijn en de diamanten worden verduisterd.
Robert G. Ingersoll, Abraham Lincoln.

Misschien is het waardevolste resultaat van al onderwijs de capaciteit om te maken het ding doen u moet doen, wanneer het zou moeten worden gedaan, of u van het of niet houdt; het is de eerste les die zou moeten worden geleerd; en hoe vroeg een man opleiding begint, is het waarschijnlijk de laatste les die hij grondig leert.
Thomas Henry Huxley (1825-95)

ik heb nooit mijn het scholen me in mijn onderwijs laten mengen.
Teken Twain (1835-1910)

[het Onderwijs is] Een vorm van zelf-waanidee.
Elbert Hubbard (1856-1915)

In Engeland… veroorzaakt het onderwijs geen effect van om het even welke aard. Als het, zou het een ernstig gevaar voor de hogere klassen, bewijzen en zou waarschijnlijk leiden tot handelingen van geweld in Vierkant Grosvenor.
Van Oscar Wilde (1856-1900)

het Onderwijs is een bewonderenswaardig ding, maar het moet goed van tijd tot tijd herinneren dat niets die de moeite waard is wetend kan worden onderwezen.
Oscar Wilde (1856-1900)

niets in onderwijs is zo zich verbaast als hoeveelheid onwetendheid het in de vorm van inerte feiten accumuleert.
Henry Brooks Adams (1828-1918)

[het Onderwijs is] Één van de belangrijkste hindernissen voor intelligentie en vrijheid van gedachte.
Bertrand A. Russell (1872-1970)

moet vol overgave zoeken om laudatory commentaren op onderwijs (buiten die vrome platitudes die veevoeder voor begintoespraken zijn) te vinden. Het blijkt dat de meeste personen die bekendheid en succes in de wereld van ideeën hebben bereikt over officieel onderwijs cynisch zijn. Deze mensen zijn uitgezocht weinigen, wie vaak succes ondanks hun onderwijs, of zelfs zonder het bereikten. Zoals is gezegd, leidt knap op zich grotendeels, minder bekwaam zijn die niet voldoende knap of fantasierijk om aan veel van onderwijs ten goede te komen.
Edward Gibbon (1737-1794)

Poging die aan Fr wordt voorgelegd. Luis David Juli 2008

تربيتي
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
قبل يأتي إلى [أتنيو], درس أنا في الافتراض كلية في [مكتي] من روضة أطفال [ألّ ث] طريق إلى سنة رابعة مدرسة ثانويّة. طوال حياتي, قد كان أنا تحت التشكيل من معلمات جيّدة, منهج تعليم, برنامج, [إتك.]. قد نتج التراكم من هذا تشكيل ([أس ولّ س] الافتقار من هو) في ال ي أنّ أنا اليوم.
حددت خبرتي إلى مؤسسات كاثوليكيّة غير أنّ أنا لا أفكّر هو كان [أونورّنتد] أن يدّعي أنّ كلّ مدارس مشكّلة. يدوّي [فووكولت], مدارس, مثل سجون مؤسسات انضباطيّة أيّ يشغل أن يمثّل هوية. المتوازي واضحة يستطيع كنت سحبت على الدستور من المدرسة والسجن بخصوص بطاقة, يبرمج, [كلكلبيليتي]… معلمات اخترت واحتبست لأنّ هم يزوّدون خبرات أساسيّة مشكّلة إلى طالبات مع الهدف من ينتج فردات وفقا ل مجموعة خاصّة مثل أعلى, [مورلس], هوية. صمّمت كلّ شيء من ال [سوبجكت متّر] إلى الطالبات' بدلة نحو أنّ نهاية. كلّ شيء آلية لتشكيل (ل يكيّف).

في المدارس قد حضر أنا الهدف التشكيل أن يمثّل الفردة ك [بليفر-ا] تابعة من مسيح أو طفلة الإلهة - وبما أنّ مثل هذا أن يكون قوة التغير في العالم ([س س تو] جعلت حقيقيّة على أرض ال [كينغدوم وف] إلهة). أنا أصدق أنّ قد كافح أنا نحو يحقّق [تو سم إكستنت] هذا هوية. كرئيس من [أتنيو] طرب ناد, أنا [فووند مسلف] ينفّذ آلية ال [ديسكيبلينريتي]: الإستعمال من جداول, بدلة, بطاقات, فحوصات, و [ث.ليك]. [ألّ ث] فترة عرف أنا لما أنا كان أتمّت هذا. هو كان لأنّ التنظيم تلقّى فكرة من الكاملة تنظيم عضوة إلى أيّ كلّ شخص كان قارنت مع. على جزءي كرئيس, حفر المدرسة أيضا داخل ي فكرة من تنظيم جيّدة. [أس ا رسولت] وجّهت [ألّ ث] أعمال من تنظيمي كان في يحقّق أنّ هوية.

هو فقط الآن, عقب عبارتي كرئيس أنّ أنا أحقّق وعلى تأسّف أنّ كان أنا غير مقصود ساهم في النظامة التشكيل. هو ليس [أس يف] [ب] الأهداف لم جيّدة, هو [وس-ث] مثاليّة [أتنيو] طرب [كلوب ممبر] هوية جيّدة أن يعمل نحو. ماذا أنا أكون يضيق حوالي الحقيقة أنّ كان أنا لذلك يطمر في النظامة أنّ أنا لم حتّى ازعج أن يتوقّف وسألت بنفسي إن هذا يكون شيء جيّدة أو لا. أنّ يهمّ عزم التردد لأنّ هو يعني أنّ أنا فوّضت أن يختار, أنّ أنا أكون حرّة أن يختار.

نحن يستطيع جادلت أنّ يتلقّى واحدة دائما إختبار وهذا حقيقة. ولكن هو أيضا حقيقة أنّ يكون يطمر في هذا نظامات اجتماعيّة أيّ يخلقنا, هكذا إختبارنا أيضا يطمر. عندما يواجه مع قرارات, يجعلهم نحن حالا لأنّ نحن يتلقّى يكون برمجت أن يختار في أنّ طريقة. [أف كورس] هذا يبرمج وظيفيّة, يجعل حياة أكثر فعّالة. دون هو نحن أمكن أنفقت يوم يحاول أن يقرّر ما إذا هو مناسبة أن يتلقّى [إيس كرم] ك [إنتر] أو عقبة. يحصل الخطر صاد في الراحة من النظامة أيّ جعلنا داخل ماذا نحن نكون. حقيقة كثير من نا صدت ب نا خاصّة راحة. نحن لا نريد أن يسلّي ال [أونسنسّ] أنّ [سلنتلي] يمسّنا.

كرئيس من [أتنيو] طرب ناد, أنا [فووند مسلف] يتمّ الشغل من عمليات [منجر-سميون] الذي ضمن أنّ عمل النظامات كان بما أنّ هو سوفت كنت. هذا من العلامة من ماذا أنا يتلقّى يكون مثّلت بالافتراض و [أتنيو]. بافتراض, أنا قوة التغير في العالم, وأنا شخص في موقعة القيادة أيّ يستطيع حسنت الحيوات من كثير. أنا واقعيّا أخذت أنّ هوية إلى قلب غير أنّ يؤسّس أنّ في تطبيق أدام أنا النظامات.

أنا على نصف سنتي متأخّرة كلية وهو [نوو ثت] أنا اكتشاف بنفسي جدّا [سكبتيك] من كلّ شيء أنّ أنا يتلقّى دون قصد أسمح أن يمثّلني على السنون الدراسة. أنا أركّز العبارة دون قصد يسمح لأنّ رغم أنّ هو كان دائما اخترت, حتميته لم يجعل هو بدات مثل إختبار ولذلك شيء أن يرفض. بعد يكون يبنى, أنا اكتشاف بنفسي [دكنستروكتينغ] حقيقتي ويبحث الإحساس من كلّ عنصر بما أنّ أنا أعيدبنفسي ثانية.

في يوم الثلاثاء متأخّرة صنف, جعلت نقطة كان حول تفويض سلطة يكون شيء دائما في النتيجة. أنا اكتشاف بنفسي في النتيجة يضيق غير أنّ يفوّض. ه [أس يف] قد علم أنا [ألّ ث] قواعد والآن قبل الظّهر يغيّر, يكسر, يثنّي, يحبكهم وفقا لذلك. هو توقع رهيبة لأنّ بشكل صادق أنا استطاع ساحلت جانبا بارتياح. مهما, أن لا استفدت هذا تفويض سلطة أن يكون ب التصق في وهم أنّ أنا سابقا قبل الظّهر ماذا النظامة قد صمّمني أن يكون أيّ أنا أيضا قد قبلت. هو أن يقول أنّ هناك لاشيء أكثر إلى ما بعد ماذا يكون. داخل أنّ سيبلغ حالة النظامة, الآلية أبدا [نإكسوس] ه, هو سوفت دائما [فلّ شورت] من أهدافه. ذكرت هو كان أيضا في صنف أنّ نظامات صمّمت أن [سلف-دستروكت]. هو التفويض سلطة أيّ يسمح أنّ أن يحدث. طوال تاريخ إنسانيّة يجد نحن أنّ هو مبتكرات, يفوّر زعيمات أنّ ينتج جديدة أفكار, إختراعات وحقائق. هذا الالناس أنّ يكون يمكن أن يغيّر ماذا يكون داخل ماذا استطعت وكنت.

يقول جان [بيجت], "الهدف رئيسيّة تربية أن يخلق رجال الذي يكون قادرة من يتمّ أشياء جديدة, لا ببساطة من يكرّس ماذا أخرى أجيال قد أتمّوا." أن يكون يمكن أن يتمّ أنّ واحدة ينبغي كنت فوّضت. حقّا التحدي من فردة يتتبّع تربية أن يبلغ أنّ مرحلة التفويض سلطة. لأنّ هناك يكون هكذا كثير أنّ لا يحصل يفوّض, سمعت كثير الناس متعلّمة (أنّ الذي يكون فوّضت) يتلقّى يكون أن يروّج ذكيّة يعيّر [كريتيقوينغ] تربية (يرى يربط صفح التسعيرات حول تربية). هو هذا الناس أنّ يكون غالبا الناجحة أحد في مجالهم. بينما أنا جدّا أشكّ أنّ أراد هم بالأحرى أنّ هم لم يتلقّوا تربية في كلّ, أنا أظنّ أنّ بياناتهم رسّخت في توعكهم للتربية هم استلموا: لأنّ هو علّبهم داخل إلى أن أسّس هم [وي ووت] هم. المفتاح لذلك أن يجد [وي ووت] ك.

رأيي على تربية أنّ في أيّ من شكله ومع نظاماته انضباطيّة, تربية حيويّة لأنّ هو يشيّد نا حرّة شكل عالم ويجعل هو يتيح ل نا أن يمثّلبنفسي. هذا خصوصا قيّمة في سنوننا شابّة عندما حالت وعينا تبسيطيّة. تربية في البداية [منس] من يطوّر ويدرّب حالت وعينا وفقا ل المعايير المجتمعة. [أت ث سم تيم], يضع تربية أفكار داخل نا [ميندس-نغّينغ] في فضولنا يجعلنا غير مستقر. هو في يسمح في [أونستّلمنت] نا أنّ نحن نكتشف ماذا يكون جديدة ويبدأ أن يساهم في المغامرة الحياة.

تربية إكتشاف تقدّميّة من حالت جهلنا.
إرادة [دورنت] (1885-1981)

قد أنتج تربية… السّكان ضخمة يمكن أن يقرأ غير أنّ يعجز أن يميّز ماذا [ب وورث] يقرأ.
[غ.]. [م.]. [ترفلن] (1876-1962)

يقول هم أنّ نحن على نحو أفضل ربّيت من واجداتنا جيل. ماذا هم يعنون أنّ يذهب نحن إلى مدرسة طويلا. هم ليسوا ال نفسه شيء.
دوغلاس [يتس]

رجال [بورن] جاهلة, لا حمقاء; هم جعلت حمقاء بتربية.
برتراند [روسّلّ] (1872-1970)

أنت يستطيع حمّلت رجل حتّى [ث'] جامعة, غير أنّ [ي] يستطيع لا يجعله فكّرت.
[فينلي] بيتر [دونّ]

تربية حقيقيّة ينبغي أخيرا كنت حدّدت إلى رجال الذي يلحّ على [نووينغ-ث] إستراحة يكون مجرّدة [شيب-هردينغ].
[إزرا] [لووميس] باوند (1885-1972)

تربية العملية من يصبّ [برلس] زائفة قبل خنزير حقيقيّة.
[بروف.]. [إيروين] [إدمن]

تربية ماذا يبقى عندما نحن كنّا قد نسينا كلّ أنّ علمت نحن يتلقّى يكون.
يتألّف جورج [سفيل] (1633-1695)

[تربية] في الدّرجة الأولى في ماذا نحن قد [أونلرند].
علمت [توين] (1835-1910)

ما من رجل الذي يعبد تربية [هف جت] الجيّدة من تربية… دون إحتقار لطيفة لتربية ما من رجل تربية كاملة.
[غ.]. [ك.]. [شسترتون] (1874-1936)

كلاوي أماكن حيث حصيات يكون صقلت وماس يكون عتّمت.
روبرت [غ.]. [إينجرسلّ], [أبرهم] لنكولن.

ربّما النتيجة قيّمة أكثر من كلّ تربية القدرة أن يجعلبنفسي أتمّت الشيء أنت يضطرّ أتمّت, عندما هو ينبغي أن يكون أتمّت, ما إذا يحبّ أنت هو أو لا; هو الدروس أولى أنّ ينبغي أن يكون علمت; ومهما باكرا رجل يبدأ تدريب, هو على الأرجح الدروس متأخّرة أنّ هو يعلم تماما.
توماس هنري [هوإكسلي] (1825-95)

أنا أتلقّى أبدا يترك ي يعلم تدخّلت مع تربيتي.
علمت [توين] (1835-1910)

[تربية] [ا] شكل ال [سلف-دلوسون].
ينتج [إلبرت] [هوبّرد] (1856-1915)

في إنكلترا… تربية ما من تأثير مهما. إن هو أتمّ, برهن هو خطر جدّيّة إلى ال [أوبّر كلسّ], وعلى الأرجح قاد إلى أعمال العنف في [غروسفنور] مربع.
أوسكار [ويلد] (1856-1900)

تربية شيء رائعة, غير أنّ هو جيّدا أن يتذكّر [فروم تيم تو تيم] أنّ لاشيء أنّ [ب وورث] يعرف يستطيع كنت علمت.
أوسكار [ويلد] (1856-1900)

لاشيء في تربية لذلك مذهلة بما أنّ المبلغة الحالة جهل هو يكدّس [إين ث فورم وف] حقائق ساكنة.
هنري جداول [أدمس] (1828-1918)

[تربية] واحدة من العوائق رئيسيّة إلى ذكاء وحرية الفكرة.
برتراند [أ.]. [روسّلّ] (1872-1970)

واحدة ينبغي بحثت [ديليجنتلي] أن يجد تعليقات مدحيّة على تربية (غير أنّ بلادة تقيّة أيّ يكون علف لبداية خطب). هو يظهر أنّ كثير أشخاص الذي قد حقّق شهرة ونجاح في العالم الأفكار ساخرة حول [فورمل دوكأيشن]. هذا الناس مختارة قليل, الذي غالبا حقّق نجاح [إين سبيت وف] تربيتهم, [أر فن] دون هو. قلت بما أنّ يتلقّى يكون, الذكيّة كثيرا يربّيبنفسي, أنّ أقلّ يمكن ليس بشكل كاف ذكيّة أو تخيّليّة أن يستفيد كثير من تربية.
إدوارد شقّ (1737-1794)

تجربة يقدّم إلى [فر.]. [لويس] دايفيد يوليو-تمّوز 2008

“God and the devil. These things either exist or they do not exist. Are we all alone in this life or are we not alone? Either thought is astonishing. Do I really believe that this tragedy is the work of the devil? To be honest, I don’t know. But I cannot deny that it’s possible.”
- Erin Bruner’s Closing Statement, The Exorcism of Emily Rose

I think therefore I am. For Descartes, it was not a possibility that he existed. It was real. However the reverse: I think… does not mean I am, can also be argued. I may just happen to be a character in a writer’s novel. My reality may also just be an extended dream I have yet to wake up from. I could also be a figment of someone else’s imagination. “I” am possibly something else than what I think I am. The same goes for God and the devil. Over the course of the semester, we’ve gone through discussions on the existence and essence of God and we have delved into the various problematic arising from it: Does God exist? It’s possible. Does the devil exist? It’s possible. Are these two beings equally powerful? It’s possible. Is it possible that these are actually not two beings but only one? It’s possible. Do angels and demons exist to assist God and the devil respectively? It’s possible. Do these beings really interact with humans in a direct way, such as possession or visions? It’s possible. Do we experience bad things because of the devil and his work? It’s possible. Do we experience both the good and the bad by God’s leave? It’s possible. Will good will triumph in the end? It’s possible. Maybe we’ve got everything right? It’s possible. But maybe we’ve got everything-our conceptions of God’s existence and nature and the devil’s evilness wrong as well. It’s possible. The one thing we can be certain in is that we do not know for sure. The truth is we don’t know. We think it is possible. We hope it is possible.

Uncertainty however doesn’t sit well with man. We naturally desire to know…to explain, to bring that which is outside into ourselves. We do so by making sense of the world. In the recent centuries we have been seeking rational and logical explanations to everything. In the film, we saw how two perspectives: a scientific-medical and a religious-spiritual shed light on one event. Both are possible explanations. In high school Christian Living class, I was taught that miracles follow the laws of nature. We were discussing the Seven Plagues from the Old Testament. A scientific and rational explanation was given for each. For the River Nile turning into blood, it was because above the mouth of the river is a mountain with mineral rich red soil. It rained and washed down to the river making it red and killing the living creatures in it. It is miraculous in that the timing was perfect. The conclusion from that lesson was that God works with nature in all he does. So is it not possible that the devil too, works with what is ‘natural’ in our world-epilepsy and psychosis-to further his end? But this argument is in itself an appropriation of the external unto the self. It can also be said that such explanations trivialize the majesty of God’s miracles or minimize the entrenchment of the world in evil. Apparently the rational approach can be used to make sound arguments both towards possibility and impossibility. Maybe our constant insistence on rationality and logic leaves us impaired and unable to recognize the truths born from non-rational and non-logical means. It’s possible.

This understanding of what is reality, whether it is borne from rational or non-rational means is essential. Our conceptions of the spiritual directly relate to our conceptions on existence. If these are not accurate then what is the real story of reality? So far, everything we have discussed both helps entrench our conceptions of God and leaves room for doubt and uncertainty. All rational arguments for the existence and agency of God rest on an a priori statement: God is good – loving and benevolent. This is true at least for the Christian perspective. Without this a priori notion the whole argument would not hold. There is no way to be rationally certain that the a priori definition of God is correct. This is so because the Numinous is Mysterium, in that sense so is the devil. In fact we are so uncertain that in juxtaposing the devil and God, a glance at the characteristics of the Numinous could in fact be that of the devil as well. Although the experience is supposedly negative, the devil is also awful, overpowering, tremor-causing, etc. I’m sure R. Otto would have a discussion which refutes this train of thought, but truly who’s to say it isn’t possible.

But maybe we should look at Otto and the experience of God and the devil in a non-rational way. Otto talks about ‘creature-feeling.’ Maybe this is the way to go. Somehow it is known that there is a being outside of ourselves whose very essence is beyond our own and whose existence cannot be appropriated. It makes sense even if it cannot be articulated. This notion of a greater being resonates with our own being. But since we are obsessed with rationality and scientific explanation we have become blind to reality. Maybe reality can only be understood using both rationality and non-rationality. We have constructed our reality to reinforce rationality and to break down non-rationality.
We have romanticized depictions of what is non-rational. In the film, Fr. Richard Moore is found guilty but allowed to walk free. But this outcome was borne from the artistic license of Hollywood. In the true story of Anneliese Michel from which the film is based on, there were four people on trial. Anneliese’s parents, and the two priests who performed the exorcism. All were found guilty and served prison sentences. We have a society that cannot deal with such phenomena except through the suspension of disbelief afforded by literature, films, shows, etc. The only time we consider non-rationality is when it is romanticized and dressed up to be palatable. We don’t like to be disturbed by what we cannot understand at the onset. And since we have been brought up under the dome of rationality understanding is in that way as well.

Just because we can’t grasp it immediately doesn’t mean its not real. When we first learn of atoms in elementary, we can’t see atoms and yet we accept them as real. At least we hope that its real because that is what is being taught to us and because it actually makes sense. For those that eventually become scientists, they might actually have the opportunity to observe the atom as it is. When it comes to spirituality it becomes more complicated, because what we can grasp is often not rational even within the frame of religion (organized, institutionalized, coded). And yet we can argue that given our non-rational understanding of the spiritual, it is possible that we are selectively choosing the parts which are palatable to us and reinforces our conceptions and throw away what is contrary. Do we see what we see because it is confirmation of our own conceptions or do we see what is actually there to see?

It appears that as society progresses, people loose their sensitivity to the non-rational way of making sense of the world. Before modernity, these miracles and demonic activity were commonly accepted? Did we get tired of the religious explanation for such phenomena that we sought for scientific explanations? Even with scientific explanations who’s to say that it still isn’t spiritual phenomena. Still I think, each one still has the non-rational sense at work – setting us at ease at the presence of God or alerting us at the presence of the devil. Herein lies our hope that amidst the false certainty afforded by rationality regarding the spiritual realm, there is still a way to discover the truth. It may take much more work and effort to explore the spaces of possibility even when framed by religion. It is possible that all conceptions are possible? There are so many things in this world that cannot be explained. While ‘just believing’ would save us all the inner anguish, it would not sit well with us? The only recourse is to seek answers to our questions, dismissing nothing? And hoping that the one we subscribe to is that which is true.

References:
Derrickson, Scott. The Exorcism of Emily Rose. Sony Pictures Digital Inc. 2005.
Soh, Andrew K.L. Class Lecture. Philosophy of Religion. Ateneo de Manila University, Quezon City, Philippines. Jun-Sept 2008.


Submitted to Mr. Andrew KL Soh September 2008

Possibilité… Réalité. Espoir.
Automatically translated into French thanks to WorldLingo


« Dieu et le diable. Ces choses ou existent ou elles n'existent pas. Sommes-nous tout seuls dans cette vie ou ne sommes-nous pas seuls ? L'une ou l'autre pensée est étonnante. Est-ce que je crois vraiment que cette tragédie est le travail du diable ? Pour être honnête, je ne sais pas. Mais je ne peux pas nier que c'est possible. »
- Rapport de fermeture d'Erin Bruner, l'exorcisme d'Emily Rose

Je pense que donc je suis. Pour Descartes, ce n'était pas une possibilité qu'il a existé. Il était vrai. Cependant l'inverse : Je pense… ne signifie pas que je suis, peux également être discuté. Je peux juste m'avérer justement être un caractère en roman d'un auteur. Ma réalité peut également juste être un rêve prolongé que j'ai se réveiller encore de. Je pourrais également être une fiction de quelqu'un d'autre imagination. De « I » d'AM autre chose probablement que ce qui je me pense suis. Il en va de même pour Dieu et le diable. En semestre, nous sommes passés par des discussions sur l'existence et l'essence de Dieu et de nous ont fouillé dans divers résulter problématique de elle : Dieu existe-t-il ? C'est possible. Le diable existe-t-il ? C'est possible. Ces deux êtres sont-ils également puissants ? C'est possible. Est-il possible que ce ne soient pas réellement les deux êtres mais seulement un ? C'est possible. Les anges et les démons existent-ils pour aider Dieu et le diable respectivement ? C'est possible. Ces êtres agissent-ils l'un sur l'autre vraiment avec des humains d'une manière directe, telle que la possession ou les visions ? C'est possible. Éprouvons-nous de mauvaises choses en raison du diable et du sien travail ? C'est possible. Éprouvons-nous le bon et le mauvais par le congé de God's ? C'est possible. La bonne volonté triomphera-t-elle à la fin ? C'est possible. Peut-être nous avons tout bien ? C'est possible. Mais peut-être nous avons tout-nos conceptions de l'existence de Dieu et la nature et le mal de l'evilness du diable aussi bien. C'est possible. L'une chose que nous pouvons être certains est dedans que nous ne savons pas pour sûr. La vérité est nous ne savent pas. Nous pensons que c'est possible. Nous espérons que c'est possible.

L'incertitude cependant ne se repose pas bien avec l'homme. Nous naturellement désir au au savoir… pour expliquer, pour apporter ce qui est dehors dans nous-mêmes. Nous faisons ainsi en se comprenant du monde. En siècles récents nous avions cherché des explications raisonnables et logiques à tout. Dans le film, nous avons vu comment deux perspectives : une lumière scientifique-médicale et religieux-spirituelle de hangar sur un événement. Toutes les deux sont des explications possibles. Dans la classe vivante chrétienne de lycée, on m'a enseigné que les miracles suivent les lois de la nature. Nous discutions les sept pestes du vieux testament. Une explication scientifique et raisonnable a été donnée pour chacun. Pour le fleuve le Nil se transformant en sang, il était parce qu'au-dessus de la bouche du fleuve est une montagne avec le sol rouge riche minéral. Il a plu et a lavé vers le bas au fleuve il faisant le rouge et tuant les créatures vivantes dans il. Il est miraculeux parce que la synchronisation était parfaite. La conclusion de cette leçon était que Dieu travaille avec la nature dans tous qu'il. N'est-il pas ainsi possible que le diable aussi, travaille avec ce qui est `normal' dans notre monde-épilepsie et psychose-à autre son extrémité ? Mais cet argument est en soi une appropriation de l'externe à l'individu. Il peut également dire que de telles explications trivialize la majesté des miracles de Dieu ou réduisent au minimum le retranchement du monde dans le mal. Apparemment l'approche raisonnable peut être employée pour faire des arguments sains vers la possibilité et l'impossibilité. Peut-être notre insistance constante sur la rationalité et la logique nous laisse altérés et incapables d'identifier les vérités soutenues des moyens non-raisonnables et non-logiques. C'est possible.

Cet arrangement de ce qui est réalité, s'il est soutenu des moyens raisonnables ou non-raisonnables est essentiel. Nos conceptions du chant religieux se relient directement à nos conceptions sur l'existence. Si ce ne sont pas précis puis ce qui est la vraie histoire de la réalité ? Jusqu'ici, tout nous avons discuté les deux aides retranchons nos conceptions de Dieu et partons de la pièce pour le doute et l'incertitude. Tous les arguments raisonnables pour l'existence et l'agence de Dieu se reposent sur un rapport a priori : Dieu est bon - affectueux et bienveillant. Cela vaut au moins pour la perspective chrétienne. Sans cette notion a priori l'argument entier ne se tiendrait pas. Il n'y a aucune manière d'être rationnellement sûr que la définition a priori de Dieu soit correcte. C'est ainsi parce que le Numinous est Mysterium, du fait le sens est ainsi le diable. En fait nous sommes si incertains qu'en juxtaposant le diable et le Dieu, un regard sur les caractéristiques du Numinous pourrait en fait être celui du diable aussi bien. Bien que l'expérience soit censément négatif, le diable est également terrible, maîtriser, tremblement-causer, etc. Je suis R. sûr. Otto aurait une discussion qui réfute ce train de pensée, mais vraiment qui est de dire il n'est pas possible.

Mais peut-être nous devrions regarder Otto et l'expérience de Dieu et du diable d'une manière non-raisonnable. Otto parle du créature-sentiment de `.' Peut-être c'est la manière d'aller. De façon ou d'autre on le sait qu'il y a un être dehors de nous-mêmes à qui très essence est au delà de nos propres et à qui existence ne peut pas être appropriée. Il se comprend même si il ne peut pas être articulé. Cette notion de plus grand être résonne avec nos propres qui sont. Mais puisque nous sommes hantés avec la rationalité et l'explication scientifique nous sommes devenus aveugles à la réalité. Peut-être la réalité peut seulement être comprise en utilisant la rationalité et la non-rationalité. Nous avons construit notre réalité pour renforcer la rationalité et décomposez la non-rationalité.
Nous avons romanticized des descriptions de ce qui est non-raisonnable. Dans le film, vue. Richard Moore est trouvé coupable mais permis de marcher librement. Mais ces résultats ont été soutenus du permis artistique de Hollywood. Dans l'histoire vraie d'Anneliese Michel de laquelle le film est basé dessus, il y avait quatre personnes sur l'épreuve. Les parents d'Anneliese, et les deux prêtres qui ont exécuté l'exorcisme. Tous ont été trouvés des phrases coupables et servies de prison. Nous avons une société qui ne peut pas traiter de tels phénomènes excepté par la suspension de l'incrédulité permise par la littérature, les films, les expositions, etc. Le seul cas où nous considérons la non-rationalité est jusqu'à le moment où elle est romanticized et s'est habillée soit agréable au goût. Nous n'aimons pas être troublés par ce que nous ne pouvons pas comprendre au début. Et puisque nous avons été élevés sous le dôme de l'arrangement de rationalité est de cette manière aussi bien.

Juste parce que nous ne pouvons pas saisir il immédiatement ne signifie pas son non vrai. Quand nous apprenons d'abord des atomes dans élémentaire, nous ne pouvons pas voir des atomes mais nous les acceptons comme vrais. Au moins nous espérons que son vrai parce que c'est ce qui nous est enseigné et parce qu'il se comprend réellement. Pour ceux qui vont bien par la suite à des scientifiques, ils pourraient réellement avoir l'occasion d'observer l'atome pendant qu'il est. Quand il vient au spirituality qu'il devient plus compliqué, parce que ce que nous pouvons saisir n'est souvent pas raisonnable même dans l'armature de la religion (organisé, institutionalisé, codé). Mais nous pouvons arguer du fait que donné notre arrangement non-raisonnable du chant religieux, il est possible que nous choisissons sélectivement les pièces qui sont agréables au goût à nous et renforçons nos conceptions et jet loin ce qui est contraire. Voyons-nous ce que nous voyons parce que c'est confirmation de nos propres conceptions ou nous voyons ce qu'y a réellement il de voir ?

Il s'avère que pendant que la société progresse, peuplez lâchement leur sensibilité à la manière non-raisonnable de se comprendre du monde. Avant modernité, ces miracles et activité démoniaque ont été généralement acceptés ? Nous sommes-nous fatigués de l'explication religieuse pour de tels phénomènes que nous avons cherchés pour des explications scientifiques ? Même avec des explications scientifiques qui est de dire que ce n'est toujours pas des phénomènes spirituels. Je pense toujours, chacun a toujours le sens non-raisonnable au travail - nous plaçant à l'aise à la présence de Dieu ou nous alertant à la présence du diable. Se trouve ci-dessus notre espoir que parmi la certitude fausse accordée par la rationalité concernant le royaume spirituel, il y a toujours une manière de découvrir la vérité. Il peut prendre beaucoup plus de travail et d'effort d'explorer les espaces de la possibilité même lorsqu'encadré par religion. Il est possible que toutes les conceptions soient possibles ? Il y a tant de choses en ce monde qui ne peut pas être expliqué. Tandis que le `croyant juste' nous sauverait toute angoisse intérieure, il ne se reposerait pas bien avec nous ? Le seul recours est de chercher des réponses à nos questions, n'écartant rien ? Et espérer que celui nous souscrivent à est ce qui est vrai.

Références :
Derrickson, Scott. L'exorcisme d'Emily Rose. Sony Pictures Digital Inc. 2005.
Soh, Andrew K.L. Conférence de classe. Philosophie de religion. Université d'Ateneo De Manille, ville de Quezon, Philippines. Juin-Septembre 2008.


Soumis à M. Andrew kilolitre Soh le septembre 2008

Posibilidad… Realidad. Esperanza.
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo


“Dios y el diablo. Estas cosas o existen o no existen. ¿Somos todo solos en esta vida o no estamos solos? Cualquier pensamiento es asombroso. ¿Realmente creo que esta tragedia es el trabajo del diablo? Para ser honesto, no sé. Pero no puedo negar que es posible.”
- Declaración de cierre de Erin Bruner, el Exorcism de Emily Rose

Pienso que por lo tanto estoy. De Descartes, no era una posibilidad que él existió. Era verdadero. Sin embargo el revés: Pienso… no significa que soy, que puedo también ser discutido. Puedo apenas suceder ser un carácter en la novela de un escritor. Mi realidad puede también apenas ser un sueño extendido que tengo todavía despertar de. Podría también ser un figment algún otro imaginación. De “i” de la est el algo más posiblemente que qué me pienso es. Igual va para el dios y el diablo. Sobre el curso del semestre, hemos pasado con discusiones sobre la existencia y la esencia el dios y de nosotros ha cavado en vario presentarse problemático de ella: ¿El dios existe? Es posible. ¿El diablo existe? Es posible. ¿Son estos dos seres igualmente de gran alcance? Es posible. ¿Es posible que éstos son realmente no dos seres sino solamente uno? Es posible. ¿Los ángeles y los demonios existen para asistir al dios y al diablo respectivamente? Es posible. ¿Estos seres realmente obran recíprocamente con los seres humanos de una manera directa, tal como posesión o visiones? Es posible. ¿Experimentamos malas cosas debido a el diablo y el suyo trabajo? Es posible. ¿Experimentamos el bueno y el malo por la licencia de God's? Es posible. ¿La voluntad triunfará en el extremo? Es posible. ¿Tenemos quizá todo a la derecha? Es posible. Pero tenemos quizá todo-nuestros conceptos de la existencia del dios y naturaleza y el mal del evilness del diablo también. Es posible. La una cosa que podemos estar seguros adentro es que no sabemos para seguro. La verdad es nosotros no sabe. Pensamos que es posible. Esperamos que sea posible.

La incertidumbre sin embargo no se sienta bien con el hombre. Deseo a sabemos naturalmente… para explicar, traer el que esté afuera en nosotros mismos. Hacemos así que teniendo sentido del mundo. En los siglos recientes hemos estado buscando explicaciones racionales y lógicas a todo. En la película, vimos cómo dos perspectivas: una luz científico-médica y religioso-espiritual de la vertiente en un acontecimiento. Ambas son explicaciones posibles. En clase viva cristiana de la High School secundaria, me enseñaron que los milagros siguen los leyes de la naturaleza. Discutíamos las siete plagas del viejo testamento. Una explicación científica y racional fue dada para cada uno. Para el río el Nilo que daba vuelta en sangre, estaba porque sobre la boca del río está una montaña con el suelo rojo rico mineral. Llovió y se lavó abajo al río que le hacía rojo y que mataba a las criaturas vivas en él. Es milagroso en que la sincronización era perfecta. La conclusión de esa lección era que el dios trabaja con la naturaleza en todos lo que él lo hace. ¿No es tan posible que el diablo también, trabaja con cuál es `natural' en nuestra mundo-epilepsia y psicosis-a más futuro su extremo? Pero esta discusión es en sí mismo una apropiación del externo a el uno mismo. Puede también ser dicho que tales explicaciones trivialize la majestad de los milagros del dios o reducen al mínimo el atrincheramiento del mundo en mal. El acercamiento racional se puede utilizar al parecer para hacer discusiones sanas hacia posibilidad e imposibilidad. Quizá nuestra insistencia constante respecto a racionalidad y a lógica nos deja deteriorados e incapaces reconocer las verdades llevadas de medios no-racionales y no-lógicos. Es posible.

Esta comprensión de cuál es realidad, si está llevada de medios racionales o no-racionales es esencial. Nuestros conceptos del espiritual se relacionan directamente con nuestros conceptos en existencia. ¿Si éstos no son exactos entonces cuál es la historia verdadera de la realidad? Hasta ahora, todo hemos discutido ambas ayudas atrincheramos nuestros conceptos del dios y salimos del sitio para la duda y la incertidumbre. Todas las discusiones racionales para la existencia y la agencia del dios se basan sobre una declaración a priori: El dios es bueno - cariñoso y benévolo. Esto es verdad por lo menos para la perspectiva cristiana. Sin esta noción a priori la discusión entera no sostendría. No hay manera de estar racional seguro que la definición a priori del dios está correcta. Esto está tan porque el Numinous es Mysterium, en que el sentido es tan el diablo. De hecho somos tan inciertos que en juxtaposing al diablo y al dios, un vistazo en las características del Numinous podría de hecho ser el del diablo también. Aunque la experiencia es supuesto negativa, el diablo es también tremendo, el dominar, el temblor-causar, etc. Soy R. seguro. Otto tendría una discusión que refuta este tren del pensamiento, pero quién es decir no es verdad posible.

Pero debemos mirar quizá Otto y la experiencia del dios y del diablo de una manera no-racional. Otto habla de la criatura-sensación del `.' Ésta es quizá la manera de ir. Se sabe de alguna manera que hay un ser afuera de nosotros mismos de quién mismo esencia está más allá nuestros la propia y de quién existencia no puede ser apropiada. Tiene sentido aunque que no puede ser articulado. Esta noción de mayor ser resuena con nuestros la propia que es. Pero puesto que nos obsesionan con racionalidad y la explicación científica hemos hecho ocultos a la realidad. La realidad se puede entender quizá solamente usando racionalidad y no-racionalidad. Hemos construido nuestra realidad para reforzar racionalidad y analice la no-racionalidad.
Tenemos romanticized pinturas de cuál es no-racional. En la película, capítulo. Encuentran culpable pero se permiten a Richard Moore caminar libremente. Pero este resultado fue llevado de la licencia artística de Hollywood. En la historia verdadera de Anneliese Michel de la cual la película se basa encendido, había cuatro personas en ensayo. Padres de Anneliese, y los dos sacerdotes que realizaron el exorcism. Todos fueron encontrados las oraciones culpables y servidas de la prisión. Tenemos una sociedad que no pueda ocuparse de tales fenómenos excepto a través de la suspensión de la incredulidad producida por la literatura, las películas, las demostraciones, el etc. La única vez que consideramos la no-racionalidad es hasta cuando es romanticized y vistió sea sabrosa. No tenemos gusto de ser disturbados por lo que no podemos entender en el inicio. Y puesto que para arriba nos han traído debajo de la bóveda de la comprensión de la racionalidad está de esa manera también.

Apenas porque no podemos agarrar no significa inmediatamente su no verdadero. Cuando primero aprendemos de átomos en elemental, no podemos ver los átomos pero los aceptamos como verdaderos. Por lo menos esperamos que su verdadero porque eso es qué se está enseñando nosotros y porque tiene realmente sentido. Para las que sienten bien eventual a científicos, puede ser que tengan realmente la oportunidad de observar el átomo mientras que es. Cuando viene a la espiritualidad que llega a ser más complicado, porque qué podemos agarrar no es a menudo racional incluso dentro del marco de la religión (organizado, institucionalizado, cifrado). Pero podemos discutir que dado nuestra comprensión no-racional del espiritual, sea posible que estamos eligiendo selectivamente las piezas que son sabrosas a nosotros y reforzamos nuestros conceptos y tiro lejos cuál es contrario. ¿Vemos lo que vemos porque es confirmación de nuestros propios conceptos o nosotros vemos cuál hay realmente ver?

Aparece que como progresa la sociedad, pueble flojamente su sensibilidad a la manera no-racional de tener sentido del mundo. ¿Antes de modernidad, estos milagros y actividad demonic fueron aceptados comúnmente? ¿Conseguimos cansados de la explicación religiosa para tales fenómenos que buscamos para las explicaciones científicas? Incluso con explicaciones científicas que es decir que todavía no es fenómenos espirituales. Todavía pienso, cada uno todavía tiene el sentido no-racional en el trabajo - fijándonos en la facilidad en la presencia del dios o alertándonos en la presencia del diablo. Adjunto miente nuestra esperanza que en medio de la certeza falsa producida por la racionalidad con respecto al reino espiritual, todavía hay una manera de descubrir la verdad. Puede tomar mucho más trabajo y esfuerzo de explorar los espacios de la posibilidad aun cuando enmarcados por la religión. ¿Es posible que todos los conceptos son posibles? Hay tan muchas cosas en este mundo que no pueda ser explicado. ¿Mientras que el `apenas que cree' nos ahorraría toda la angustia interna, él no se sentaría bien con nosotros? ¿El único recurso es buscar respuestas a nuestras preguntas, no despidiendo nada? Y esperar que el nosotros suscriba a es el que es verdad.

Referencias:
Derrickson, Scott. El Exorcism de Emily Rose. Sony Pictures Digital Inc. 2005.
Soh, Andrew K.L. Conferencia de la clase. Filosofía de la religión. Universidad de Ateneo de Manila, ciudad de Quezon, Filipinas. Junio-Sept. de 2008.


Sometido a Sr. Andrew kilolitro Soh el septiembre de 2008

Possibilità… Realtà. Speranza.
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo


“Dio ed il diavolo. Queste cose o esistono o non esistono. Siamo tutto il soli in questa vita o non siamo soli? Il uno o il altro pensiero è astonishing. Realmente credo che questa tragedia sia il lavoro del diavolo? Per essere onesto, non so. Ma non posso negare che è possibile.„
- Dichiarazione di chiusura del Erin Bruner, il Exorcism di Emily Rosa

Penso quindi la I Am. Per Descartes, non era una possibilità che ha esistito. Era reale. Tuttavia l'inverso: Penso… non significhi che sono, posso anche essere discusso. Posso sembrare appena essere un carattere in romanzo del produttore. La mia realtà può anche appena essere un sogno che esteso ho ancora svegliare da. Potrei anche essere un figment di qualcun'altro l'immaginazione. Qualcos'altro “di I„ possibilmente che che cosa penso la I Am. Lo stesso va per il dio ed il diavolo. Durante il semestre, abbiamo passato con le discussioni sull'esistenza e l'essenza del dio e dei noi ha esaminato a fondo vario risultare problematico da esso: Il dio esiste? È possibile. Il diavolo esiste? È possibile. Sono questi due esseri ugualmente potenti? È possibile. È possibile che questi sono realmente non due esseri ma soltanto uno? È possibile. Gli angeli ed i demons esistono per aiutare il dio ed il diavolo rispettivamente? È possibile. Questi esseri realmente si interagiscono con gli esseri umani in un senso diretto, quali il possesso o le visioni? È possibile. Avvertiamo le cose difettose a causa del diavolo e di suo lavoro? È possibile. Avvertiamo sia il buon che il Male da permesso del God? È possibile. La benevolenza trionferà alla fine? È possibile. Forse abbiamo ottenuto tutto di destra? È possibile. Ma forse abbiamo ottenuto le tutto-nostre concezioni dell'esistenza del dio e la natura ed il torto di evilness del diavolo pure. È possibile. L'una cosa che possiamo essere sicuri dentro è che non sappiamo per sicuro. La verità è noi non sa. Pensiamo che sia possibile. Speriamo che sia possibile.

L'incertezza tuttavia non si siede bene con l'uomo. Desiderio al sappiamo a naturalmente… per spiegare, portare quello che è all'esterno in noi stessi. Facciamo in modo da avendo il significato del mondo. Nei secoli recenti stiamo cercando le spiegazioni razionali e logiche a tutto. Nella pellicola, abbiamo visto come due prospettive: una luce scientifico-medica e religioso-spiritosa della tettoia su un evento. Entrambe sono spiegazioni possibili. Nel codice categoria vivente cristiano della High School, sono stato insegnato che i miracoli seguono le leggi della natura. Stavamo discutendo le sette pesti dal vecchio testamento. Una spiegazione scientifica e razionale è stata data per ciascuno. Per il fiume Nilo che si trasforma nell'anima, era perché sopra la bocca del fiume è una montagna con terreno rosso ricco minerale. Ha piovuto e si lavato giù al fiume gli che rende il colore rosso e gli che uccide le creature viventi. È miraculous in quanto la sincronizzazione era perfetta. La conclusione da quella lezione era che il dio lavora con la natura in tutti che. Così non è possibile che il diavolo anche, lavora con che cosa è `naturale' nella nostra mondo-epilessia e psychosis-ad ulteriore la sua estremità? Ma questa discussione è in sé un'appropriazione dell'esterno unto l'auto. Può anche dirsi che tali spiegazioni trivialize il majesty dei miracoli del dio o minimizzano il entrenchment del mondo nella malvagità. Il metodo razionale può essere usato apparentemente per fare le discussioni sane sia verso la possibilità che l'impossibilità. Forse la nostra insistenza costante sulla razionalità e sulla logica li lascia alterati ed incapaci riconoscere le verità sopportate dai mezzi non-razionali e non-logici. È possibile.

Questa comprensione di che cosa è la realtà, se è sopportata dai mezzi razionali o non-razionali è essenziale. Le nostre concezioni dello spiritual direttamente si riferiscono alle nostre concezioni sull'esistenza. Se questi non sono esatti allora che cosa è la storia reale della realtà? Finora, tutto abbiamo discusso entrambi gli aiuti entrench le nostre concezioni del dio e lasciamo la stanza per dubbio ed incertezza. Tutte le discussioni razionali per l'esistenza e l'agenzia del dio si riposano su una dichiarazione a priori: Il dio è buono - loving e benevolo. Ciò è allineare almeno per la prospettiva cristiana. Senza questa nozione a priori la discussione intera non terrebbe. Non ci è senso essere razionale determinato che la definizione a priori del dio è corretta. Ciò è così perché il Numinous è Mysterium, in quanto il senso così è il diavolo. In effetti siamo così incerti che nel juxtaposing il diavolo ed il dio, un'occhiata alle caratteristiche del Numinous potrebbe in effetti essere quella del diavolo pure. Anche se l'esperienza è presunto negazione, il diavolo è inoltre terribile, overpowering, tremito-causare, ecc. Sono R. sicuro. Otto avrebbe una discussione che confuta questo treno di pensiero, ma allineare chi è di dire non è possibile.

Ma forse dovremmo guardare Otto e l'esperienza nel dio e nel diavolo in un senso non-razionale. Otto parla della creatura-sensibilità del `.' Forse questo è il senso andare. È conosciuto in qualche modo che ci è un all'esterno di noi stessi di chi molto essenza è oltre le nostri proprie e di chi esistenza non può essere appropriata. Ha il significato anche se non può essere articolato. Questa nozione di un essere più grande risuona con le nostri proprie che sono. Ma poiché obsessed con la razionalità e la spiegazione scientifica siamo diventato ciechi alla realtà. Forse la realtà può essere capita soltanto usando sia la razionalità che la non-razionalità. Abbiamo costruito la nostra realtà per rinforzare la razionalità e suddivida la non-razionalità.
Abbiamo romanticized i depictions di che cosa è non-razionale. Nella pellicola, pagina. A Richard Moore è trovato colpevole ma è permesso camminare liberamente. Ma questo risultato è stato sopportato dall'autorizzazione artistica di Hollywood. Nella storia allineare di Anneliese Michel da cui la pellicola è basata sopra, ci era quattro genti sulla prova. Genitori del Anneliese ed i due priests che hanno effettuato il exorcism. Tutti sono stati trovati frasi colpevoli e servite della prigione. Abbiamo una società che non può occuparsi di tali fenomeni tranne attraverso la sospensione di disbelief accordata da letteratura, dalle pellicole, dalle esposizioni, ecc. L'unica volta consideriamo la non-razionalità è a quando è romanticized e si vestita fino è gradevole al palato. Non gradiamo essere disturbati da che cosa non possiamo capire all'inizio. E poiché siamo stati sottoposti in su alla cupola di comprensione di razionalità è in quel senso pure.

Solo perché non possiamo afferrarli immediatamente non significhiamo il relativo reale. Quando in primo luogo impariamo degli atomi in elementare, non possiamo vedere gli atomi ma li accettiamo come reali. Almeno speriamo che il relativo reale perché quello è che cosa sta insegnando noi e perché realmente ha il significato. Per quelle che finalmente stanno bene agli scienziati, potrebbero realmente avere l'occasione osservare l'atomo mentre è. Quando viene a spirituality che diventa più complicato, perché che cosa possiamo afferrare non è spesso razionale neppure all'interno della struttura della religione (organizzato, istituzionalizzato, codificato). Ma possiamo sostenere che dato la nostra comprensione non-razionale dello spiritual, è possibile che stiamo scegliendo selettivamente le parti che sono gradevoli al palato a noi e rinforziamo le nostri concezioni e tiro via che cosa è contrario. Vediamo che cosa vediamo perché è conferma delle nostre proprie concezioni o noi vediamo che cosa è realmente ci di vedere?

Sembra che mentre la società progredisce, popoli liberamente la loro sensibilità al senso non-razionale di avere il significato del mondo. Prima di modernity, questi miracoli ed attività demonic sono stati accettati comunemente? Ci siamo stancati della spiegazione religiosa per tali fenomeni che abbiamo cercato per le spiegazioni scientifiche? Anche con le spiegazioni scientifiche che è di dire che ancora non è fenomeni spiritosi. Ancora penso, ogni un alambicco ha il senso non-razionale sul lavoro - regolandoli alla facilità alla presenza del dio o avvisandoli alla presenza del diavolo. Qui si trova la nostra speranza che in mezzo della certezza falsa accordata dalla razionalità per quanto riguarda il regno spiritoso, ci è ancora un senso scoprire la verità. Può prendere molto più lavoro e sforzo esplorare gli spazi della possibilità anche quando incorniciato dalla religione. È possibile che tutte le concezioni sono possibili? Ci sono tante cose in questo mondo che non può essere spiegato. Mentre il `che crede appena' li conserverebbe tutto il anguish interno, esso non si sederebbe bene con noi? L'unico ricorso è di cercare le risposte alle nostre domande, non allontananti niente? E sperare che quello noi si abboni a è quella che è allineare.

Riferimenti:
Derrickson, Scott. Il Exorcism di Emily Rosa. Sony Pictures Digital Inc. 2005.
Soh, Andrew K.L. Conferenza del codice categoria. Filosofia della religione. Università di Ateneo de Manila, città di Quezon, Filippine. Giugno-Settembre del 2008.


Presentato al sig. Andrew chilolitro Soh il settembre 2008

Möglichkeit… Wirklichkeit. Hoffnung.
Automatically translated into German thanks to WorldLingo


„Gott und der Teufel. Diese Sachen entweder bestehen, oder sie bestehen nicht. Sind wir ganz allein in diesem Leben, oder sind wir nicht allein? Jeder Gedanke ist erstaunlich. Glaube ich wirklich, daß diese Tragödie die Arbeit des Teufels ist? Um ehrlich zu sein, weiß ich nicht. Aber ich kann nicht verweigern, daß es ist möglich.“
- Erin Bruners Abschlußanweisung, das Exorcism von Emily Rose

Ich denke folglich I Am. Für Descartes war es nicht eine Möglichkeit, daß er bestand. Es war real. Jedoch die Rückseite: Ich denke,… nicht bedeutet, daß ich auch argumentiert werden bin, kann. Ich kann gerade geschehen, ein Buchstabe im Roman eines Verfassers zu sein. Meine Wirklichkeit kann ein ausgedehnter Traum auch gerade sein, den ich, von schon aufzuwachen habe. Ich könnte ein figment von jemand anderes auch sein Phantasie. „I“ morgens vielleicht noch etwas als, was ich I Am. denke. Das selbe geht für Gott und den Teufel. Über dem Kurs des Semesters, haben wir Diskussionen auf dem Bestehen durchgelaufen und Wesentliches des Gottes und wir haben in das verschiedene problematische Entstehen aus ihm geforscht: Besteht Gott? Es ist möglich. Besteht der Teufel? Es ist möglich. Sind diese zwei Wesen gleichmäßig leistungsfähig? Es ist möglich. Ist es möglich, daß diese wirklich nicht zwei Wesen aber nur eins sind? Es ist möglich. Bestehen Engel und Dämonen, um Gott und den Teufel beziehungsweise zu unterstützen? Es ist möglich. Wirken diese Wesen wirklich auf Menschen in einer direkten Weise, wie Besitz oder Anblicken ein? Es ist möglich. Erfahren wir schlechte Sachen wegen des Teufels und sein Arbeit? Es ist möglich. Erfahren wir das gute und das Schlechte durch Urlaub Gods? Es ist möglich. Triumph Wohlwollen im Ende? Es ist möglich. Möglicherweise haben wir alles nach rechts? Es ist möglich. Aber möglicherweise haben wir alles-unsere Auffassungen des Bestehens des Gottes und der Natur und des Unrechtes evilness des Teufels außerdem. Es ist möglich. Die eine Sache, die wir sicher sein können ist innen, daß wir nicht für sicheres wissen. Die Wahrheit ist wir wissen nicht. Wir denken, daß es möglich ist. Wir hoffen, daß es möglich ist.

Ungewißheit jedoch sitzt gut nicht mit Mann. Wir natürlich Wissensdurst…, um zu erklären, das zu holen, das draußen in uns selbst ist. Wir tun also, indem wir sinnvoll der Welt sind. In den neuen Jahrhunderten haben wir die rationalen und logischen Erklärungen zu alles gesucht. Im Film sahen wir, wie zwei Perspektiven: ein wissenschaftlich-medizinisches und fromm-geistiges Hallelicht auf einem Fall. Beide sind mögliche Erklärungen. High School in der christlichen lebenden Kategorie wurde ich unterrichtet, daß Wunder den Naturgesetzen folgen. Wir besprachen die sieben Pest vom alten Testament. Eine wissenschaftliche und rationale Erklärung wurde für jedes gegeben. Für den Fluß Nil, der zu Blut macht, war es, weil über der öffnung des Flusses ein Berg mit reichem rotem Mineralboden ist. Es regnete und wusch unten zum Fluß, der es Rot bildet und die lebenden Geschöpfe in ihm tötet. Es ist dadurch wundersam, daß das TIMING vollkommen war. Die Zusammenfassung von dieser Lektion war, daß Gott mit Natur in allen arbeitet, die er. Ist so es nicht möglich, daß der Teufel auch, arbeitet mit, was natürliche `' in unserer Weltepilepsie und das psychosis-zu weiterem sein Ende ist? Aber dieses Argument ist in sich eine Bestimmung vom externen an den Selbst. Es kann auch gesagt werden, daß solche Erklärungen die Majestät der Wunder des Gottes trivialize oder den Entrenchment der Welt im übel herabsetzen. Anscheinend kann die rationale Annäherung verwendet werden, um stichhaltige Argumente in Richtung zur Möglichkeit und zur Unmöglichkeit zu bilden. Möglicherweise läßt unsere konstante Beharrlichkeit auf Vernunft und Logik uns gehindert und nicht imstande, die Wahrheiten zu erkennen, die von den nicht-rationalen und nicht-logischen Mitteln getragen werden. Es ist möglich.

Dieses Verständnis von was Wirklichkeit ist, ob es von den rationalen oder nicht-rationalen Mitteln getragen wird, ist wesentlich. Unsere Auffassungen der Angelegenheiten beziehen direkt auf unseren Auffassungen auf Bestehen. Wenn diese nicht dann genau sind, was die reale Geschichte der Wirklichkeit ist? Bis jetzt alles haben wir beide Hilfen verschanzen unsere Auffassungen des Gottes und verlassen Raum für Zweifel und Ungewißheit besprochen. Alle rationalen Argumente für das Bestehen und die Agentur des Gottes stehen auf einer apriorischen Aussage still: Gott ist - liebevoll und wohltätig gut. Dies gilt mindestens für die christliche Perspektive. Ohne diesen apriorischen Begriff würde das vollständige Argument nicht halten. Es gibt keine Weise, sicher rational zu sein, daß die apriorische Definition des Gottes korrekt ist. Dieses ist so, weil das Numinous Mysterium ist, dadurch, daß Richtung so der Teufel ist. Tatsächlich sind wir so unsicher, daß, wenn er den Teufel und den Gott gegeneinander hielt, ein flüchtiger Blick auf die Eigenschaften des Numinous der des Teufels tatsächlich sein könnte außerdem. Obgleich die Erfahrung angenommen Negativ ist, ist der Teufel auch schrecklich, Überwältigen, Tremor-Verursachen, etc. Ich bin sicheres R. Otto würde eine Diskussion haben, die diesen Zug des Gedankens widerlegt, aber wirklich wer zu sagen ist, ist es nicht möglich.

Aber möglicherweise sollten wir Otto und die Erfahrung des Gottes und des Teufels in einer nicht-rationalen Weise betrachten. Otto spricht über `Geschöpfgefühl.' Möglicherweise ist dieses die Weise zu gehen. Irgendwie wird es gewußt, daß es ein Wesen draußen von uns selbst gibt, wer sehr Wesentliches über unseren Selbst hinaus ist und wer Bestehen nicht verwendet werden kann. Es ist sinnvoll, selbst wenn es nicht artikuliert werden kann. Dieser Begriff eines grösseren Seins schwingt mit unseren Selbst mit, die sind. Aber, da wir mit Vernunft und wissenschaftlicher Erklärung besessen gewesen werden, sind wir zur Wirklichkeit blind geworden. Möglicherweise kann Wirklichkeit mit Vernunft und Nichtvernunft nur verstanden werden. Wir haben unsere Wirklichkeit, um Vernunft zu verstärken konstruiert und hinunter Nichtvernunft zu brechen.
Wir haben romanticized Beschreibungen von, was nicht-rational ist. Im Film Feld. Richard Moore wird gefunden, schuldig aber erlaubt, frei zu gehen. Aber dieses Resultat wurde von der künstlerischen Lizenz von Hollywood getragen. In der zutreffenden Geschichte von Anneliese Michel, von der der Film an basiert, gab es vier Leute auf Versuch. Eltern Annelieses und die zwei Priester, die das exorcism durchführten. Alle wurden schuldige und gediente Gefängnissätze gefunden. Wir haben eine Gesellschaft, die nicht solche Phänomene ausgenommen durch die Aufhebung der Ungläubigkeit beschäftigen kann geleistet durch Literatur, Filme, Erscheinen, etc. Bis zu das einzige mal als wir betrachten, ist Nichtvernunft, wann sie romanticized und ankleidete ist schmackhaft ist. Wir mögen nicht gestört werden durch, was wir nicht am Angriff verstehen können. Und da wir oben unter die Haube des Vernunftverständnisses geholt worden sind, ist in dieser Weise außerdem.

Gerade weil wir nicht greifen können, bedeutet es sofort nicht sein nicht reales. Wenn wir zuerst von den Atomen in grundlegendem erlernen, können wir nicht Atome sehen, und doch nehmen wir sie an, wie real. Mindestens wir hoffen daß sein reales, weil das ist, was uns unterrichtet wird und weil es wirklich sinnvoll ist. Für die, die schließlich Wissenschaftlern stehen, konnten sie die Gelegenheit wirklich haben, das Atom zu beobachten, während es ist. Wenn es zum Spirituality kommt, den es schwieriger wird, weil was wir greifen können, häufig nicht sogar innerhalb des Rahmens der Religion rational ist (organisiert, institutionalisiert, kodiert). Und doch können wir argumentieren, daß unser nicht-rationales Verständnis der Angelegenheiten gegeben, es möglich ist, daß wir selektiv die Teile wählen, die zu uns schmackhaft sind und unsere Auffassungen und Throw weg verstärken, was konträr ist. Sehen wir, was wir, weil es Bestätigung unserer eigenen Auffassungen ist, oder wir sehen sehen, was wirklich es zu sehen gibt?

Es scheint, daß, während Gesellschaft weiterkommt, lose ihre Empfindlichkeit zur nicht-rationalen Weise des Seins von sinnvoll der Welt bevölkeren Sie. Vor Modernität wurden diese Wunder und demonic Tätigkeit allgemein angenommen? Erhielten wir von der frommen Erklärung für solche Phänomene müde, die wir für wissenschaftliche Erklärungen suchten? Sogar mit wissenschaftlichen Erklärungen, das, zu sagen ist, daß es noch nicht geistige Phänomene ist. Noch denke ich, hat jede eine Stille die nicht-rationale Richtung an der Arbeit - uns an der Mühelosigkeit an der Anwesenheit des Gottes einstellend oder uns an der Anwesenheit des Teufels alarmierend. Liegt hierin unsere Hoffnung, der unter der falschen Sicherheit, die durch die Vernunft betreffend ist den geistigen Reich geleistet wird, es noch eine Weise gibt, die Wahrheit zu entdecken. Es kann viel mehr Arbeit und Bemühung nehmen, die Räume der Möglichkeit zu erforschen, selbst wenn gestaltet durch Religion. Es ist möglich, daß alle Auffassungen möglich sind? Es gibt so viele Sachen in dieser Welt, die nicht erklärt werden kann. Während das gerade glaubende `' uns alle innere Qual speichern würde, es würde gut nicht mit uns sitzen? Die einzige Entschädigung ist, Antworten zu unseren Fragen zu suchen und entläßt nichts? Und zu hoffen, daß das wir zu unterzeichnen, ist das, das zutreffend ist.

Hinweise:
Derrickson, Scott. Das Exorcism von Emily Rose. Sony Pictures Digital Inc. 2005.
Soh, Andrew K.L. Kategorie Vortrag. Philosophie der Religion. Ateneo De Manila Universität, Quezon Stadt, Philippinen. Jun-Sept. 2008.


Eingereicht beim Herrn. Andrew Kiloliter Soh September 2008

Possibilidade… Realidade. Esperança.
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo


“Deus e o diabo. Estas coisas ou existem ou não existem. Somos nós toda sozinhos nesta vida ou não estamos nós sozinhos? Um ou outro pensamento é astonishing. Eu acredito realmente que esta tragédia é o trabalho do diabo? Para ser honesto, eu não sei. Mas eu não posso negar que é possível.”
- Indicação de fechamento de Erin Bruner, o Exorcism de Emily Rosa

Eu penso que conseqüentemente eu sou. Para Descartes, não era uma possibilidade que existiu. Era real. Entretanto o reverso: Eu penso… não significa que eu sou, posso também ser discutido. Eu posso apenas acontecer ser um caráter na novela de um escritor. Minha realidade pode também apenas ser um sonho que prolongado eu tenho para acordar ainda de. Eu poderia também ser um figment de alguma outra pessoa imaginação. “I” am possivelmente algo mais do que o que eu penso do eu é. O mesmo vai para o deus e o diabo. Sobre o curso do semester, nós atravessamos discussões na existência e a essência do deus e de nós delved em vário levantar-se problematic dela: O deus existe? É possível. O diabo existe? É possível. São estes dois seres ingualmente poderosos? É possível. É possível que estes são realmente não dois seres mas somente um? É possível. Os anjos e os demons existem para ajudar ao deus e ao diabo respectivamente? É possível. Estes seres interagem realmente com os seres humanos em uma maneira direta, tal como a possessão ou as visões? É possível. Nós experimentamos coisas más por causa do diabo e de his trabalho? É possível. Nós experimentamos o bom e o bad pela licença de Deus? É possível. O goodwill triunfará na extremidade? É possível. Talvez nós começamos tudo direito? É possível. Mas talvez nós começamos tudo-nossos conceptions da existência do deus e a natureza e o erro do evilness do diabo também. É possível. A uma coisa que nós podemos estar certos é dentro que nós não sabemos para certo. A verdade é nós não sabe. Nós pensamos que é possível. Nós esperamos que seja possível.

A incerteza entretanto não se senta bem com homem. Nós naturalmente desejo ao sabemos… para explicar, para trazer isso que é fora em nos. Nós fazemos assim que fazendo o sentido do mundo. Nos séculos recentes nós temos procurado explanações racionais e lógicas a tudo. Na película, nós vimos como dois perspectives: uma luz científico-médica e religioso-espiritual da vertente em um evento. Ambas são explanações possíveis. Na classe viva Christian da High School, eu fui ensinado que os miracles seguem as leis de natureza. Nós discutíamos os sete pragas do Testament velho. Uma explanação científica e racional foi dada para cada um. Para o rio Nile que gira no sangue, era porque acima da boca do rio está uma montanha com solo vermelho rico mineral. Choveu e lavou-se para baixo ao rio que faz lhe o vermelho e que mata as criaturas vivas nele. É miraculous que o sincronismo era perfeito. A conclusão dessa lição era que o deus trabalha com natureza em tudo que. Não é assim possível que o diabo demasiado, trabalha com o que é `natural' em nosso mundo-epilepsy e psychosis-a mais adicional sua extremidade? Mas este argumento é nse uma apropriação do externo até o self. Pode-se também dizer que tais explanações trivialize o majesty de miracles do deus ou minimizam o entrenchment do mundo no evil. Aparentemente a aproximação racional pode ser usada fazer argumentos sadios para a possibilidade e o impossibility. Talvez nosso insistence constante no rationality e na lógica deixa-nos danificados e incapazes de reconhecer as verdades carregadas dos meios non-racionais e non-lógicos. É possível.

Esta compreensão de o que é realidade, se está carregada dos meios racionais ou non-racionais é essencial. Nossos conceptions do espiritual relacionam-se diretamente a nossos conceptions na existência. Se estes não forem exatos então o que é a história real da realidade? Assim distante, tudo nós discutimos ambas as ajudas entrench nossos conceptions do deus e saimos do quarto para a dúvida e a incerteza. Todos os argumentos racionais para a existência e a agência do deus descansam em uma indicação a priori: O deus é bom - loving e benevolent. Isto é verdadeiro pelo menos para o perspective Christian. Sem esta noção a priori o argumento inteiro não prenderia. Não há nenhuma maneira estar racional certo que a definição a priori do deus está correta. Isto é assim porque o Numinous é Mysterium, que o sentido é assim o diabo. No fato nós somos assim incertos que em juxtaposing o diabo e o deus, um glance nas características do Numinous poderia no fato ser aquele do diabo também. Embora a experiência seja suposta negativo, o diabo é também terrível, overpowering, tremor-causar, etc. Eu sou R. certo. Otto teria uma discussão que refutes este trem do pensamento, mas verdadeiramente quem é dizer não é possível.

Mas talvez nós devemos olhar Otto e a experiência do deus e do diabo em uma maneira non-racional. Otto fala sobre o criatura-sentimento do `.' Talvez esta é a maneira ir. De algum modo sabe-se que há um ser fora de nos de quem muito essência é além do nossos próprias e de quem existência não pode ser apropriada. Faz o sentido mesmo se não puder ser articulado. Esta noção de ser mais grande resonates com nossos próprias que são. Mas desde que nós obsessed com rationality e explanação científica nós tornamo-nos cegos à realidade. Talvez a realidade pode somente ser compreendida usando o rationality e o non-rationality. Nós construímos nossa realidade para reforçar o rationality e para quebrá-lo abaixo o non-rationality.
Nós temos romanticized depictions de o que é non-racional. Na película, quadro. Permitido a Richard Moore é encontrado culpado mas andar livre. Mas este resultado foi carregado da licença artística de Hollywood. Na história verdadeira de Anneliese Michel de que a película é baseada sobre, havia quatro povos na experimentação. Pais de Anneliese, e os dois priests que executaram o exorcism. Todos foram encontrados sentenças culpadas e servidas da prisão. Nós temos uma sociedade que não possa tratar de tais fenômenos exceto através da suspensão do disbelief tida recursos para pela literatura, pelas películas, pelas mostras, etc. A única vez que nós consideramos o non-rationality é quando é romanticized e se vestiu até seja palatable. Nós não gostamos de ser perturbados por o que nós não podemos compreender no início. E desde que nós fomos trazidos acima sob a abóbada da compreensão do rationality está nessa maneira também.

Apenas porque nós não podemos agarrar imediatamente não significa seu nao real. Quando nós aprendemos primeiramente dos átomos em elementar, nós não podemos ver átomos no entanto nós aceitamo-los como reais. Pelo menos nós esperamos que seu real porque aquele é o que nos está sendo ensinado e porque faz realmente o sentido. Para aquelas que assentam bem eventualmente em cientistas, puderam realmente ter a oportunidade de observar o átomo enquanto é. Quando vier à espiritualidade que se torna mais complicado, porque o que nós podemos agarrar não é frequentemente racional mesmo dentro do frame da religião (organizado, institutionalized, codificado). No entanto nós podemos discutir que dado nossa compreensão non-racional do espiritual, é possível que nós estamos escolhendo seletivamente as peças que são palatable a nós e reforçamos nossos conceptions e throw afastado o que é contrário. Nós vemos o que nós vemos porque é confirmação de nossos próprios conceptions ou nós vemos o que há realmente ver?

Parece que enquanto a sociedade progride, povoe frouxamente sua sensibilidade à maneira non-racional de fazer o sentido do mundo. Antes da modernidade, estes miracles e atividade demonic foram aceitados geralmente? Nós começamos tired da explanação religiosa para tais fenômenos que nós procuramos para explanações científicas? Mesmo com explanações científicas que é dizer que não é ainda fenômenos espirituais. Ainda eu penso, cada um destilador tem o sentido non-racional no trabalho - ajustando nos na facilidade na presença do deus ou alertando nos na presença do diabo. Encontra-se nisto nossa esperança que entre a certeza falsa teve recursos para pelo rationality a respeito do reino espiritual, lá é ainda uma maneira descobrir a verdade. Pode fazer exame de muito mais trabalho e esforço explorar os espaços da possibilidade mesmo quando moldado pela religião. É possível que todos os conceptions são possíveis? Há assim muitas coisas neste mundo que não pode ser explicado. Quando o `que acredita apenas' nos conservaria todo o anguish interno, ele não se sentaria bem com nós? O único recourse é procurar respostas a nossas perguntas, não demitindo nada? E esperar que esse nós subscreva a é aquele que é verdadeiro.

Referências:
Derrickson, Scott. O Exorcism de Emily Rosa. Sony Retratos Digital Inc. 2005.
Soh, Andrew K.L. Lecture da classe. Filosofia da religião. Universidade de Ateneo de Manila, cidade de Quezon, Filipinas. Junho-Sept 2008.


Submetido ao Sr. Andrew quilolitro Soh setembro 2008

Möjlighet…, Verklighet. Hopp.
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo


”Gud och jäkeln. Dessa saker endera finns, eller de finns inte. Är vi som all är ensamma i detta liv, eller är vi inte ensamma? Antingen tanke görar häpen. Tror jag egentligen att denna tragedi är arbetet av jäkeln? För att vara ärlig, vet jag inte. Men jag kan inte förneka att det är möjligheten.”,
- Erin Bruners bokslutmeddelande, Exorcismen av den Emily ron

I för funderare förmiddag därför I. För Descartes var det inte en möjlighet att han fanns. Det var verkligt. Emellertid det omvänt: Funderare I… betyder inte I-förmiddag, kan också argumenteras. Jag kan precis hända att vara ett tecken i en författare roman. Min verklighet kan också precis vara en extended dröm som jag har ännu att vakna upp från. Jag kunde också vara ett påhitt av någon annan fantasi. Någonting annat ”för I-” förmiddag eventuellt än vad förmiddag för I-funderare I. Samma går för gud och jäkeln. Över jaga av terminen har vi väck till och med diskussioner på existensen, och extrakt av guden och oss har forskat in i olikt problematiskt uppstå från det: Finns guden? Det är möjligheten. Finns jäkeln? Det är möjligheten. Är dessa två beings lika kraftiga? Det är möjligheten. Är det möjligheten att dessa är faktiskt inte två beings utan endast en? Det är möjligheten. Finns änglar och demoner för att hjälpa guden och jäkeln respektive? Det är möjligheten. Riktar dessa beings som egentligen är växelverkande med människor i långt, liksom besittning eller visioner? Det är möjligheten. Erfar vi dåligasaker på grund av jäkeln och his arbete? Det är möjligheten. Erfar vi både godan och dåligan vid Gud tjänstledighetar? Det är möjligheten. Ska goodwilltriumf slutligen? Det är möjligheten. Kanske har vi fått allt högert? Det är möjligheten. Men kanske har vi fått allt-befruktningar av gud existens och naturen och jäkel ondskafel som väl. Det är möjligheten. Det ett tinget som vi kan vara bestämda är in, att vi inte vet för säkert. Sanningen är oss vet inte. Vi funderare det är möjligheten. Vi hoppas det är möjligheten.

Osäkerhet emellertid sitter inte väl med manen. Oss naturligt lust att veta… för att förklara, att komma med det som är utanför in i oss själva. Vi gör så vid danandeavkänning av världen. I de nya århundradena har vi sökt rationella och logiska förklaringar till allt. I filma sågar vi hur två perspektiv: enläkarundersökning och ettnegro spiritual skjul tänder på en händelse. Båda är möjlighetförklaringar. I högstadium som det kristna uppehället klassificerar, mig, undervisades att mirakel följer lagarna av naturen. Vi diskuterade de sju epidemierna från den gammala testamentet. En vetenskaplig och rationell förklaring gavs för varje. För floden Nile som var roterande in i blod, var det, därför att ovanför munnen av floden är ett berg med mineraliskt rikt rött smutsar. Det regnade och tvättade sig besegrar till floddanandet den som var röd, och dödandet de bosatt varelserna i det. Det är mirakulöst tajmingen var däri görar perfekt. Avslutningen från den kurs var att guden fungerar med naturen sammanlagt som han. Är så det inte möjligheten som jäkeln för, fungerar med vad är `som är naturlig' i vår värld-epilepsi och psykos-till mer ytterligare his avslutar? Men detta argument är i honom ett anslag av utsidan unto själven. Det kan också sägas att sådan förklaringar trivialize majestäten av gud mirakel eller minimerar entrenchmenten av världen i ondska. Som synes att närma sig det rationellt kan vara van vid gör solida argument både in mot möjlighet och impossibility. Kanske lämnar vår konstant envishet på rationality och logik oss försämrade och oförmöget för att känna igen sanningarna som är födda från non-rationellt och non-logiskt hjälpmedel. Det är möjligheten.

Denna överenskommelse av vad är verklighet, huruvida uthärdas det från rationellt, eller detrationella hjälpmedlet är nödvändigt. Våra befruktningar av negro spiritual förbinder direkt till våra befruktningar på existens. Om dessa inte är exakta därefter vad är den verkliga berättelsen av verklighet? Så långt, allt har vi diskuterat båda hjälp befäster våra befruktningar av guden och lämnar rum för tvivel och osäkerhet. Alla rationella argument för existensen och byrån av guden vilar på ett priorimeddelande: Guden är bra - älska och välvilligt. Detta är riktigt åtminstone för det kristna perspektiv. Utan denna skulle en priorianing det hela argumentet inte hållen. Det finns inget långt att vara rationally bestämt att en prioridefinition av guden är korrekt. Denna är så, därför att Numinousen är Mysterium, däri avkänning så är jäkeln. I faktum är vi så osäkra att, i att juxtaposing jäkeln och guden, ett ögonkast på kännetecknen av Numinousen kunde i faktum vara det av jäkeln som väl. Även om erfara är förmodligen negationen, är jäkeln också fruktansvärd, att övermanna, jordskalv-att orsaka, Etc. I förmiddag säker R. Skulle Otto har en diskussion som motbevisar detta drev av tanke, men riktigt vem är till något att säga, är det inte möjligheten.

Men kanske bör vi se Otto och erfara av guden och jäkeln i ettrationellt långt. Otto talar om `- varelse-känsla.', Kanske är detta långt att gå. Somehow är det bekant att det finns en being förutom oss själva vars mycket extrakt är det okända vårt eget, och vars existens kan inte anslås. Det gör avkänning, om även det kan inte artikuleras. Denna aning av mer stor vara genljuder med vårt egna vara. Men, sedan vi är besatt med rationality och vetenskaplig förklaring, har vi blivit blinda till verklighet. Kanske kan verklighet endast förstås genom att använda både rationality och non-rationality. Vi har konstruerat vår verklighet för att förstärka rationality, och att bryta besegra non-rationality.
Vi har romanticized återgivningar av vad är non-rationell. I filma ram. Richard Moore är funnen skyldigt men tillåten att gå fritt. Men detta resultat uthärdades från den konstnärliga licensen av Hollywood. I den riktiga berättelsen av Anneliese Michel, som filma baseras från på, fanns det fyra folk på försök. Annelieses föräldrar och de två prästerna som utförde exorcismen. Alla var fann skyldiga och tjänade som fängelsestraff. Vi har ett samhälle som kan inte handla med sådan fenomen undantar till och med upphängningen av misstro som has råd med av litteratur, filmar, shows, Etc. Den enda tiden som vi betraktar non-rationality, är när den är romanticized och klädde är upp till palatable. Vi gillar inte för att störas av vad vi kan inte förstå på starten. Och sedan vi har kommits med upp under kupolen av rationalityöverenskommelse, är däri långt som väl.

Därför att precis vi inte kan fattningsförmågan, den inte betyder omgående dess inte verkligt. När vi lärer först av atoms i elementärt, kan vi inte se atoms och, yet vi accepterar dem som verkliga. Vi åtminstone hoppas att dess verkligt, därför att det är vad undervisas till oss, och därför att den gör faktiskt avkänning. För de, som blir slutligen forskare, kan de har faktiskt tillfället att observera atomen, som den är. När det kommer till andlighet som det blir mer invecklad, därför att vad vi canfattningsförmågan inte är ofta rationella även inom inrama av religionen (organiserat, hospitaliserat, kodifierat). Och yet oss kan argumentera att givet vår non-rationella överenskommelse av negro spiritual, det är möjligheten att vi väljer selektivt delarna, som är palatable till oss och förstärker vårt befruktningar och kast bort vad är motsatt. Ser vi vad vi ser, därför att det är bekräftelsen av våra egna befruktningar eller oss ser vad finns faktiskt det att se?

Det verkar som om, som samhälle fortskrider, folk lossar deras känslighet till detrationellt långt av danandeavkänning av världen. För modernity accepterades dessa mirakel och demoniska aktivitet gemensamt? Fick vi trött av den religiösa förklaringen för sådan fenomen som vi sökte för vetenskapliga förklaringar? Även med vetenskapliga förklaringar som är till något att säga att det stillbilden inte är andliga fenomen. Stilla I-funderare, har varje stillbilden denrationella avkänningen på arbete - ställa oss in på för att lindra på närvaroen av guden eller larma oss på närvaroen av jäkeln. Ligger häri vårt hopp som amidst den falska säkerheten som has råd med av rationality angående den andliga sfären, det finns stilla a långt som upptäcker sanningen. Det kan ta mycket mer arbete och försök för att undersöka utrymmena av möjligheten, även om inramat av religion. Det är möjligheten att alla befruktningar är möjligheten? Det finns så många saker i denna värld som kan inte förklaras. Stund`som rättvist tro' skulle räddning oss alla inre kval, det, skulle för att inte sitta väl med oss? Den enda tillflykten är till sökandensvar till vårt ifrågasätter och att avfärda ingenting? Och att hoppas, att den oss prenumererar till, är det som är riktig.

Hänvisar till:
Derrickson Scott. Exorcismen av den Emily ron. Sony Föreställa Digital Inc. 2005.
Soh Andrew K.L. Klassificera föreläser. Filosofi av religionen. Ateneo de Manila universitetar, Quezon stad, Philippines. Jun-Sept 2008.


Sänt till Herr Andrew KL Soh September 2008

Возможность… Реальность. Упование.
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo


«Бог и дьявол. Эти вещи или существуют или они не существуют. Мы совсем одни в этой жизни или не мы одни? Любая мысль удивительнейша. Я реально верю что этим трагизмом будет работа дьявола? Для того чтобы быть честен, я не знаю. Но я не могу отказать что по возможности.»
- Ликвидационный отчет Erin Bruner, Exorcism Эмили Роза

Я думаю поэтому cAm. I. Для Descartes, не было возможностью что он существовал. Оно было реально. Однако обратный: Я думаю… не намеревает я, может также быть поспорено. Я могу как раз случиться быть характером в романе сочинителя. Моей реальностью может также как раз быть выдвинутое сновидение, котор я имею пока wake up от. Я смог также быть figment someone else воображение. Something else «I» am по возможности чем я думаю cAm. I. Это же идет для бога и дьявола. Над курсом семестра, мы шли через обсуждения на существовании и суть бога и нас delved в различный проблемный возникать от ее: Бог существует? По возможности. Дьявол существует? По возможности. Эти 2 существования равн мощны? По возможности. По возможности что эти не фактическ не 2 существованиями а только одним? По возможности. Ангелы и демоны существуют для помощи бога и дьявола соответственно? По возможности. Эти существования реально взаимодействуют с людьми в сразу дороге, such as владение или зрения? По возможности. Мы испытываем плохие вещи из-за дьявола и его работа? По возможности. Мы испытываем и хорошее и неудачу разрешением Бога? По возможности. Благоволение восторжествует в конце? По возможности. Возможно мы получаем все справедливо? По возможности. Но возможно мы получаем вс-наши зачатия существования бога и природы и неправды evilness дьявола также. По возможности. Одна вещь, котор мы можем быть уверенн внутри что мы не знаем для уверенного. Правдой будет мы не знает. Мы думаем по возможности. Мы надеемся по возможности.

Неопределенность однако не сидит наилучшим образом с человеком. Мы естественно желаем знать… для того чтобы объяснить, принести то которое снаружи в себя. Мы делаем поэтому путем делать чувство из мира. В недавних столетиях мы изыскивали рациональные и логически объяснения к всему. В пленке, мы увидели как 2 перспективы: научн-медицинский и вероисповедн-духовный свет сарая на одном случае. Оба будут по возможности объяснения. В типе Кристиан старших клаччов средней школы Living, я был научен что чудеса следуют за законами природы. Мы обсуждали 7 чум от Ветхого завета. Научное и рациональное объяснение далось для каждого. Для реки Нила поворачивая в кровь, оно было потому что над ртом реки гора с минеральной почвой красного цвета богатые люди. Оно шло дождь и помыло вплоть до река делая им красный цвет и убивая living тварей в ем. Оно нерукотворно в что время было совершенно. Заключение от того урока было что бог работает с природой в всех, котор он делает. Так не по возможности что дьявол слишком, работает с будет `естественным' в нашей мир-эпилепсии и психоз-к дальнейшему его конец? Но этим аргументом будет в действительности ассигнование внешнего unto собственная личность. Ему можно также сказать что такие объяснения trivialize высочество чудес бога или уменьшают самоокапывание мира в зле. Явно рациональный подход можно использовать для того чтобы сделать ядровые аргументы и к возможности и невозможности. Возможно наше постоянн настояние на разумности и логике оставляет мы после того как оно повреждено и неспособно для того чтобы узнать правды принесенные от non-рациональных и non-логически середин. По возможности.

Этим вниканием будет реальность, принесено ли оно от рациональных или non-рациональных середин необходимо. Наши зачатия духовности сразу относят к нашим зачатиям на существовании. Если эти не точны после этого, то будет реальным рассказом реальности? До тех пор, все мы обсудили обе помощи укрепляем наши зачатия бога и выходим комната для сомнения и неопределенности. Все рациональные аргументы для существования и агенства бога отдыхают на a priori заявлении: Бог хорош - loving и доброжелательно. Это поистине по крайней мере для перспективы Кристиан. Без этой a priori придумки весь аргумент не держал бы. Не будет дороги быть рационально обязательно что a priori определение бога правильно. Это так потому что Numinous будет Mysterium, в что чувством так будет дьявол. В действительности мы настолько неуверенн что в juxtaposing дьявол и бог, блестнян на характеристиках Numinous смог в действительности быть тем из дьявола также. Хотя опытом будет supposedly недостаток, дьявол будет также awful, пересиливать, тремор-причинять, cEtc. Я буду уверенным R. Otto имел бы обсуждение опровергает это образо мыслей, но поистине должно сказать не по возможности.

Но возможно мы должны посмотреть Otto и опыт бога и дьявола в non-рациональной дороге. Otto talk about твар-ощупывание `.' Возможно это будет дорога пойти. Как-то оно известно что будет существование снаружи себя чей очень суть за нашими и чей существование нельзя присвоить. Оно делает чувство even if его нельзя артикулировать. Эта придумка большой быть resonates при наши. Но в виду того что мы преследованы с разумностью и научным объяснением мы были слепыми к реальности. Возможно реальность можно только понять использующ и разумность и non-разумность. Мы строили нашу реальность для того чтобы усилить разумность и break down non-разумность.
Мы имеем romanticized живописания non-рационально. В пленке, рамка. Ричард Moore счесно виновно но позволено погулять свободно. Но этот исход был принесен от художнической лицензии Hollywood. В поистине рассказе Anneliese Michel от пленка основана дальше, были 4 люд на пробе. Родители Anneliese, и 2 священника который выполнили exorcism. Все были счесны виновные и, котор служят предложения тюрьмы. Мы имеем общество не может общаться с такими явлениями за исключением через подвеса неверия позволянного словесностью, пленками, выставками, cEtc. The only time мы рассматриваем non-разумность когда она romanticized и одетьла до palatable. Мы не любим быть нарушенным мы не можем понять на onset. И в виду того что мы были принесены вверх под купол вникания разумности находит в той дороге также.

Как раз потому что мы не можем схватить оно немедленно не намеревается свое реальное. Когда мы сперва учим атомов в элементарном, мы не можем увидеть атомы and yet мы принимаем их как реально. По крайней мере мы надеемся что свое реальное потому что то учится к нам и потому что оно фактическ делает чувство. Для тех окончательн идут научными работниками, они могли фактическ иметь возможность наблюдать атомом по мере того как он. Когда оно приходит к spirituality, котор оно будет осложненн, потому что мы можем схватить не часто рационально даже внутри рамка вероисповедания (организовано, institutionalized, закодировано). And yet мы можем поспорить что после того как я дало наше non-рациональное вникание духовности, по возможности что мы селективно выбираем части которые palatable к нам и усиливаем наши зачатия и ход прочь противоположно. Мы видим мы видим потому что будет подтверждением наших собственных зачатий или мы видим должно фактическ увидеть?

Оно кажется что по мере того как общество развивает, населите свободно их чувствительность к non-рациональной дороге делать чувство из мира. Перед modernity, эти чудеса и demonic RABOTа общ были приняты? Мы получили утомленными вероисповедного объяснения для таких явлений мы изыскивали для научных объяснений? Даже с научными объяснениями должно сказать что все еще не будет духовными явлениями. Все еще я думаю, каждая одна тишина имеет non-рациональное чувство на работе - устанавливающ нас на легкость на присутсвии бога или предупреждающ нас на присутсвии дьявола. Здесь лежит наше упование между ложной определенностью позволянной разумностью относительно духовного realm, будет все еще дорога открыть правду. Оно может принять очень больше работу и усилия исследовать космосы возможности even when после того как оно обрамлено вероисповеданием. По возможности что все зачатия по возможности? Будут настолько много вещей в этом мире нельзя объяснить. Пока `как раз веря' сохранило бы нас вся внутренняя мука, оно не сидел наилучшим образом с нами? Единственный recourse должен изыскивать ответы к нашим вопросам, не увольняя ничего? И надеяться что одно мы подписывается к то поистине.

Справки:
Derrickson, Scott. Exorcism Эмили Роза. Sony Изображения Цифров Inc. 2005.
Soh, Андрю K.L. Лекция по типа. Общее соображение вероисповедания. Ateneo de Manila Университет, город Quezon, Philippines. Июн-CSept 2008.


Представлено к гу-н. Андрю килолитр Soh сентябрь 2008

Mogelijkheid… Werkelijkheid. Hoop.
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo


„God en de duivel. Deze dingen of bestaan of zij bestaan niet. Zijn zijn wij al alleen in dit leven of wij niet alleen? Één van beide gedachte is zich verbaast. Geloof ik werkelijk dat deze tragedie het werk van de duivel is? Om eerlijk te zijn, weet ik niet het. Maar ik kan ontkennen niet dat het.“ mogelijk is
- Het Sluiten van Bruner van Erin Verklaring, het Exorcisme van Emily Rose

Ik denk daarom ik ben. Voor Descartes, was het geen mogelijkheid dat hij bestond. Het was echt. Nochtans het omgekeerde: Ik denk… niet betekent ik ben, ook kan worden gedebatteerd. Ik kan enkel gebeuren een karakter in de roman van een schrijver te zijn. Mijn werkelijkheid kan ook enkel een uitgebreide droom zijn die ik nog heb gehad om te wekken van. Ik kon ook figment van iemand anders verbeelding zijn. Iets anders van „I“ am misschien dan wat ik denk ben ik. Het zelfde gaat voor God en de duivel. In de loop van het semester, zijn wij door besprekingen over het bestaan en de essentie van God gegaan en wij hebben in het diverse problematische het gevolg zijn van het gespeurd: Er bestaat God? Het is mogelijk. Bestaat de duivel? Het is mogelijk. Zijn deze twee wezens even krachtig? Het is mogelijk. Is het mogelijk dat deze echt niet twee wezens maar slechts één zijn? Het is mogelijk. Er bestaan engelen en demons om God en de respectievelijk duivel bij te staan? Het is mogelijk. Gaan deze wezens interactie aan werkelijk met mensen op een directe manier, zoals bezit of visies? Het is mogelijk. Ervaren wij slechte dingen wegens de duivel en zijn werk? Het is mogelijk. Ervaren wij zowel goede als slecht door het verlof van de God? Het is mogelijk. Zal de goodwill uiteindelijk zegevieren? Het is mogelijk. Misschien net hebben wij alles? Het is mogelijk. Maar misschien hebben wij alles-onze concepties van het bestaan en de aard van de God en eveneens verkeerde evilness van de duivel. Het is mogelijk. Het één ding wij zekere kunnen zijn binnen is dat wij niet zonder twijfel het weten. De waarheid is wij het weet niet. Wij denken het mogelijk is. Wij hopen het mogelijk is.

De onzekerheid nochtans zit niet goed met de mens. Wij wensen natuurlijk het te weten… om te verklaren, om dat te brengen die buiten in ons is. Wij doen dit door van de wereld steek te houden. In de recente eeuwen hebben wij naar rationele en logische verklaringen aan alles gestreefd. In de film, zagen wij hoe twee perspectieven: een wetenschappelijk-medisch en godsdienstig-geestelijk afgeworpen licht op één gebeurtenis. Allebei zijn mogelijke verklaringen. In hoge school Christelijke het Leven klasse, werd ik onderwezen dat de mirakelen de wetten van aard volgen. Wij bespraken de Zeven Plagen van het Oude Testament. Een wetenschappelijke en rationele verklaring werd gegeven voor elk. Voor de Rivier Nijl die bloed wordt, was het omdat boven de mond van de rivier een berg met minerale rijke rode grond is. Het regende en spoelde aan de rivier weg die het rood maakt en de levende schepselen daarin doodt. Het is wonderbaar in die zin dat de timing perfect was. De conclusie van die les was dat de werken van de God met aard alles bij elkaar hij. Zo is het mogelijk niet dat de duivel ook, werkt met wat `natuurlijk' in onze wereld-epilepsie en psychose-om zijn eind te bevorderen is? Maar dit argument is op zichzelf een krediet van externe unto zelf. Men kan ook zeggen dat dergelijke verklaringen de majesteit van de mirakelen van de God trivialize of de verschansing van de wereld in kwaad minimaliseren. Blijkbaar kan de rationele benadering worden gebruikt om correcte argumenten zowel naar mogelijkheid als onmogelijkheid te maken. Misschien het ons constant aandringen op rationaliteit en logica ons geschaad en onbekwaam verlaat om truths te erkennen geboren van nietrationele en nietlogische middelen. Het is mogelijk.

Dit begrip van wat werkelijkheid is, of het van rationele of nietrationele middelen wordt gedragen is essentieel. Onze concepties van de spiritual hebben direct op onze concepties op bestaan betrekking. Als deze niet nauwkeurig toen zijn wat het echte verhaal van werkelijkheid is? Tot dusver, alles hebben wij beide hulp verschansen ons onze concepties van God en bladerenruimte voor twijfel en onzekerheid besproken. Alle rationele argumenten voor het bestaan en het agentschap van God rusten op een a priori verklaring: De god is goed - houdend van en welwillend. Dit is waar op zijn minst voor het Christelijke perspectief. Zonder dit a priori begrip zou het gehele argument niet houden. Er is geen manier rationeel bepaald te zijn dat de a priori definitie van God correct is. Dit is zo omdat Numinous Mysterium is, in zoverre dat de betekenis zo de duivel is. In feite zijn wij zo onzeker dat in de juxtapositie van de duivel en de God, een blik bij de kenmerken van Numinous in feite kon zijn eveneens dat van de duivel. Hoewel de ervaring vermoedelijk negatief is, is de duivel ook vreselijk, het overweldigen, trilling-veroorzaakt, enz. Ik ben zeker R. Otto zou een bespreking hebben die deze trein van gedachte weerlegt, maar echt is wie moet zeggen het niet mogelijk.

Maar misschien zouden wij Otto en de ervaring moeten bekijken van God en de duivel op een nietrationele manier. Otto besprekingen over schepsel-voelt `.' Misschien is dit de manier te gaan. Op de een of andere manier is het geweten dat er het zijn buiten ons zijn wiens zeer essentie voorbij ons is en wiens bestaan niet kan worden toegewezen. Het houdt steek zelfs als het niet kan worden gearticuleerd. Dit begrip van het grotere zijn resoneert met onze het eigen zijn. Maar aangezien wij met rationaliteit en wetenschappelijke verklaring worden geobsedeerd zijn wij blind aan werkelijkheid geworden. Misschien kan zich de werkelijkheid slechts begrijpen gebruikend zowel rationaliteit als niet-rationaliteit. Wij hebben onze werkelijkheid geconstrueerd om rationaliteit te versterken en niet-rationaliteit op te splitsen.
Wij hebben romanticized depictions van wat nietrationeel is. In de film, Fr. Richard Moore wordt gevonden schuldig maar gevonden om vrij te lopen. Maar dit resultaat werd gedragen van de artistieke vergunning van Hollywood. In het ware verhaal van Anneliese Michel waarvan de film gebaseerd is op, waren er vier mensen op proef. De ouders van Anneliese, en de twee priesters die het exorcisme uitvoerden. Allen waren gevonden schuldige en gediende gevangeniszinnen. Wij hebben de maatschappij die dergelijke fenomenen behalve door de opschorting van disbelief niet kan behandelen die door literatuur, films, shows, enz. wordt veroorloofd. De enige tijd die wij de niet-rationaliteit is hebben nagedacht wanneer het is romanticized en kleedde zich tot smakelijk is. Wij houden niet van door wat worden gestoord wij bij het begin niet kunnen begrijpen. En aangezien wij onder de koepel van rationaliteit begrip zijn eveneens op die manier zijn grootgebracht.

Enkel omdat wij niet kunnen begrijpen betekent het onmiddellijk zijn niet echt niet. Wanneer wij eerst van atomen in elementair leren, kunnen wij geen atomen zien en toch keuren wij hen goed echt. Minstens hopen wij dat zijn echt omdat dat is wat aan ons wordt onderwezen en omdat het eigenlijk steek houdt. Voor die die uiteindelijk wetenschappers worden, zouden zij de kans eigenlijk kunnen hebben om het atoom waar te nemen zoals het is. Wanneer het over spirituality komt wordt het ingewikkelder, omdat wat wij kunnen begrijpen vaak niet rationeel zelfs binnen het kader van godsdienst (georganiseerd, geïnstitutionaliseerdo, gecodeerd) is. En toch kunnen wij debatteren dat gegeven ons nietrationeel begrip van de spiritual, het mogelijk is dat wij de selectief delen die aan ons smakelijk zijn kiezen en onze concepties en wegwerp versterken wat tegengesteld is. Zien wij wat wij zien omdat het bevestiging van onze eigen concepties is of wij wat eigenlijk zien daar moet zien?

Het blijkt dat als maatschappij vordert, mensen los hun gevoeligheid aan de nietrationele manier om van de wereld steek te houden. Vóór moderne toestand, werden deze mirakelen en duivelse activiteit algemeen goedgekeurd? Vermoeid werden wij van de godsdienstige verklaring voor dergelijke fenomenen dienaar wij voor wetenschappelijke verklaringen streefden? Zelfs met wetenschappelijke verklaringen die moet zeggen dat het nog geen geestelijke fenomenen is. Nog denk ik, heeft elke één nog de nietrationele betekenis bij werk dat - ons plaatst bij gemak bij de aanwezigheid van God of ons het alarmeert bij de aanwezigheid van de duivel. Ligt hierin onze hoop dat in het midden van de valse zekerheid die door rationaliteit betreffende het geestelijke koninkrijk wordt veroorloofd, er nog een manier is om de waarheid te ontdekken. Het kan veel meer werk en inspanning nemen om de ruimten van mogelijkheid te onderzoeken zelfs wanneer ontworpen door godsdienst. Het is mogelijk dat alle concepties mogelijk zijn? Er zijn zo vele dingen in deze wereld die niet kan worden verklaard. Terwijl `die enkel' ons al binnenangst zou bewaren gelooft, het niet goed met ons zou zitten? De enige toevlucht moet naar antwoorden aan onze vragen streven, verwerpend niets? En hopend dat wij intekenen aan dat is die waar is.

Verwijzingen:
Derrickson, Scott. Het exorcisme van Emily Rose. Digitaal Inc. van de Beelden van Sony. 2005.
Soh, Andrew K.L. De Lezing van de klasse. Filosofie van Godsdienst. De Universiteit van Ateneo DE Manilla, Quezon Stad, Filippijnen. Jun-sept. 2008.


Voorgelegd aan M. Andrew KL Soh September 2008

إمكانية… حقيقة. أمل.
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo


"إلهة والشيطانة. يتواجد هذا أشياء إمّا أو هم لا يتواجدون. نكون نحن جميعا بانفراد في هذا حياة أو ليس نحن بانفراد? إمّا فكرة مذهلة. أنا حقّا أصدق أنّ هذا مأساة العمل من الشيطانة? أن يكون صادقة, لا يعرف أنا. غير أنّ أنا يستطيع لا ينكر أنّ هو يمكن."
- [إرين] [برونر] يغلق بيان, [إإكسورسسم] من [إميلي] [روس]

أنا أفكّر لذلك أنا. ل [دسكرتس], [ب] هو لم إمكانية أنّ هو تواجد. هو كان حقيقيّة. مهما العكس: لا يعني أنا أفكّر… أنا, يستطيع أيضا كنت جادلت. أنا يمكن فقط حدثت أن يكون رمز في كاتبة رواية. حقيقتي يمكن أيضا فقط كنت حلم موسّعة أنا أتلقّى بعد أن يفيق من. أنا استطاع أيضا كنت شئ ملفّق من [سميون لس'س] تخيل. "أنا" قبل الظّهر من المحتمل [سمثينغ لس] من ماذا أنا أفكّر أنا. يذهب ال نفس لإلهة والشيطانة. على المسلك من النصف سنة, قد ذهب نحن من خلال نقاشات على الوجود وجوهر من إلهة ونحن قد نقّب داخل المختلفة معضّلة ينشأ من هو: إلهة يتواجد? هو يمكن. الشيطانة يتواجد? هو يمكن. يكونون هذا اثنان كائنات بالتّساوي قوّيّة? هو يمكن. يكون هو يمكن أنّ ليس هذا واقعيّا اثنان كائن غير أنّ فقط واحدة? هو يمكن. ملاكات وشيطانات يتواجدون أن يساعد إلهة والشيطانة على التّوالي? هو يمكن. هذا كائن حقّا يتفاعلون مع أناس في طريق مباشرة, مثل امتلاك أو رؤيات? هو يمكن. نحن نختبر أشياء سيّئة بسبب الشيطانة وخاصّتي عمل? هو يمكن. نحن نختبر على حدّ سواء الجيّدة والسيّئ ب [غد] إذن? هو يمكن. إرادة سيبتهج في النهاية? هو يمكن. ربّما [هف جت] نحن كلّ شيء بشكل صحيح? هو يمكن. غير أنّ ربّما [هف جت] نحن [إفرثينغ-وور] تصاميم من إلهة وجود وطبيعة والشيطانة [إفيلنسّ] خطأ أيضا. هو يمكن. الواحدة شيء نحن يستطيع كنت مؤكّدة داخل أنّ لا يعرف نحن ل يوقن. الحقيقة نحن لا يعرف. نحن نفكّر هو يمكن. نحن نأمل هو يمكن.

لا يجلس شك مهما جيّدا مع رجل. يعرف نحن بشكل طبيعيّ رغبة إلى… أن يفسّر, أن يحضر أنّ أيّ يكون في الخارج داخل بنفسي. نحن نتمّ لذلك ب يجعل إحساس من العالم. في القرون أخيرة يبحث نحن يتلقّى يكون منطقيّة وشروح منطقيّة إلى كلّ شيء. في الفيلم, رأى نحن كيف اثنان [برسبكتيفس]: [سكينتيفيك-مديكل] و[رليجووس-سبيريتثل] حظيرة ضوء على واحدة حادث. كلا يمكن شروح. في مدرسة ثانويّة صنف مسيحية حيّة, علمت أنا كان أنّ معجزات يتبعون ال [لو وف نتثر]. نحن كان تناقشنا السبعة طواعين من ال [ألد تستمنت]. علميّة وأعطيت شرح منطقيّة كان ل كلّ. للنهر نيل يلتفت داخل دم, كان هو لأنّ فوق الفم من النهر يكون جبل مع تربة معدنيّة غنيّة حمراء. هو أمطر وغسل إلى أسفل إلى النهر يجعل هو أحمر ويقتل المخاليق حيّة في هو. هو خارقة داخل أنّ كان التوقيت كاملة. كان الاستنتاج من أنّ دروس أنّ إلهة يعمل مع طبيعة في كلّ هو يتمّ. هكذا ليس هو يمكن أنّ يعمل الشيطانة أيضا, مع ماذا يكون `طبيعيّة' في [وورلد-بيلبسي] نا و [بسشسس-تو] بعيد نهايته? غير أنّ هذا حجة في بنفسي مخصص من الخارجيّة حتّى النفس. هو يستطيع أيضا كنت قلت أنّ [تريفيليز] هذا شروح العظمة من إلهة معجزات أو يقلّد التطويق بخندق من العالم في شر. ظاهريّا المقاربة منطقيّة يستطيع كنت استعملت أن يجعل حجات صحيحة على حدّ سواء نحو إمكانية وإستحالة. ربّما يتركنا إلحاحنا ثابتة على عقلانية ومنطق ينقص ويعجز أن يميّز الحقائق [بورن] من [نون-رأيشنل] و [منس] [نون-لوجكل]. هو يمكن.

هذا تفهم من ماذا يكون حقيقة, ما إذا حملت هو من منطقيّة أو [منس] [نون-رأيشنل] أساسيّة. يرتبط تصاميمنا من الأنشودة دينيّة مباشرة إلى تصاميمنا على وجود. إن هذا ليسوا دقيقة بعد ذلك ماذا يكون القصة حقيقيّة حقيقة? [س فر], كلّ شيء قد تناقش نحن كلا مساعدات يطوّق تصاميمنا الإلهة ويترك غرفة لشك وشك. يستريح كلّ حجات منطقيّة للوجود ووكالة الإلهة على بيان بديهيّة: إلهة جيّدة - ودود وخيّرة. هذا يصحّ على الأقلّ للمنظورة مسيحية. دون هذا فكرة بديهيّة لم يمسك الحجة كاملة. هناك ما من طريق أن يكون [رأيشنلّي] مؤكّدة أنّ التعريف بديهيّ إلهة يصحّح. هذا هكذا لأنّ [نومينووس] يكون [مستريوم], داخل أنّ إحساس هكذا الشيطانة. [إين فكت] نحن هكذا غير متأكّد أنّ في يضع الشيطانة وإلهة, لمح في الصفة من [نومينووس] استطاع [إين فكت] كنت أنّ من الشيطانة أيضا. رغم أنّ الخبرة يكون بافتراض أحفور سلبيّ, الشيطانة أيضا مروّعة, يغلب, [ترمور-كوسنغ], [إتك.]. أنا يوقن [ر.]. أوتو تلقّى نقاشة أيّ يدحض هذا قافلة تموين الفكرة, غير أنّ حقّا الذي يكون أن يقول ليس هو يمكن.

غير أنّ ربّما نحن سوفت نظرت في أوتو والخبرة من إلهة والشيطانة في طريق [نون-رأيشنل]. أوتو [تلك بووت] `[كرتثر-فيلينغ].' ربّما هذا الطريق أن يذهب. بطريقة ما عرفت هو أنّ هناك كائن في الخارج من بنفسي الذي جدّا جوهر يكون إلى ما بعد نا خاصّة والذي وجود يستطيع لا يكون خصّصت. هو يجعل إحساس [إفن يف] هو يستطيع لا يكون مفصلت. يرنّ هذا فكرة من عظيمة يكون مع نا خاصّة يكون. غير أنّ بما أنّ نحن يكون استحوذت مع عقلانية وشرح علميّة قد أصبح نحن عمياء إلى حقيقة. ربّما حقيقة يستطيع فقط كنت فهمت يستعمل على حدّ سواء عقلانية و [نون-رأيشنليتي]. اختلّت نحن قد بنينا حقيقتنا أن يعزّز عقلانية وأن [نون-رأيشنليتي].
نحن أضفى أوصاف من ماذا يكون [نون-رأيشنل]. في الفيلم, [فر.]. أسّست ريتشارد مور مذنبة غير أنّ سمحت أن يمشي مجّانا. غير أنّ حملت هذا نتيجة كان من الرخصة فنّيّة هوليوود. في ال يصحّ قصة [أنّليس] [ميشل] من أيّ الفيلم يكون أسّست فوق, كان هناك أربعة الناس على محاكمة. [أنّليس] والدات, والاثنان كاهن الذي أنجز التعويذة. أسّست كلّ كان مذنبة ويخدم سجن جمل. نحن نتلقّى مجتمعة أنّ يستطيع لا يعالج مع هذا [فنومنوم] ماعدا من خلال التعليق الإنكار يمكن بأدب, أفلام, أعراض, [إتك.]. [ث ونلي تيم] يعتبر نحن [نون-رأيشنليتي] عندما هو يكون أضفى وارتدى حتّى يكون سائغة. نحن لا نحبّ أن يكون أزعجت ب ماذا نحن يستطيع لا يفهم في البداية. وبما أنّ نحن يتلقّى يكون أحضرت فوق تحت القبة من عقلانية تفهم في أنّ طريق أيضا.

فقط لأنّ نحن يستطيع لا يمسك لا يعني هو فورا ه لا حقيقيّة. عندما يعلم نحن أولى من ذرة في أوّليّة, نحن يستطيع لا يرى ذرة [أند ت] نحن نقبلهم بما أنّ حقيقيّة. على الأقلّ يأمل نحن أنّ ه حقيقيّة لأنّ أنّ يكون ماذا يكون يكون علمت إلى نا ولأنّ هو واقعيّا يجعل إحساس. ل أنّ أنّ أخيرا يصبح عالمات, هم أمكن واقعيّا يتلقّى الفرصة أن يلاحظ الذرة بما أنّ هو يكون. عندما يأتي هو إلى روحانية هو يصبح أكثر معقّدة, لأنّ ماذا نحن يستطيع أمسكت ليس غالبا منطقيّة حتّى ضمن الإطار الدين (ينظّم, يؤسّس, يرمّز). [أند ت] نحن يستطيع جادلت أنّ يعطي تفهمنا [نون-رأيشنل] من الأنشودة دينيّة, هو يمكن أنّ يختار نحن [سلكتيفلي] الأجزاء أيّ يكون سائغة إلى نا ويعزّز نا تصاميم ورمي بعيدا ماذا يكون معاكسة. نحن نرى ماذا نحن نرى لأنّ هو يكون تأكيد من نا خاصّة تصاميم أو نحن يرى ماذا يكون واقعيّا هناك أن يرى?

عمّرت هو يظهر أنّ بما أنّ مجتمعة يتقدّم, مطلقا حساسيتهم إلى الطريق [نون-رأيشنل] من يجعل إحساس من العالم. قبل [مودرنيتي], هذا قبلت معجزات ونشاط [دمونيك] كان عادة? نحن حصلنا تعبة من الشرح دينيّة ل هذا [فنومنوم] أنّ نحن بحثنا لشروح علميّة? حتّى مع شروح علميّة الذي يكون أن يقول أنّ ليس هو بعد [فنومنوم] روحانيّة. بعد يفكّر أنا, [إش ون] بعد يتلقّى الإحساس [نون-رأيشنل] في عمل - يثبتنا في سهولة في الوجود الإلهة أو ينبّهنا في الوجود من الشيطانة. ضمنا يكذب أملنا أنّ في الحقيقة زائفة أمكن بعقلانية بخصوص المجال مملكة روحانيّة, هناك بعد طريق أن يكتشف الحقيقة. هو يمكن أخذت كثير كثير عمل وجهد أن يستكشف الفراغات الإمكانية [إفن وهن] يشكّل بدين. هو يمكن أنّ كلّ تصاميم يمكن? هناك هكذا كثير أشياء في هذا عالم أنّ يستطيع لا يكون فسّرت. لم يجلس بينما `فقط يصدق' أنقذنا [ألّ ث] كرب داخليّة, هو جيّدا مع نا? الاستعانة وحيد أن يبحث جوابات إلى أسئلتنا, يصرف لاشيء? ويأمل أنّ يكتتب الواحدة نحن إلى أنّ أيّ يكون يصحّ.

مراجع:
[درّيكسن], سكوت. [إإكسورسسم] من [إميلي] [روس]. سوني [بيكتثرس] [ديجتل] [إينك.] 2005.
[سه], أندرو [ك.ل.]. صنف محاضرة. فلسفة الدين. [أتنيو] [د] مانيلاّ جامعة, [قوزون] مدينة, فليبين. [جون-سبت] 2008.


يقدّم إلى [مر.]. أندرو [كل] [سه] سبتمبر - أيلول 2008

The Crossroads of Civilization Tripartite Exhibit at the Ayala Museum was very interesting and definitely one of a kind. Just a few days before classes begun, I was able to watch part of a documentary by the Probe Team on the gold treasures of the Philippines. Most of the items in the Gold of Ancestors Exhibit were featured there. The exhibit was arranged according to the life theme… birth, life and then death. I was particularly fascinated by two types of objects: the chastity covers and the diadems.

The gold chastity covers were triangular in shape although it was inverted. The top of the triangle had the facility for it to be placed on a string. It had beautiful repousse design. The design was mainly of swirls and circles. Had the item not been identifies as a chastity cover, I would have thought it was the center of an amulet. It was obviously not created or worn to be hidden. What interests me however is that, there is already this concept of protecting chastity in pre-Christian times, and that this value warranted such importance that a gold ornament would be created to announce a woman’s purity. I say this because the chastity cover did not look like it could in fact protect a woman from a man’s misplaced advances. It was more for show or ceremony rather than practical use. It is intriguing to me, who was born at a time where clothes are supposed to protect our modesty that maybe this concept of purity associated with the west may not have been foreign at all. It may have in fact already been present albeit in a different form.

Unlike the chastity covers which were supposedly used by the living, the diadems were ornamentation buried with the dead. Diadems were headbands of sorts. Those in the collection were simple and did not have much repousse detail, Instead the design was of woven gold as in a basket and of bent gold. According to our guide, it depicted the status of the dead person. While I knew our ancestors probably had some sort of head ornamentation, I could not have imagined it to be something crown-like. The diadems on display reminded me of drawings of Queen Guinevere of Camelot normally wearing a diadem. Unfortunately we have nothing to lead us to believe that diadems were used in everyday life. I was still struck by its similarity.

The Embroidered Multiples Exhibit is also part of the Crossroads of Civilization Tripartite Exhibit. The item which caught my attention was the embroidered Chinese silk men’s drawstring trousers called sayasaya on loan from the Netherlands. The trousers shown were dark blue with light blue or white embroidery at the legs hem and at the opening of its pockets. It depicted leaves, flowers and dragons reminiscent of Chinese designs. It wasn’t a very highly constructed piece of clothing in the sense that it is like the modern form fitting men’s pants. This type of clothing is not something I see being sold as traditional Filipino costume in stores. It seems our traditional clothing for men is either the barong paired with slacks or the camisa paired with rolled up pants (suggestive of a farmer’s costume). These silk trousers show that there is a wealth of divergence in traditional Filipino male fashion which will probably never go mainstream.

It is fantastic that the Ayala Museum has continued in its work over the past 50 years. It appears that with the support of various private entities it will continue to do so. The Embroidered Multiples exhibit for example was embarked with support from companies Unilever, Shell and Philips. I am sure that the Ayala Museum has other corporate supporters. Monique Perrot-Lanaud’s article “Heritage: Everyone’s Business” identifies businesses and the individuals behind it as prime movers in the heritage scene. In the Philippines, these same heads of business are the private owners of many heritage pieces. Much of the gold pieces in the Gold of Ancestors collection have been with the family of the now-deceased National Artist and architect Leonardo Locsin who have been waiting for 25 years for the right conditions to unveil this treasure. Half of the items on display in the Embroidered Multiples collection is privately owned by Rina Ortiz. Heritage belongs to everyone, hopefully with the example of these private collectors more will be motivated to share their collections and on the flip side those who appreciate such heritage will be motivated to demand access to heritage which has been kept hidden.


This was a paper for my Cultural Heritage class with Dr. Zialcita submitted last July 2008.

Une visite au musée d'Ayala
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Le carrefour de l'objet exposé tripartite de civilisation au musée d'Ayala était très intéressant et certainement un d'une sorte. Juste quelques jours devant des classes commencées, je pouvais observer une partie d'un documentaire par l'équipe de sonde sur les trésors d'or des Philippines. La plupart des articles dans l'or de l'objet exposé d'ancêtres ont été décrites là. L'objet exposé a été arrangé selon la naissance, la vie et puis la mort de thème de la vie…. J'ai été en particulier fasciné par deux types d'objets : les couvertures de chasteté et les diadèmes.

Les couvertures de chasteté d'or étaient triangulaires dans la forme bien qu'elle ait été inversée. Le dessus de la triangle a eu le service pour qu'il soit placé sur une corde. Il a eu la belle conception de repousse. La conception était principalement des remous et des cercles. A eu l'article non été identifie comme couverture de chasteté, j'aurait pensé que c'était le centre d'une amulette. Il n'a pas été évidemment créé ou n'a pas été porté pour être caché. Ce qui m'intéresse cependant est que, il y a déjà ce concept de chasteté protectrice en temps de pré-Chrétien, et que cette valeur a justifié une telle importance qu'un ornement d'or serait créé pour annoncer la pureté d'une femme. Je dis ceci parce que la couverture de chasteté n'a pas regardé comme elle pourrait en fait protéger une femme contre les avances mal placées d'un homme. C'était plus pour l'exposition ou la cérémonie plutôt qu'utilisation pratique. Il est intrigant à moi, qui est né à la fois où des vêtements sont censés protéger notre modestie que peut-être ce concept de la pureté lié à l'ouest a pu ne pas avoir été étranger du tout. Il a pu avoir en fait déjà été présent quoique sous une forme différente.

À la différence des couvertures de chasteté qui ont été censément employées par la vie, les diadèmes étaient ornement enterré avec les morts. Les diadèmes étaient des bandeaux des sortes. Ceux dans la collection étaient simples et n'ont pas eu beaucoup de détail de repousse, au lieu de cela la conception était d'or tissé comme dans un panier et d'or coudé. Selon notre guide, il a dépeint le statut de la personne morte. Tandis que je savais nos ancêtres ont probablement eu une certaine sorte d'ornement principal, je ne pourraient pas l'avoir imaginée pour être quelque chose couronne-comme. Les diadèmes sur l'affichage m'ont rappelé les schémas de la Reine Guinevere de Camelot portant normalement un diadème. Malheureusement nous n'avons rien à nous mener à croire que des diadèmes ont été employés dans la vie quotidienne. J'étais encore frappé par sa similitude.

L'objet exposé brodé de multiples est également une partie du carrefour de l'objet exposé tripartite de civilisation. L'article qui a attrapé mon attention était le pantalon du cordon des hommes en soie chinois brodés appelé le sayasaya sur le prêt des Pays Bas. Le pantalon montré était bleu-foncé avec la broderie bleu-clair ou blanche au bord de jambes et à l'ouverture de ses poches. Il a dépeint des feuilles, des fleurs et des dragons réminiscents des conceptions chinoises. Ce n'était pas un morceau d'habillement très fortement construit du sens qu'il est comme le pantalon des hommes convenables de forme moderne. Ce type d'habillement n'est pas quelque chose que je vois être vendu sous le nom de costume philippin traditionnel dans les magasins. Il semble que notre habillement traditionnel pour les hommes est ou le barong appareillé avec des mous ou le camisa appareillé avec enroulé halète (suggestif du costume d'un fermier). Ces pantalon en soie prouve qu'il y a une richesse de divergence de mode masculine philippine traditionnelle ce qui n'ira probablement jamais.

Il est fantastique que le musée d'Ayala ait continué dans son travail au cours des 50 dernières années. Il apparaît cela avec l'appui de diverses entités privées qu'il continuera à faire ainsi. L'objet exposé brodé de multiples par exemple a été embarqué avec l'appui du monolevier, du Shell et du Philips de compagnies. Je suis sûr que le musée d'Ayala a d'autres défenseurs de corporation. Héritage d'article de Monique Perrot-Lanaud « : Chacun des affaires » identifie des entreprises et les individus derrière lui comme moteurs dans la scène d'héritage. Aux Philippines, ces mêmes chefs des affaires sont les propriétaires privées de beaucoup de morceaux d'héritage. Une grande partie des morceaux d'or dans l'or de la collection d'ancêtres ont été avec la famille de l'artiste et de l'architecte nationaux maintenant-décédés Leonardo Locsin qui avaient attendu 25 ans pour que les bonnes conditions dévoilent ce trésor. La moitié des articles sur l'affichage dans la collection brodée de multiples est en privé possédée par Rina Ortiz. L'héritage appartient à chacun, si tout va bien avec l'exemple de ces collecteurs privés davantage sera motivé pour partager leurs collections et du côté de chiquenaude ceux qui apprécient un tel héritage seront motivés pour exiger l'accès à l'héritage qui a été maintenu caché.


C'était un papier pour ma classe d'acquis culturel avec le Dr. Zialcita a soumis le juillet 2008 dernier.

Una visita al museo de Ayala
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
La encrucijada del objeto expuesto tripartito de la civilización en el museo de Ayala era muy interesante y definitivamente una de una clase. Apenas algunos días antes de las clases comenzadas, podía mirar la parte de un documentary por el equipo de la punta de prueba en los tesoros del oro de las Filipinas. La mayor parte de los artículos en el oro del objeto expuesto de los antepasados fueron ofrecidos allí. El objeto expuesto fue arreglado según el nacimiento, la vida y entonces la muerte del tema de la vida…. Dos tipos de objetos me fasciné particularmente: las cubiertas del chastity y los diadems.

Las cubiertas del chastity del oro eran triangulares en forma aunque fue invertida. La tapa del triángulo tenía la facilidad para que sea colocada en una secuencia. Tenía diseño hermoso del repousse. El diseño estaba principalmente de remolinos y de círculos. Tenía el artículo no sido identifica como cubierta del chastity, yo habría pensado que era el centro de un amulet. No fue creado ni fue usado obviamente para ser ocultado. Qué me interesa sin embargo es que, hay ya este concepto del chastity de protección en tiempos del pre-Cristiano, y que este valor autorizó tal importancia que un ornamento del oro sería creado para anunciar la pureza de una mujer. Digo esto porque la cubierta del chastity no miraba como podría de hecho proteger a una mujer contra los avances colocados mal de un hombre. Era más para la demostración o la ceremonia más bien que uso práctico. Es intrigante a mí, que nació a la vez donde las ropas se suponen para proteger nuestra modestia que quizá este concepto de la pureza asociado al oeste pudo no haber sido extranjero en todos. Pudo de hecho ya haber estado presente no obstante en una diversa forma.

Desemejante de las cubiertas del chastity que supuesto fueron utilizadas por la vida, los diadems eran ornamentation enterrado con los muertos. Diadems era vendas de clases. Ésos en la colección eran simples y no tenían mucho detalle del repousse, en lugar el diseño estaba de oro tejido como en una cesta y de oro doblado. Según nuestra guía, representó el estado de la persona muerta. Mientras que sabía nuestros antepasados tenían probablemente cierta clase de ornamentation principal, yo no habrían podido imaginarla para ser algo corona-como. Los diadems en la exhibición me recordaron dibujos de la reina Guinevere de Camelot que usaba normalmente un diadem. Desafortunadamente no tenemos nada conducirnos a creer que los diadems fueron utilizados en vida diaria. Su semejanza me todavía pulsé.

El objeto expuesto bordado de los múltiplos es también parte de la encrucijada del objeto expuesto tripartito de la civilización. El artículo que cogió mi atención era los pantalones del lazo de los hombres de seda chinos bordados llamados sayasaya en préstamo de los Países Bajos. Los pantalones demostrados eran azul marino con bordado azul claro o blanco en el dobladillo de las piernas y en la abertura de sus bolsillos. Representó las hojas, las flores y los dragones evocadores de diseños chinos. No era un pedazo muy altamente construido de arropar en el sentido que es como los pantalones de los hombres apropiados de la forma moderna. Este tipo de ropa no es algo que veo la venta como traje filipino tradicional en almacenes. Se parece que nuestra ropa tradicional para los hombres es o el barong apareado con las holguras o el camisa apareado con rodado para arriba jadeó (sugestivo del traje de un granjero). Estos pantalones de seda demuestran que hay una abundancia de la divergencia en la manera masculina filipina tradicional cuál probablemente nunca irá corriente principal.

Es fantástico que el museo de Ayala ha continuado en su trabajo sobre los últimos 50 años. Aparece eso con la ayuda de varias entidades privadas que continuará haciendo tan. El objeto expuesto bordado de los múltiplos por ejemplo fue emprendido la ayuda de la palanca de selección, de Shell y de Philips de las compañías. Soy seguro que el museo de Ayala tiene otros partidarios corporativos. Herencia del artículo de Monique Perrot-Lanaud “: Cada uno negocio” identifica a negocios y a individuos detrás de él como motores primeros en la escena de la herencia. En las Filipinas, estos mismos jefes del negocio son los dueños privados de muchos pedazos de la herencia. Mucho de los pedazos del oro en el oro de la colección de los antepasados ha estado con la familia del artista y del arquitecto nacionales ahora-difuntos Leonardo Locsin que han estado esperando 25 años para que las condiciones apropiadas revelen este tesoro. La mitad de los artículos en la exhibición en la colección bordada de los múltiplos es poseída privado por Rina Ortiz. La herencia pertenece a cada uno, esperanzadamente con el ejemplo de estos colectores privados será motivado más para compartir sus colecciones y en el lado del tirón motivarán los que aprecian tal herencia para exigir el acceso a la herencia que se ha mantenido ocultada.


Esto era un papel para mi clase del patrimonio cultural con el Dr. Zialcita sometió el pasado julio de 2008.

Una chiamata al museo di Ayala
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
La strada trasversale dell'esposizione tripartita di civilizzazione al museo di Ayala era molto interessante e definitivamente una di un genere. Appena alcuni giorni prima dei codici categoria cominciati, potevo guardare la parte di un documentary dalla squadra della sonda sui tesori dell'oro delle Filippine. La maggior parte degli articoli nell'oro dell'esposizione degli antenati sono stati descritti là. L'esposizione è stata organizzata secondo la nascita, la vita ed allora la morte di tema di vita…. Sono stato affascinato specialmente da due tipi di oggetti: coperture di chastity e i diadems.

Le coperture di chastity dell'oro erano triangolari nella figura anche se è stata invertita. La parte superiore del triangolo gli ha avuta la funzione affinchè sia disposta su una stringa. Ha avuto disegno bello del repousse. Il disegno era pricipalmente dei turbinii e dei cerchi. Ha avuto l'articolo non stato identifica come copertura di chastity, io avrebbe pensato che fosse il centro di un amulet. Ovviamente non è stato generato o non portato stato per essere nascosto. Che cosa lo interessa tuttavia è che, ci è già questo concetto di chastity di protezione nei tempi del pre-Cristiano e che questo valore ha garantito tale importanza che un ornamento dell'oro sarebbe generato per annunciare la purezza della donna. Dico questo perché la copertura di chastity non ha osservato come potrebbe in effetti proteggere una donna dagli avanzamenti malriposti dell'uomo. Era più per l'esposizione o la cerimonia piuttosto che uso pratico. È intrigante a me, che è stato sopportato alla volta dove i vestiti sono supposti per proteggere il nostro modesty che forse questo concetto della purezza connesso con l'ovest non può essere straniero affatto. Può in effetti già essere presente anche se in una forma differente.

Diverso delle coperture di chastity che presunto sono state usate dalla vita, i diadems erano ornamentation sepolto con i morti. Diadems era fasce delle specie. Quelli nell'accumulazione erano semplici e non hanno avuti molto particolare del repousse, invece il disegno era di oro tessuto come in un cestino e di oro piegato. Secondo la nostra guida, ha descritto la condizione della persona guasto. Mentre ho saputo i nostri antenati probabilmente hanno avuti certa specie di ornamentation capo, io non potrebbero immaginarli per essere qualcosa parte-come. I diadems su esposizione mi hanno ricordato delle illustrazioni della regina Guinevere di Camelot che porta normalmente un diadem. Purtroppo non abbiamo niente condurli credere che i diadems siano stati usati nella vita di tutti i giorni. Ancora sono stato colpito dalla relativa somiglianza.

L'esposizione ricamata di multipli fa parte inoltre della strada trasversale dell'esposizione tripartita di civilizzazione. L'articolo che ha interferito la mia attenzione era i pantaloni cinesi del drawstring degli uomini di seta ricamati denominati sayasaya sul prestito dai Paesi Bassi. I pantaloni indicati erano blu scuro con ricamo blu-chiaro o bianco al bordo dei piedini ed all'apertura delle relative tasche. Ha descritto i fogli, i fiori ed i draghi rievocativi dei disegni cinesi. Non era una parte di coprire molto altamente costruita del senso che è come i pantaloni degli uomini adatti della forma moderna. Questo tipo di vestiti non è qualcosa che veda essere venduto sotto il nome di costume Filipino tradizionale in depositi. Sembra che i nostri vestiti tradizionali per gli uomini sono o il barong accoppiato con gli allentamenti o il camisa accoppiato con rotolato in su ansima (indicativo del costume del coltivatore). Questi pantaloni di seta indicano che ci è una ricchezza di divergenza di modo maschio Filipino tradizionale quale non andrà probabilmente mai corrente principale.

È fantastico che il museo di Ayala è continuato nel relativo lavoro in questi ultimi 50 anni. Compare quello con il supporto di varie entità che riservate continuerà a fare così. L'esposizione ricamata di multipli per esempio è stata imbarcata con supporto dalla leva di regolazione, da Shell e da Philips delle aziende. Sono sicuro che il museo di Ayala ha altri sostenitori corporativi. Eredità dell'articolo del Monique Perrot-Lanaud “: Tutto il commercio„ identifica i commerci e gli individui dietro esso come motori primi nella scena di eredità. Nelle Filippine, queste stesse teste del commercio sono i proprietari riservati di molte parti di eredità. Gran parte delle parti dell'oro nell'oro dell'accumulazione degli antenati è stata con la famiglia dell'artista e dell'architetto nazionali ora-defunti Leonardo Locsin che stanno aspettando 25 anni affinchè le condizioni buone rivelassero questo tesoro. La metà degli articoli su esposizione nell'accumulazione ricamata di multipli è posseduta privatamente da Rina Ortiz. L'eredità appartiene a tutto, eventualmente con l'esempio di questi collettori riservati di più sarà motivato per ripartire le loro collezioni e dal lato di vibrazione coloro che apprezza tale eredità saranno motivati per richiedere l'accesso all'eredità che è stata mantenuta nascosta.


Ciò era una carta per il mio codice categoria di eredità culturale con il Dott. Zialcita ha presentato il luglio 2008 scorso.

Ein Besuch zum Ayala Museum
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Die Querstraße Zivilisation der Dreierausstellung am Ayala Museum war sehr interessant und definitiv eins einer Art. Gerade einige Tage vor den Kategorien, die angefangen wurden, war ich in der Lage, Teil eines Dokumentarfilms durch die Prüfspitze Mannschaft auf den Goldschätzen der Philippinen aufzupassen. Die meisten Einzelteilen im Gold der Vorfahren Ausstellung wurden dort gekennzeichnet. Die Ausstellung wurde entsprechend der Lebenthema… Geburt, -leben und dann -tod geordnet. Ich wurde besonders nach zwei Arten Gegenstände fasziniert: die Keuschheitabdeckungen und die diadems.

Die Goldkeuschheitabdeckungen waren- in der Form dreieckig, obgleich sie umgekehrt wurde. Die Oberseite des Dreiecks hatte den Service, damit sie auf eine Zeichenkette gesetzt werden kann. Es hatte schönes repousse Design. Das Design war hauptsächlich von den Strudeln und von den Kreisen. Hatte das nicht gewesene Einzelteil kennzeichnet als Keuschheitabdeckung, ich würde gedacht haben, daß es die Mitte eines amulet war. Es wurde offensichtlich versteckt zu werden verursacht nicht oder getragen. Was mich jedoch interessiert, ist, daß, es bereits dieses Konzept der schützenden Keuschheit in den VorChrist Zeiten gibt und daß dieser Wert solchen Wert gewährleistete, daß eine Goldverzierung hergestellt würde, um die Reinheit einer Frau zu verkünden. Ich sage dieses, weil die Keuschheitabdeckung nicht schaute, wie sie eine Frau vor den verlegten Fortschritten eines Mannes tatsächlich schützen könnte. Es war mehr für Erscheinen oder Zeremonie anstatt praktischer Gebrauch. Es ist zu mir faszinierend, der hintereinander geboren war, wo Kleidung unsere Bescheidenheit schützen soll, daß möglicherweise dieses Konzept der Reinheit verbunden mit dem Westen möglicherweise nicht an allen fremd gewesen sein kann. Es kann in einer anderen Form anwesend tatsächlich bereits obwohl gewesen sein.

Anders als die Keuschheitabdeckungen, die angenommen durch das Leben benutzt wurden, waren die diadems die Verzierung, die mit den Toten begraben wurde. Diadems waren Stirnbänder von Art. Die in der Ansammlung waren einfach und hatten nicht viel repousse Detail, stattdessen war das Design von gesponnenem Gold wie in einem Korb und von verbogenem Gold. Entsprechend unserem Führer stellte es den Status der toten Person bildlich dar. Während ich wußte, hatten unsere Vorfahren vermutlich irgendeine Art der Hauptverzierung, ich konnten nicht sie sich vorgestellt haben, um etwas Krone-wie zu sein. Die diadems auf Anzeige erinnerten mich an Zeichnungen der Königin Guinevere von Camelot ein diadem normalerweise tragend. Leider haben wir nichts, uns zu führen, zu glauben, daß diadems im täglichen Leben benutzt wurden. Ich wurde noch durch seine ähnlichkeit angeschlagen.

Die gestickte Mehrfachverbindungsstellen Ausstellung ist auch Teil der Querstraße Zivilisation der Dreierausstellung. Das Einzelteil, das meine Aufmerksamkeit sich verfing, war die gestickten chinesischen silk Drawstringhose der Männer, die sayasaya auf Darlehen von den Niederlanden genannt wurde. Die Hose, die gezeigt wurde, war mit hellblauer oder weißer Stickerei am Beinrand und an der öffnung seiner Taschen dunkelblau. Es stellte die Blätter, Blumen und Drachen bildlich dar, die von den chinesischen Designs erinnernd sind. Es war nicht ein sehr in hohem Grade konstruiertes Stück des Kleidens in der Richtung, daß es wie der die Hosen Männer der modernen Form passenden ist. Diese Art von Kleidung ist nicht etwas, die ich verkauft werden als traditionelles Filipino Kostüm in den Speichern sehe. Es scheint, daß unsere traditionelle Kleidung für Männer entweder das barong ist, das mit Durchhängen zusammengepaßt wird, oder das camisa, das mit oben gerollt zusammengepaßt wird, keucht (andeutend das Kostüm eines Landwirts). Diese silk Hose zeigt, daß es eine Fülle der Abweichung auf traditionelle Filipino männliche Art und Weise gibt, welches vermutlich nie Mainstream geht.

Es ist fantastisch, daß das Ayala Museum in seiner Arbeit über den letzten 50 Jahren fortgefahren ist. Es erscheint das mit der Unterstützung der verschiedenen privaten Wesen, die sie fortfährt, so zu tun. Die gestickte Mehrfachverbindungsstellen Ausstellung zum Beispiel wurde mit Unterstützung vom Firmen Ausrichthebel, Shell und Philips eingeschifft. Ich bin sicher, daß das Ayala Museum andere korporative Verfechter hat. Monique Perrot-Lanauds Artikel „Erbe: Jeder Geschäft“ kennzeichnet Geschäfte und die Einzelpersonen hinter ihm als Primärkräfte in der Erbeszene. In den Philippinen sind diese gleichen Köpfe des Geschäfts die privaten Inhaber vieler Erbestücke. Viel der Goldstücke im Gold der Vorfahren Ansammlung sind mit der Familie des jetzt-gestorbenen nationalen Künstlers und des Architekten Leonardo Locsin gewesen-, die gewartet haben, daß 25 Jahre, vorstellen damit die guten Bedingungen diesen Schatz. Hälfte der Einzelteile auf Anzeige in der gestickten Mehrfachverbindungsstellen Ansammlung wird privat von Rina Ortiz besessen. Erbe gehört jeder, hoffnungsvoll mit dem Beispiel dieser privaten Kollektoren mehr wird motiviert, um ihre Ansammlungen zu teilen und auf der Schlagseite werden die, die solches Erbe schätzen, motiviert, um Zugang zum Erbe zu verlangen, dem versteckt gehalten worden ist.


Dieses war ein Papier für meine Kategorie des kulturellen Erbes mit Dr. Zialcita reichte Juli 2008 ein.

Uma visita ao museu de Ayala
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
O Crossroads da exibição Tripartite da civilização no museu de Ayala era muito interessante e definitivamente um de um tipo. Apenas alguns dias antes das classes começadas, eu podia prestar atenção à parte de um documentary pela equipe da ponta de prova nos tesouros do ouro das Filipinas. A maioria dos artigos no ouro da exibição dos antepassados foram caracterizados lá. A exibição foi arranjada de acordo com o nascimento, a vida e então a morte do tema da vida…. Eu fui fascinado particularmente por dois tipos de objetos: as tampas do chastity e os diadems.

As tampas do chastity do ouro eram triangulares na forma embora fosse invertida. O alto do triângulo teve a facilidade para que seja colocado em uma corda. Teve o projeto bonito do repousse. O projeto era principalmente dos redemoinhos e dos círculos. Teve o artigo não sido identifica como uma tampa do chastity, mim pensaria que era o centro de um amulet. Não foi criado nem não foi desgastado obviamente para ser escondido. O que me interessa entretanto é que, há já este conceito do chastity protegendo em tempos do pre-Cristão, e que este valor autorizou tal importância que um ornament do ouro estaria criado para anunciar o purity de uma mulher. Eu digo este porque a tampa do chastity não olhou como poderia no fato proteger uma mulher dos avanços misplaced de um homem. Era mais para a mostra ou o ceremony melhor que uso prático. É intrigante a mim, que foi carregado em um momento onde a roupa fosse suposta para proteger nosso modesty que talvez este conceito do purity associado com o oeste não pode ter sido extrangeiro em tudo. Pode ter no fato já estado atual albeit em um formulário diferente.

Ao contrário das tampas do chastity que foram usadas suposta pela vida, os diadems eram ornamentation enterrado com os mortos. Diadems era headbands das sortes. Aqueles na coleção eram simples e não tinham muito detalhe do repousse, Instead o projeto era do ouro tecido como em uma cesta e de ouro curvado. De acordo com nossa guia, descreveu o status da pessoa inoperante. Quando eu soube nossos antepassados tiveram provavelmente alguma sorte do ornamentation principal, mim não poderiam tê-la imaginado para ser algo coroa-como. Os diadems na exposição lembraram-me dos desenhos da rainha Guinevere de Camelot que desgasta normalmente um diadem. Infelizmente nós não temos nada conduzir-nos acreditar que os diadems estiveram usados na vida diária. Eu fui golpeado ainda por sua similaridade.

A exibição bordada dos múltiplos é também parte do Crossroads da exibição Tripartite da civilização. O artigo que travou minha atenção era os trousers do drawstring dos homens de seda chineses bordados chamados sayasaya no empréstimo dos Países Baixos. Os trousers mostrados eram - azul com luz - embroidery azul ou branco escuro no hem dos pés e na abertura de seus bolsos. Descreveu as folhas, as flores e os dragons reminiscent de projetos chineses. Não era uma parte muito altamente construída de vestir-se no sentido que é como as calças dos homens apropriados do formulário moderno. Este tipo de roupa não é algo que eu v ser vendido como o traje Filipino tradicional nas lojas. Parece que nossa roupa tradicional para homens é ou o barong emparelhado com as folgas ou o camisa emparelhado com rolado acima pants (suggestive do traje de um fazendeiro). Estes trousers de seda mostram que há uma riqueza do divergence na forma masculina Filipino tradicional qual provavelmente nunca irá mainstream.

É fantástico que o museu de Ayala continuou em seu trabalho sobre os 50 anos passados. Aparece isso com a sustentação de várias entidades que confidenciais continuará a fazer assim. A exibição bordada dos múltiplos por exemplo embarked com sustentação da alavanca de seleção, do Shell e do Philips das companhias. Eu sou certo que o museu de Ayala tem outros supporters incorporados. Heritage do artigo de Monique Perrot-Lanaud “: Todos negócio” identifica negócios e os indivíduos atrás dele como motores principais na cena do heritage. Nas Filipinas, estas mesmas cabeças do negócio são os proprietários confidenciais de muitas partes do heritage. Muita das partes do ouro no ouro da coleção dos antepassados foi com a família do artista e do arquiteto nacionais agora-falecidos Leonardo Locsin que têm esperado 25 anos para que as circunstâncias direitas unveil este tesouro. A metade dos artigos na exposição na coleção bordada dos múltiplos é possuída confidencialmente por Rina Ortiz. O Heritage pertence a todos, esperançosamente com o exemplo destes coletores confidenciais mais motivated para compartilhar de suas coleções e no lado da aleta aqueles que apreciam tal heritage motivated para exijir o acesso ao heritage que foi mantido escondido.


Este era um papel para minha classe do Heritage Cultural com Dr. Zialcita submeteu último julho 2008.

Ett besök till det Ayala museet
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Tvärgatorna av den Tripartite utställningen för civilisationen på det Ayala museet var mycket intressant och bestämt en av en sort. Rättvist klassificerar några dagar för börjat, mig var kompetent till klockadelen av en dokumentär vid sondlaget på de guld- skatterna av Filippinerna. Mest av objekten i det guld- av förfaderutställningen presenterades där. Utställningen var ordnad enligt födelsen, livet och därefter döden för livtema…. Jag fascinerades bestämt av två typer av anmärker: kyskheten täcker och diademsna.

Den guld- kyskheten täcker var triangulär formar in, även om den inverterades. Det bästa av triangeln hade lättheten för att den förläggas på en stränga. Det hade härlig repoussedesign. Designen var av virvlar runt och cirklar främst. Hade varaa objektet det inte-identifierar, som en kyskhet täcker, mig skulle har tänkt att det var centrera av en amulett. Det självfallet skapades inte eller ha på sig för att döljas. Vad intresserar mig emellertid, är att, det finns redan detta begrepp av skyddande kyskhet i pre-Kristen tider, och att detta värderar garanterade sådan betydelse som en guld- prydnad skulle skapas för att meddela en kvinna renhet. Något att säga I detta, därför att kyskheten täcker, såg inte något liknande som den kunde i faktum skydda en kvinna från en man felplacerade framflyttningar. Det var mer för show eller ceremoni i stället för praktiskt bruk. Det fascinerar till mig, som var fött i sänder var kläder är förment att skydda vår modesty att kanske detta begrepp av renhet som är tillhörande med det västra inte kan ha varit utländskt alls. Det kan ha i faktumet som ar redan vart närvarande i ett olikt, bildar albeit.

I motsats till kyskheten täcker, som användes förmodligen av uppehället, diademsna var ornamentation som begravas med deadna. Diadems var huvudbindlar av sorterar. De i samlingen var enkla och hade inte mycket repousse att specificera, i stället var designen av vävt guld- som i en korg och av vridet guld-. Enligt vårt vägleda, det visade statusen av den döda personen. Stunder I visste våra förfäder hade antagligen något att sortera av head ornamentation, mig inte kunde ha föreställt att den som är något kröna-gillar. Diademsna på skärm påminde mig av teckningar av drottningen Guinevere av Camelot som ha på sig normalt en diadem. Tyvärr har vi ingenting att leda oss för att tro att diadems användes i vardagsliv. Jag sloggs fortfarande av dess likhet.

Den broderade multipelutställningen är också delen av tvärgatorna av den Tripartite utställningen för civilisationen. Objektet, som fångade min uppmärksamhet, var de broderade den kinesiska silk man drawstringbyxan som kallades sayasayaen på lån från Nederländerna. Den visade byxan var mörkblå med ljusblå, eller vitbroderi på lägger benen på ryggen fållen, och på öppningen av dess stoppa i fickan. Det visade lämnar, blommor och drakar som var som påminner om av kinesiska designer. Det var inte som konstruerades mycket högt, lappar av att bekläda i avkänningen att det är likt det modernt bildar passande man byxor. Denna typ av att bekläda är inte något som jag ser att säljas som den traditionella filippinska dräkten i diversehandel. Det verkar vårt traditionella bekläda för manar är endera barongen som paras med spelrum, eller camisaen som paras med hoprullad byxor (som är suggestiv av en bonde dräkt). Dessa silk byxa visar att det finns en rikedom av divergensen i traditionell filippinsk manlig danar ska vilket går antagligen aldrig huvudströmmen.

Det är fantastiskt att det Ayala museet har fortsatt i dess arbete över förflutnan 50 år. Det verkar som om det med servicen av olika privata enheter som den ska fortsätta för att göra så. Den broderade multipelutställningen for example gicks ombord med service från företagsunileveren, Shell och Philips. Säker förmiddag I att det Ayala museet har andra företags supportrar. Monique Perrot-Lanauds artikel”arv: Alla affären” identifierar affärer och individerna bak den som främsta movers i arvplatsen. I Filippinerna är dessa samma huvud av affären de privata ägarna av många arvet lappar. Mycket av det guld- lappar i det guld- av förfäder som samlingen har varit med familjen av nu-avliden medborgarekonstnären, och arkitekten Leonardo Locsin, som har väntat 25 år för rätten, villkorar för att avtäcka denna skatt. Halvan av objekten på skärm i den broderade multipelsamlingen ägas privat av Rina Ortiz. Arvet hör hemma till alla, hopefully med exemplet av dessa mer ska privata samlarear motiveras för att dela deras samlingar, och på flipsidan motiveras de, som uppskattar det ska sådan arvet, för att begära tar fram till arvet som har hållits dolt.


Detta var ett pappers- för mitt kulturarv klassificerar med dr.en Zialcita sände sist Juli 2008.

Посещение к музею Ayala
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Распутье экспоната цивилизации трехраздельного на музее Ayala было очень интересно и определенно одн вида. Как раз немного дней перед начатыми типами, я мог наблюдать часть репортажноого-документальн командой зонда на сокровищах золота Philippines. Большой часть из деталей в золоте экспоната родоначальницев была отличена там. Экспонат был аранжирован согласно рождениу, жизни и после этого смерти темы жизни…. Я определенно был fascinated 2 типами предметов: крышки целомудрия и diadems.

Крышки целомудрия золота были триангулярны в форме хотя она была перевернута. Верхняя часть треугольника имела средство для ее, котор нужно поместить на шнуре. Оно имело красивейшую конструкцию repousse. Конструкция была главным образом свирлей и кругов. Имел деталь, котор будут определяет как крышка целомудрия, я подумал было центром amulet. Оно очевидно не было создано или не несено быть спрятанным. Интересует меня однако что, будет уже эта принципиальная схема защищая целомудрия в временах pre-Кристиан, и что это значение гарантировало такую важность что орнамент золота был создан для того чтобы объявить очищенность женщины. Я говорю это потому что крышка целомудрия не посмотрела как она смогла в действительности защитить женщину от выдвижений человека misplaced. Было больше для выставки или церемонии rather than практически пользой. Оно intriguing к мне, который был рожден одновременно где предположены, что защищают одежды нашу скромность что возможно эта принципиальная схема очищенности связанная с западом не может быть чужой на всех. Оно может в действительности уже присутствовать albeit в по-разному форме.

Не похоже на крышкам целомудрия supposedly были использованы прожитием, diadems было ornamentation похороненное с умершими. Diadems было держателями видов. Те в собрании были просто и не имели много деталь repousse, вместо конструкция была сплетенного золота как в корзине и изогнутого золота. Согласно нашему направляющему выступу, оно показало состояние мертвой персоны. Пока я знал наши родоначальницы вероятно имели некоторый вид головного ornamentation, я не смогли представить его для того чтобы быть что-то крон-как. Diadems на индикации reminded я чертежей ферзя Guinevere Camelot нормальн нося diadem. Несчастливо мы не имеем ничего вести нас верить что diadems были использованы в повседневной жизни. Я все еще был поражен своим сходством.

Вышитым экспонатом многократных цепей будет также часть распутья экспоната цивилизации трехраздельного. Деталем уловил мое внимание были вызванные брюки drawstring вышитых китайских silk людей sayasaya на займе от Нидерланды. Показанные брюки были сини с embroidery света - голубым или белым на рубчике ног и на отверстии своих карманов. Оно показало выходит, цветки и драконы reminiscent китайских конструкций. Не было очень высоки построенной частью одежды в чувстве что оно как кальсоны людей самомоднейшей формы fitting. Этот тип одежды не что-то, котор я вижу быть проданным как традиционный Filipino costume в магазинах. Оно кажется наша традиционная одежда для людей будет или barong спаренным с слабинами или camisa спаренное с после того как я свернуто вверх задохнулось (вызывающе мысли costume хуторянина). Эти silk брюки показывают что будет богатство расхождения в традиционном Filipino мыжском способе вероятно никогда не пойдет mainstream.

Оно сказово что музей Ayala продолжался в своей работе над прошлыми 50 летами. Оно появляется то с поддержкой различных частное юридическое лицо, котор она будет продолжаться сделать так. Вышитый экспонат многократных цепей например был embarked с поддержкой от Unilever, раковины и Philips компаний. Я уверен что музей Ayala имеет других корпоративных сторонниц. Наследие статьи Monique Perrot-Lanaud «: Каждое дело» определяет дела и индивидуалы за им как основные движенцы в месте наследия. В Philippines, этими такими же головками дела будут приватные предприниматели много частей наследия. Много из частей золота в золоте собрания родоначальницев с семьей теперь-deceased национальных художника и архитектора Leonardo Locsin ждали 25 лет для правых условий для того чтобы раскрыть это сокровище. Половина деталей на индикации в вышитом собрании многократных цепей приватно имеется Rina Ortiz. Наследие принадлежит к каждому, hopefully с примером этих приватных сборников больше motivated для того чтобы делить их собрания и на стороне flip те которые appreciate такое наследие будут motivated для того чтобы потребовать доступу к наследию которое было сдержано после того как оно спрятано.


Это было бумагой для моего типа культурного наследия с Др. Zialcita представило последнее июль 2008.

Een bezoek aan het Ayala Museum
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
De kruispunten van het Driezijdige Tentoongestelde voorwerp van de Beschaving bij het Ayala Museum waren zeer interessant en absoluut één van een soort. Enkel een paar dagen vóór begonnen met klassen, kon ik op een deel van een documentaire door het Team van de Sonde op de gouden schatten van de Filippijnen letten. De meeste punten in het Goud van het Tentoongestelde voorwerp van Voorvaderen werden daar gekenmerkt. Het tentoongestelde voorwerp werd geschikt volgens de het de geboorte, leven en dan dood van het het levensthema…. Ik werd in het bijzonder gefascineerd door twee types van voorwerpen: de chastity dekking en diadems.

De gouden chastity dekking was driehoekig in vorm hoewel het omgekeerd was. De bovenkant van de driehoek had de faciliteit voor het dat op een koord moet worden geplaatst. Het had mooi repousseontwerp. Het ontwerp was hoofdzakelijk van wervelingen en cirkels. Had het punt niet identificeert zich aangezien een chastity dekking, ik zou gedacht hebben het het centrum van amulet was. Het werd duidelijk niet gecre�ërd of werd gedragen om worden verborgen. Welke belangen me nochtans ben dat, er reeds dit concept het beschermen van chastity in pre-christelijke tijden is, en dat deze waarde dergelijk belang rechtvaardigde dat een gouden ornament worden gecre�ërd om de zuiverheid van een vrouw aan te kondigen. Ik zeg dit omdat de chastity dekking niet als het kon een vrouw tegen in feite beschermen man misplaatste vooruitgang keek. Het was meer voor toont of ceremonie eerder dan praktisch gebruik. Het intrigeert aan me, die in een tijd geboren was waar de kleren verondersteld zijn om onze bescheidenheid te beschermen dat misschien dit concept zuiverheid verbonden aan het westen niet buitenlands bij allen kan geweest zijn. Het kan in feite reeds alhoewel in een verschillende vorm aanwezig geweest zijn.

In tegenstelling tot de chastity dekking die vermoedelijk door te leven werd gebruikt, waren diadems ornamentation die met de doden wordt begraven. Diadems waren hoofdbanden van soorten. Die in de inzameling waren eenvoudig en hadden veel repoussedetail niet, in plaats daarvan was het ontwerp van geweven goud zoals in een mand en van gebogen goud. Volgens onze gids, schilderde het de status van de dode persoon af. Terwijl ik het wist hadden onze voorvaderen waarschijnlijk één of andere soort van hoofdornamentation, kon ik niet het verondersteld hebben om te zijn kroon-als iets. Diadems op vertoning herinnerden me aan tekeningen van Koningin Guinevere die van Camelot normaal diadem draagt. Jammer genoeg hebben wij niets om ons ertoe te brengen om te geloven dat diadems in het dagelijkse leven werden gebruikt. Ik werd nog geslagen door zijn gelijkenis.

Het geborduurde Tentoongestelde voorwerp van Veelvouden is ook een deel van de Kruispunten van het Driezijdige Tentoongestelde voorwerp van de Beschaving. Het punt dat mijn aandacht ving was de drawstring broeken van de geborduurde Chinese zijdemensen genoemd sayasaya op lening van Nederland. De getoonde broeken waren donkerblauw met lichtblauw of wit borduurwerk bij de benenboord en bij het openen van zijn zakken. Het schilderde bladeren, bloemen en draken herinnerend van Chinese ontwerpen af. Het was geen zeer hoogst geconstrueerd stuk van kleding in de betekenis dat het als de broek van de moderne mensen van de vormmontage is. Dit type van kleding is niet iets ik wordt verkocht als traditioneel Filipijns kostuum in opslag zie. Het schijnt onze traditionele kleding voor mensen of barong die met verslapping in paren wordt gerangschikt of camisa die met opgerolde suggestieve broek (van het kostuum van een landbouwer) is in paren wordt gerangschikt. Deze zijdebroeken tonen aan dat er een rijkdom aan divergentie op traditionele Filipijnse mannelijke manier is die waarschijnlijk nooit heersende stroming zal gaan.

Het is fantastisch dat het Ayala Museum in zijn werk in de loop van de afgelopen 50 jaar is verdergegaan. Het blijkt dat met de steun van diverse privé entiteiten het zal blijven dit doen. Het geborduurde tentoongestelde voorwerp van Veelvouden was bijvoorbeeld ingescheept met steun van bedrijven Unilever, Shell en Philips. Ik ben zeker dat het Ayala Museum andere collectieve verdedigers heeft. Erfenis van het artikel van Monique Perrot-Lanaud's de „: De Zaken van iedereen“ identificeren ondernemingen en de individuen achter het als eerste verhuizers in de erfenisscène. In de Filippijnen, zijn deze zelfde hoofden van zaken de privé eigenaars van vele erfenisstukken. Veel gouden stukken in het Goud van de inzameling van Voorvaderen is met de familie van nu-overleden Nationaal Leonardo Locsin geweest van de Kunstenaar en van de architect die 25 jaar voor de juiste voorwaarden hebben gewacht om deze schat te onthullen. De helft punten op vertoning in de Geborduurde inzameling van Veelvouden is privé- door Rina Ortiz. De erfenis behoort tot iedereen, hopelijk met het voorbeeld van deze privé collectoren meer zal worden gemotiveerd om hun inzamelingen te delen en aan de tikkant hen die dergelijke erfenis waarderen zullen worden gemotiveerd om toegang tot erfenis te eisen die verborgen is gehouden.


Dit was een document voor mijn klasse van het Cultureel erfgoed met Dr. Voorgelegde Zialcita laatste Juli 2008.

زيارة إلى [ألا] متحف
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
كان المفترق طريق من حضارة معرض ثلاثيّة في [ألا] متحف جدّا ممتعة وبالتّأكيد واحدة من نوع. فقط [ا فو] أيام قبل أصناف يبدأ, كان أنا يمكن أن يراقب جزء من برنامج وثائقيّ بالتحقيق فريق على النوع ذهب ثروة من فليبين. أظهرت أكثر من المواد في النوع ذهب من أسلاف معرض كان هناك. رتّبت المعرض كان وفقا ل الحياة موضوع… ولادة, حياة وبعد ذلك موت. فتنت أنا كان بشكل خاصّ باثنان أنواع الأشياء: العفة تغطيات والأكاليل.

النوع ذهب عفة كان تغطيات مثلّثيّة في شكل رغم أنّ هو كان عكست. تلقّى الأعلى من المثلث التسهيل ل هو أن يكون وضعت على خيط. هو تلقّى جميلة [ربووسّ] تصميم. كان التصميم في الدّرجة الأولى من دوامة ودوائر. تلقّى المادة لا [ب] يعيّن كعفة تغطية, أنا فكّر كان هو المركز من تعويذة. لم يخلق هو كان بوضوح أو ارتديت أن يكون أخفيت. ماذا يهمّني مهما أنّ, هناك سابقا هذا مفهوم من يحمي عفة في [بر-كريستين] أوقات, وأنّ ضمن هذا قيمة هذا أهمية أنّ نوع ذهب حلية كنت خلقت أن يعلن إمرأة نقاوة. أنا أقول هذا لأنّ العفة تغطية لم ينظر مثل هو استطاع [إين فكت] حميت إمرأة من رجل يساء تقدمات. هو كان أكثر لعرض أو مرسم [رثر ثن] إستعمال عمليّة. هو محيّرة إلى ي, الذي كان [بورن] [أت ا تيم] حيث ملابس يكون افترضت أن يحمي تواضعنا أنّ ربّما هذا مفهوم النقاوة يصحب مع الالغرب يمكن لا يتلقّى كنت أجنبيّة في كلّ. هو يمكن يتلقّى [إين فكت] سابقا كنت حاضرة وإن كان في شكل مختلفة.

بخلاف العفة تغطيات أيّ كان بافتراض استعملت بالمعيشة, كان الأكاليل زخرفة يدفن مع الموتى. [ديدمس] كان عصائب الأنواع. كان أنّ في التجميع بسيطة ولم يتلقّى كثير [ربووسّ] تفصيل, بدلا من ذلك التصميم كان من يحاك نوع ذهب بما أنّ في سلة ومن نوع ذهب مصمّم على. وفقا ل مرشدتنا, وصف هو الوضع من ال [دد برسن]. بينما أنا عرفت تلقّى أسلافنا على الأرجح بعض نوع من زخرفة رئيسيّة, أنا استطاع لم يتلقّى تخيّلت هو أن يكون شيء [كروون-ليك]. ذكّرني الأكاليل على عرض من رسوم الملكة [غينفر] من [كملوت] عادة يرتدي إكليل. لسوء الحظّ يتلقّى نحن لاشيء أن يقودنا أن يصدق أنّ أكاليل كان استعملت في [إفردي ليف]. [ستروك] أنا كان بعد بتشابهه.

ال يطرّز مضاعفات معرض أيضا جزء من المفترق طريق من حضارة معرض ثلاثيّة. كان المادة أيّ مسك إنتباهي ال يطرّز صينيّة حريريّة رجال تكة سراويل يدعى [سسا] على قرض من هولندا. كان السراويل يبدى [درك-بلو] مع [ليغت-بلو] أو تطريز بيضاء في السيقان هدب وفي الفتحة من جيبه. هو وصف أوراق, زهرات وتنانين تذكّريّة من تصاميم صينيّة. هو [ب] لم جدّا جدّا يبنى قطعة من يلبّي في الإحساس أنّ هو مثل الحديثة شكل مناسبة رجال لهاث. ليس هذا نوع اللباس شيء أنا أرى يكون يباع كزي تقليديّة فليبينيّة في مخازن. هو يبدو لباسنا تقليديّة لرجال إمّا ال [برونغ] يقرن مع فترة ركود أو يلهث ال [كميسا] يقرن مع يلفّ فوق (موح من مزارعة زي). يبدي هذا سراويل حريريّة أنّ هناك ثروة الاختلاف في نمط تقليديّة فليبينيّة ذكريّة أيّ على الأرجح أبدا سيذهب تيّار رئيسيّ.

هو عجيبة أنّ [ألا] قد استمرّ متحف في عمله على السابقة 50 سنون. هو يظهر أنّ مع الدعم من ذاتية مختلفة خاصّة هو سيستمرّ أن يتمّ هكذا. ال يطرّز مضاعفات ركبت معرض مثلا كان مع دعم من شركات [أونيلفر], قشرة قذيفة وفيليبس. أنا يوقن أنّ [ألا] يتلقّى متحف أخرى مؤيدات متضامنة. [مونيقو] [برّوت-لنود] مادة "ميراث: يعيّن [إفرون'س] عمل" أعمال والفردات خلف هو ك [بريم موفر] في الميراث مشهد. في فليبين, هذا نفسه رؤوس العمل المالكات خاصّة من كثير ميراث قطعات. قد كان كثير من النوع ذهب قطعات في النوع ذهب من أسلاف تجميع مع الأسرة من ال [نوو-دسسد] وطنيّة فن ومعماري ليوناردو [لوكسن] الذي يتلقّى يكون ينتظر ل 25 سنون ل ال يصحّ شروط أن كشف نقاب هذا ثروة. امتلكت نصف من المواد على عرض في ال يطرّز مضاعفات تجميع سرّا ب [رينا] [أرتيز]. سيحثّ ميراث ينتسب إلى كلّ شخص, بكل أمل مع المثال من هذا مجمعات خاصّة أكثر كنت أن يشارك تجميعهم وعلى النقف جانب أنّ الذي يقدّم هذا ميراث كنت سيحثّ أن يطلب منفذة إلى ميراث أيّ يتلقّى يكون حافظت يخفى.


هذا كان ورقة ل ي [كلتثرل هريتج] صنف مع [در.]. [زيلستا] قدّم يوليو-تمّوز متأخّرة 2008.